Przegląd ropnia odbytu lub odbytu

Ropień odbytu (określany również jako ropień odbytu, ropień odbytu, ropień okołoodbytniczy lub ropień okołoodbytniczy w zależności od lokalizacji) to jama wypełniona ropą, która tworzy się w bruzdach kanału odbytu (zwanych zatokami odbytu).

Ropnie odbytu są najczęściej spowodowane nagromadzeniem się pospolitych bakterii w wrażliwych lub uszkodzonych tkankach. Gdy twoje ciało próbuje kontrolować infekcję, białe krwinki zabite w walce i inne płyny ustrojowe zaczynają gromadzić się w tkance, tworząc kieszonkę ropną.

Ropnie mogą tworzyć się w pobliżu odbytu lub wewnątrz odbytu lub rozwijać się znacznie wyżej w samej odbytnicy. Ropień może tworzyć się samoistnie bez wyraźnego powodu, ale często wiąże się z chorobami przewodu pokarmowego, zaburzeniami jelit, supresją immunologiczną, a nawet niektórymi lekami.

Objawy ropnia odbytu

Ropnie odbytu są zwykle rozpoznawane po raz pierwszy z powodu tępego, pulsującego bólu w odbycie lub odbytnicy, któremu często towarzyszy ostry ból podczas wypróżniania.

Ropnie okołoodbytnicze („peri-” oznaczające okolice) są najczęstszym typem i zwykle można je zidentyfikować wizualnie, ponieważ występują w górnych warstwach tkanki. Po dotknięciu guzek będzie zwykle delikatny, czerwony i ciepły.

Z kolei ropnie okołoodbytnicze mają tendencję do tworzenia głębszych tkanek i często są bardziej odczuwalne niż widoczne. Z tych dwóch typów infekcja okołoodbytnicza jest zwykle poważniejsza.

Gdy ropa zaczyna się konsolidować i tworzyć wyczuwalną masę, pojawiają się inne objawy ropnia odbytu, w tym:

• Gorączka
• Zmęczenie
• Zaparcie
• Wydzielina i krwawienie z odbytu
• Czujesz, że musisz iść do łazienki, kiedy tego nie robisz
• Nasilający się i często ciągły ból, nasilający się podczas ruchu lub podczas siedzenia

Jeśli wystąpi którykolwiek z tych objawów, ważne jest, aby udać się do lekarza i poddać się dokładnemu badaniu.

Nieleczony ropień może prowadzić do rozwoju przetoki odbytu, nieprawidłowego tunelowego połączenia między skórą wokół odbytu a kanałem odbytu lub odbytu, przez który może spływać stolec i ropa. Może to wymagać intensywnej operacji i przedłużonego okresu rekonwalescencji.

Jeśli wystąpi wysoka gorączka (powyżej 100,4 stopnia), dreszcze, uporczywe wymioty, niemożność wypróżnienia lub silny ból odbytu lub odbytu (z wypróżnieniem lub bez), natychmiast udaj się na pogotowie. Mogą one wskazywać na infekcję ogólnoustrojową, która rozprzestrzeniła się z miejsca ropnia do krwiobiegu.

Bez odpowiedniego leczenia tego rodzaju infekcja ogólnoustrojowa może prowadzić do sepsy, wstrząsu toksycznego, a nawet śmierci.

Powoduje

Ropień odbytu może rozwijać się w izolacji, często z powodu przerostu bakterii powszechnie występujących w przewodzie pokarmowym, takich jak Escherichia coli (E. coli).

Jednak w ostatnich latach pojawia się coraz więcej przypadków związanych z opornym na metycylinę gronkowcem złocistym (MRSA), trudnym do leczenia szczepem bakteryjnym, który może być przenoszony przez kontakt ze skórą.

Ropień odbytu może mieć każdy, zarówno młody, jak i starszy, ale istnieje szereg schorzeń, które mogą zwiększać ryzyko. Zawierają:

• Choroby zapalne jelit (IBD), takie jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego

• HIV i inne formy immunosupresji

• Cukrzyca
• Seks analny
• Przewlekłe lub ciężkie zaparcia lub biegunka
• Stosowanie leków steroidowych, w tym prednizon
• Chemoterapia

• Infekcje odbytu lub odbytnicy przenoszone drogą płciową

• Ropne zapalenie apokrynowych gruczołów potowych, rzadka choroba skóry

Diagnoza

Większość ropni anorektalnych jest diagnozowana na podstawie historii choroby i badania fizykalnego. Jeśli ropień zostanie zinternalizowany w kanale odbytu, Twój lekarz może chcieć wykonać endoskopię za pomocą elastycznego, oświetlonego endoskopu, aby lepiej zajrzeć do środka.

Rzadziej badania obrazowe, takie jak tomografia komputerowa (CT) lub ultrasonografia przezodbytnicza (TRUS), mogą być stosowane, jeśli ropień jest szczególnie głęboki.

Podczas badania fizykalnego Twój lekarz będzie chciał ustalić, czy masa jest ropniem, czy hemoroidem. Te dwa stany można zwykle odróżnić na podstawie objawów.

W przypadku ropnia ból z czasem się pogorszy i nie zareaguje na standardowe leczenie hemoroidów. Mogą również wystąpić uogólnione objawy infekcji, których zwykle nie doświadczasz w przypadku hemoroidów, takie jak gorączka i nocne dreszcze.

W przypadku podejrzenia IBD, HIV lub cukrzycy można zlecić inne badania, w tym badania krwi i kolonoskopię.

Leczenie

Ropnie odbytu rzadko ustępują samoistnie lub ustępują wyłącznie po antybiotykoterapii. W większości przypadków pracownik służby zdrowia musiałby drenować ropień, stosunkowo prostą procedurę w gabinecie, która obejmuje miejscowy środek znieczulający, skalpel i kleszcze.

Jeżeli ropień jest szczególnie głęboki lub położony wysoko w odbytnicy, zabieg należy wykonać w szpitalu w znieczuleniu ogólnym. Zabieg trwa zazwyczaj około 30 minut. Część wydobytej ropy może zostać wysłana do laboratorium w celu zidentyfikowania bakterii wywołującej chorobę.

Po zakończeniu zabiegu przepisuje się antybiotyki na około tydzień, aby pomóc w leczeniu infekcji i zapobiec dalszemu rozprzestrzenianiu się. Możesz również zalecić skorzystanie z kąpieli sitz, płytkiej miski używanej do namaczania i czyszczenia okolicy odbytu.

Tylenol (acetaminofen) jest czasami przepisywany w celu złagodzenia bólu. Podczas regeneracji mogą być potrzebne środki zmiękczające stolec, aby zmniejszyć ścieranie i umożliwić lepsze gojenie odwodnionego ropnia.

Po wypróżnieniu delikatnie przetrzyj papierem toaletowym i spłucz butelką ze spryskiwaczem napełnioną ciepłą wodą. Umyj delikatnie mydłem, ale unikaj alkoholu lub nadtlenku wodoru, które mogą spowolnić gojenie. W razie potrzeby opatruj ranę gazą lub opatrunkiem maxi.

Możesz również zapytać swojego lekarza o krótkotrwałe stosowanie dostępnych bez recepty kremów i żeli do stosowania miejscowego, które mogą pomóc złagodzić tkankę odbytu.

Drenaż ropnia zapewni niemal natychmiastową ulgę. Chociaż po zabiegu może wystąpić pewien ból, zwykle w porównaniu z nim będzie on łagodny. Jeśli jednak po powrocie do domu z zabiegu wystąpi nadmierne krwawienie z odbytu, gorączka, dreszcze lub wymioty, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.