Czym są dobrowolne mięśnie?

Mięśnie ochotnicze to mięśnie szkieletowe ciała, które przyczepiają się do kości i kontrolują ruch kończyn, głowy, szyi i ciała pod świadomą kontrolą. Mięśnie szkieletowe są kontrolowane przez sygnały nerwowo-mięśniowe z mózgu, które komunikują się z poszczególnymi włóknami mięśniowymi i powodują ich skurcz.

Jaka jest różnica między mięśniami dobrowolnymi i mimowolnymi?

Mięśnie ochotnicze to mięśnie szkieletowe, które kurczą się i rozluźniają pod świadomą kontrolą. Mięśnie te przyczepiają się do kości i regulują ruchy ciała.

Z drugiej strony, mimowolne mięśnie nie są pod świadomą kontrolą. Kurczą się i rozluźniają automatycznie i odbierają sygnały z autonomicznego układu nerwowego, który reguluje wewnętrzne funkcje organizmu.

Ochotnicze Mięśnie

Mięśnie ochotnicze to mięśnie szkieletowe, które stanowią 40% masy ciała i składają się z 50% do 75% wszystkich białek organizmu. Mięśnie szkieletowe mogą przekształcać energię chemiczną w energię mechaniczną, powodując dobrowolne skurcze i ruchy mięśni.

Mięsień szkieletowy składa się z pęczków, połączonych jednostek wielu włókien mięśniowych lub komórek mięśniowych. Każde włókno mięśniowe składa się ze struktury krzyżowo-pasmowej, która jest dalej podzielona na miofibryle, które zawierają miofilamenty grube (miozyna) i cienkie (aktyna), które nadają mięśniom wygląd paska. Ta struktura nadaje mięśniom szkieletowym charakterystyczną strukturę prążkowaną.

Skurcz mięśni występuje, gdy te miofilamenty zbliżają się do siebie, gdy są stymulowane przez uwalnianie neuroprzekaźnika acetylocholiny z komórki nerwowej, która komunikuje się z włóknem mięśniowym.

Typowe przykłady mięśni szkieletowych obejmują główne grupy mięśni, które kontrolują ruch ramion, nóg i ciała, takie jak biceps, triceps, pośladki, mięśnie czworogłowe, ścięgna podkolanowe i mięśnie brzucha.

Mięśnie mimowolne

Mięśnie mimowolne to mięśnie, które nie są pod świadomą kontrolą. Ich skurcz i relaksację reguluje autonomiczny układ nerwowy, który kontroluje aktywność narządów i naczyń krwionośnych potrzebnych do podstawowych codziennych funkcji, takich jak regulacja bicia serca, krążenie, oddychanie, trawienie i oddawanie moczu.

Większość mimowolnych mięśni składa się z mięśni gładkich. Mięśni gładkie nie posiadają struktury prążkowanej mięśni szkieletowych, a zamiast tego składają się z arkuszy lub warstw komórek mięśni gładkich. Stymulowane przez autonomiczny układ nerwowy w celu skurczu spowodowanego uwalnianiem hormonów lub innych sygnałów chemicznych, komórki mięśni gładkich skracają się poprzez ruch miofilamentów aktyny i miozyny.

Mimowolne mięśnie gładkie obejmują przeponę, jelita, pęcherz i ściany naczyń krwionośnych.

Jedynym wyjątkiem od mimowolnego mięśnia jest mięsień sercowy lub mięsień sercowy. Miokardium składa się z wyspecjalizowanej komórki mięśniowej zwanej mięśniem sercowym, która znajduje się tylko w sercu.

Mięsień sercowy jest prążkowany jak mięsień szkieletowy, ale jest kontrolowany zarówno przez autonomiczny układ nerwowy, jak i własne komórki rozrusznika, powodując jego automatyczne i rytmiczne kurczenie się.

Słabe mięśnie ochotnicze: choroby mięśni szkieletowych, zaburzenia nerwowo-mięśniowe i inne przyczyny

Zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zwane również zaburzeniami mięśni szkieletowych, to stany, które wpływają na nerwy, które wysyłają sygnały elektryczne do dobrowolnych mięśni szkieletowych w celu kontrolowania ruchu.

Kiedy nerwy są uszkodzone, komunikacja między nerwami a mięśniami zostaje zakłócona. Powoduje to znaczne osłabienie mięśni, atrofię i utratę funkcji. Większość zaburzeń nerwowo-mięśniowych ma podłoże genetyczne lub jest spowodowane problemami z układem odpornościowym.

Nerwy komunikują się z mięśniami poprzez uwalnianie neuroprzekaźników w połączeniu nerwowo-mięśniowym, przestrzeni między komórką nerwową a włóknem mięśniowym. Zaburzenia nerwowo-mięśniowe mogą uszkodzić sam nerw lub połączenie nerwowo-mięśniowe, gdzie sygnał jest przekazywany z nerwu do mięśnia.

Objawy zaburzeń nerwowo-mięśniowych obejmują:

• Słabe mięśnie
• Zanik mięśni (wyniszczenie)

• Drgania mięśni, skurcze lub skurcze

• Ból w mięśniach
• Drętwienie i mrowienie
• Zmniejszona koordynacja
• Opadające powieki i podwójne widzenie z powodu osłabienia mięśni oka
• Trudności w połykaniu z powodu osłabienia gardła
• Trudności w oddychaniu z powodu osłabienia przepony
• Słaba równowaga

Częste zaburzenia nerwowo-mięśniowe obejmują:

• Stwardnienie zanikowe boczne (ALS), zwane również chorobą Lou Gehriga, jest zaburzeniem genetycznym, które wynika z stwardnienia rdzenia kręgowego. Powoduje uszkodzenie nerwów kontrolujących mięśnie i ruchy dobrowolne.

• Choroba Charcota-Mariego-Tootha to klasa zaburzeń nerwów obwodowych, które powodują osłabienie i atrofię mięśni, a także utratę czucia, najczęściej w nogach i stopach. Jest to zaburzenie genetyczne spowodowane mutacją genu, która uszkadza mielinę, otoczkę izolacyjną, która otacza wszystkie nerwy i pomaga w przewodzeniu sygnałów elektrycznych.

• Stwardnienie rozsiane (MS) powoduje zwyrodnienie otoczki mielinowej otaczającej nerwy, co zmniejsza impulsy wysyłane wzdłuż tych nerwów do mięśni. Może to skutkować osłabieniem mięśni, które często jest poważniejsze po dominującej stronie ciała. Istnieje wiele postaci SM, ale choroba często postępuje i z czasem pogarsza się, jeśli nie jest leczona.

• Dystrofie mięśniowe to grupa chorób genetycznych charakteryzujących się stopniową utratą funkcji motorycznych, osłabieniem i zanikiem mięśni, problemami z chodem, postępującą niewydolnością oddechową i kardiomiopatią. Istnieje dziewięć różnych typów dystrofii mięśniowej, wszystkie spowodowane mutacjami genetycznymi.

• Myasthenia gravis to choroba autoimmunologiczna, która powoduje stan zapalny w całym ciele. Choroba autoimmunologiczna występuje, gdy układ odpornościowy przez pomyłkę atakuje zdrowe komórki. W przypadku miastenii organizm wytwarza przeciwciała, które atakują receptory acetylocholiny, zmniejszając zdolność organizmu do kurczenia mięśni. Prowadzi to do osłabienia mięśni, atrofii i zmęczenia.

• Miopatie, czyli choroby mięśni, powodują osłabienie i atrofię mięśni. W zależności od rodzaju mogą się one rozwijać i pogarszać z czasem.

Osłabienie mięśni może również wynikać z braku równowagi elektrolitowej, takiej jak zmieniony poziom sodu, potasu, wapnia lub magnezu.

Streszczenie

Mięśnie szkieletowe, które przyczepiają się do kości, takie jak mięśnie ramion, nóg, szyi, pleców i tułowia, są dobrowolnymi mięśniami, które możesz świadomie kontrolować. Słabość lub niezdolność do kontrolowania dobrowolnych mięśni szkieletowych może sygnalizować problem zdrowotny, taki jak zaburzenie nerwowo-mięśniowe lub brak równowagi elektrolitowej. Mięśnie mimowolne obejmują te zaangażowane w automatyczne procesy wewnętrzne potrzebne do przetrwania, które kontrolują naczynia krwionośne i narządy, takie jak serce, płuca i układ trawienny.

Mięśnie szkieletowe to mięśnie kontrolowane dobrowolnie, które powodują ruch części ciała, takich jak ręce, nogi i ciało, gdy są skurczone. Jeśli odczuwasz osłabienie mięśni szkieletowych, przedyskutuj z lekarzem rodzaj i czas trwania objawów, ponieważ może to być oznaką stanu chorobowego, takiego jak zaburzenie nerwowo-mięśniowe. Zawsze szukaj natychmiastowej pomocy medycznej w przypadku nagłego, niewyjaśnionego osłabienia mięśni.