Jak rozpoznać i leczyć ból przebijający (BTP)

Ból przebijający (BTP) to ból, który pojawia się pomiędzy regularnie zaplanowanymi dawkami leków przeciwbólowych. Jest to niepokojący objaw wymagający szybkiego leczenia.

Większość pacjentów z przewlekłym bólem, w tym pacjenci opieki paliatywnej i hospicjum, otrzymuje leki stosowane w razie potrzeby w leczeniu bólu przebijającego. Leki na BTP zwykle działają szybko i mają stosunkowo krótki czas działania (zazwyczaj przynosząc ulgę przez dwie do czterech godzin).

Niestety, badania wykazały, że chociaż ból przebijający jest powszechny u pacjentów z zaawansowaną chorobą w domu, leki łagodzące go nie zawsze są przepisywane, a pacjenci z bólem nie zawsze stosują tyle leków, ile jest to dozwolone.

Kiedy pojawia się BTP?

Pacjentom doświadczającym przewlekłego bólu najczęściej przepisuje się całodobowe (ATC) dawki opioidowego leku przeciwbólowego. Ból przebijający pojawia się pomiędzy tymi dawkami leku i często powoduje u pacjenta duży stres. Ważne jest, aby być w stanie rozpoznać BTP i prowadzić dokładną dokumentację, tak aby Twój lekarz lub osoba ukochana, którą się opiekujesz, mogli ją odpowiednio leczyć.

Ból przebijający dzieli się na trzy podstawowe kategorie: ból incydentalny, ból samoistny i niepowodzenie leczenia po zakończeniu leczenia.Ważne jest, aby Twój lekarz rozpoznał rodzaj BTP, którego doświadczasz, ponieważ leczenie każdego z nich może być zupełnie inne.

Leczenie bólu incydentalnego

Ból incydentalny to ból, który można przewidzieć i który pojawia się przy określonych czynnościach. Przykładem tego jest pacjent, który odczuwa ból za każdym razem, gdy jest odwracany z boku na bok w celu osobistej opieki.

Ból incydentalny jest często leczony proaktywnie. Ponieważ ból jest przewidywalny, pacjenci z bólem incydentalnym mogą być wstępnie leczeni za pomocą szybko działającego, krótkotrwałego leku przeciwbólowego przed czynnościami, które powodują ból. Dawkę można dostosować w zależności od poziomu i czasu trwania aktywności, która może powodować ból.

Leczenie bólu spontanicznego

Ból spontaniczny jest nieprzewidywalny i niezwiązany z żadną konkretną czynnością. Ze względu na nieprzewidywalność często jest trudniejsze do wyleczenia.

Ból samoistny jest najczęściej leczony za pomocą szybko działającego, krótkotrwałego leku przeciwbólowego, podawanego natychmiast po pojawieniu się bólu. Leki adiuwantowe mogą być również wypróbowane, aby zapewnić lepszą kontrolę bólu. Leki adiuwantowe obejmują leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe i inne leki nieopioidowe, które poprawiają łagodzenie bólu u niektórych pacjentów.

Leczenie niepowodzenia leczenia po zakończeniu dawki

Niepowodzenie leczenia pod koniec dawki jest właśnie tym, na co wygląda: ból, który pojawia się pod koniec okresu, w którym dawka leku ma być skuteczna.

Na przykład u pacjenta, który co 12 godzin przyjmuje długo działającą morfinę (jest to tabletka morfiny przyjmowana dwa razy dziennie z zamiarem uchronienia pacjenta przed bólem przez 12 godzin), ból, który pojawia się pod koniec tego 12- okres godzin zwykle oznacza, że ​​częstotliwość lub dawka leku nie wystarcza do przeniesienia pacjenta do następnej dawki.

Leczenie niepowodzenia końca dawki może obejmować skrócenie odstępu między dawkami lub zwiększenie dawki leku.Na przykład, u pacjenta odczuwającego ból po ośmiu godzinach stosowania leku, który ma przynieść ulgę przez 12 godzin, przerwa między dawkami może zostać zmniejszona do co osiem godzin lub ich dawka może zostać zwiększona o 25% do 50%.

Czasami niepowodzenie końca dawki jest leczone dodatkową dawką leku BTP. Powszechnym lekiem często stosowanym w hospicjach w leczeniu BTP jest doustny roztwór morfiny (OMS). OMS to skoncentrowana płynna forma morfiny, która zaczyna działać szybko i ogólnie zapewnia ulgę przez dwie do czterech godzin.

Prowadzenie rejestru bólu przebijającego

Najlepszym sposobem na upewnienie się, że ból przebijający jest odpowiednio leczony, jest prowadzenie dokładnego i dokładnego dziennika leków. Prowadzenie dokładnej ewidencji poziomu bólu, leków stosowanych do jego leczenia i reakcji na lek pomoże lekarzowi określić najlepsze leczenie. Twój dziennik leków może wyglądać podobnie do poniższego.

Przykładowy dziennik leków przeciwbólowych