Dziecko nie będzie korzystać z nocnika w przedszkolu

Nauka korzystania z nocnika jest czasem frustrującym i dezorientującym doświadczeniem, być może bardziej dla nas rodziców niż dla naszych dzieci. Wśród wyzwań związanych z korzystaniem z toalety, z którymi możesz się zmierzyć, jest dziecko, które pomimo regularnego korzystania z nocnika w domu i w miejscach publicznych, odmawia korzystania z niego w przedszkolu lub szkole.

Choć jest to frustrujące dla Ciebie i opiekuna Twojego dziecka, nie jest to niczym niezwykłym. Dokładne powody, dla których Twoje dziecko odmawia korzystania z toalety opiekunowi, mogą być trudne do ustalenia, a ustalenie przyczyny i sposobu jej rozwiązania może zająć trochę czasu.

Jest również bardzo możliwe, że Twoje dziecko zdecyduje się pewnego dnia na pójście na nocnik do szkoły i nigdy nie poznasz źródła jej pierwotnego oporu. Na wypadek, gdyby ten magiczny dzień nie nadszedł w najbliższym czasie, możesz szukać sposobów, aby pomóc mu poczuć się komfortowo, korzystając z łazienki w przedszkolu.

Możliwe źródła oporu

Pierwszym krokiem jest próba określenia, co może przyczynić się do jej oporu.

Zła wiadomość jest taka, że ​​na tym etapie rozwoju ograniczone słownictwo Twojego dziecka może uniemożliwić mu powiedzenie Ci, co jest nie tak (a tak naprawdę może nie wiedzieć, co powoduje, że i tak nie chce skorzystać z toalety).

Dobrą wiadomością jest to, że możesz mu pomóc, oferując wiele pozytywnych wzmocnień i próbując pojedynczo różnych strategii, które rozwiązują możliwe przyczyny jego oporu. Jednak jest mało prawdopodobne, że z dnia na dzień zmieni zdanie na temat nocnika. Zajmie to czas i dużo cierpliwości zarówno od Ciebie, jak i od opiekuna Twojego malucha.

Pomaganie nieśmiałemu dziecku

Najważniejszą rzeczą w kontaktach z nieśmiałym dzieckiem jest unikanie lekceważenia jego obaw lub wyśmiewania jego nieśmiałości. Oświadczenia, które wymagają, by „przestał” być nieśmiały, sprawią, że stanie się bardziej skrępowany. Jeśli nieśmiałość odgrywa rolę podczas nauki korzystania z nocnika w szkole, prawdopodobnie była to również czynnik w innych kamieniach milowych. W jaki sposób opiekun pomógł Twojemu synowi czuć się swobodnie, kiedy go po raz pierwszy opuściłeś? Jak zmusiła go do interakcji z innymi dziećmi? Niektóre z tych samych strategii można zastosować w tej sytuacji.

Przynajmniej personel powinien postarać się zapytać go, czy chce skorzystać z nocnika, zamiast czekać, aż się do nich zbliży. Doświadczony opiekun często potrafi rozpoznać objawy pełnego pęcherza u dziecka lub wie, że dziecko jest gotowe chwilę po jedzeniu i piciu.

A jeśli nie chce, żeby ktokolwiek z nim chodził, personel musi upewnić się, że łazienka jest urządzona w taki sposób, aby ułatwić mu samodzielne chodzenie. Pomaga również ubrać dziecko w ubrania, które może samodzielnie podciągać w górę iw dół (elastyczne paski, brak pasków itp.).

Zwalczanie niepokoju

Jeśli podejrzewasz, że Twoje dziecko nie jest tylko nieśmiałe, ale wydaje się, że boi się (lekko lub poważnie) używania nocnika w szkole, ważne jest, aby znaleźć przyczynę. Niemowlęta, a nawet przedszkolaki wydają się wymyślać własne „zasady” i historie wokół codziennych rytuałów.

Częściowo ma to związek z tak zwanym myśleniem magicznym, czyli tym samym zjawiskiem, które sprawia, że ​​dwulatka nalega na używanie tylko różowej łyżki (ponieważ jedzenie nie będzie smakować tak dobrze z innym przyborem) lub powoduje, że odmawia kąpieli, ponieważ jest przekonana, że ​​dzieci mogą zniknąć w tym odpływie. Jeśli Twój maluch jest nieugięty, aby nie używać nocnika do przedszkola, być może zbudował w swoim umyśle połączenie między tym nocnikiem a czymś nieprzyjemnym.

Rozejrzyj się po łazience w przedszkolu Twojego dziecka. Czy na ścianie jest zdjęcie, które może jej się nie podobać? Czy jest za ciemno? Moja własna córka kiedyś odmówiła skorzystania z nocnika w przedszkolu, ponieważ „śmiesznie pachniał” (odświeżacz powietrza był bardzo mocny i jest wrażliwa na zapachy). Ponownie, ograniczone słownictwo Twojego dziecka może utrudniać mu powiedzenie Ci, co jest nie tak, ale jeśli coś podejrzewasz, możesz mu to wskazać i obserwować jego reakcję.

Przyczyna niepokoju może nie być fizyczna, ale może być związana z różnymi rutynami, jakich używają w szkole. Czy dzieci korzystają z nocnika w grupie? Niektóre dzieci mogą uznać to za niepokojące. Jakie praktyki stosujesz w domu, które mógłbyś przyjąć personel? Niektóre rodziny mają piosenkę, którą śpiewają w nocy lub pozwalają dziecku czytać w toalecie.

Włączenie tych rytuałów do doświadczenia w przedszkolu może sprawić, że maluch lub dwulatek poczuje się swobodniej. I nie myśl, że narzucasz personelowi. Z pewnością pragną mieć pod opieką dobrze wyszkolone dziecko i powinni być gotowi zrobić wszystko, aby pomóc mu się rozwijać.

Radzenie sobie ze strachem przed wypadkiem

Innym powodem, dla którego Twoje dziecko może nie chcieć być jednym z użytkowników nocnika w przedszkolu, jest to, że nie lubi tego, co się dzieje, gdy „te dzieci” mają wypadek. Zapytaj personel, jakie są ich procedury, gdy dziecko zmoczy się lub wypróżni się w spodniach. Jeśli uważasz, że stosują nieodpowiednie techniki szkolenia w zakresie korzystania z toalety, porozmawiaj o tym z dyrektorem opieki dziennej.

Możesz również zapytać swoje dziecko, co widziała. Być może zauważył, że dziecko płacze po wypadku, nie chce być w centrum uwagi lub po prostu chce uniknąć brudzenia dywanu. W takim przypadku możesz chcieć sprawdzić, czy możesz iść na kompromis ze swoim synem: może nosić chłonne spodnie treningowe, takie jak podciąganie „na wszelki wypadek”, ale musi spróbować skorzystać z toalety, kiedy musi iść.

Ciśnienie rówieśnicze

Każde ustawienie jest inne, ale jeśli Twoje dziecko wykazuje oznaki gotowości do nauki korzystania z nocnika, ale żaden z jego rówieśników nie jest przeszkolony w korzystaniu z toalety, może nie mieć dla niego motywacji do pójścia do toalety, nawet jeśli jest w stanie. A co gorsza, możesz mieć do czynienia z niewspierającym opiekunem, który uważa, że ​​łatwiej jest mieć wszystkie dwulatki na tej samej stronie.

Zajmij się tą sytuacją bezpośrednio, wzmacniając swoje oczekiwania i chwaląc dziecko za to, że nie potrzebuje już pieluch. Ponadto wyjaśnij swojemu opiekunowi, że nie pozwolisz dziecku nosić pieluch w ciągu dnia. Używanie wzmocnień, takich jak tablica z naklejkami, może również pomóc dziecku dostrzec, że bycie „dużym dzieckiem” jest wyjątkowe.

Podobnie jak w przypadku wszystkiego, co dotyczy wychowywania dzieci, kluczem jest konsekwencja. Ponieważ wiesz, że Twoje dziecko jest gotowe do korzystania z nocnika, możesz dać mu znać, że oczekujesz od niego korzystania z nocnika w przedszkolu. Upewnij się, że personel oferuje mu możliwość korzystania z nocnika każdego dnia i jest pozytywnie nastawiony, gdy mówi mu, że wie, że może to zrobić.

Ty i opiekun Twojego dziecka musicie jednak unikać przekształcania nocnika w centrum bójek i napadów złości. Zmuszenie go do siedzenia, ukaranie go za odmowę lub wygłaszanie obraźliwych komentarzy sprawi, że rozmyślne dziecko będzie się zakopywać i odmawiać więcej.