Jak rozpoznać i ocenić ból

Opieka nad osobą z chorobą zagrażającą życiu wymaga starannej i dokładnej oceny lub „oceny” jej bólu i innych objawów. Jesteś oczami i uszami pracownika służby zdrowia i pielęgniarek opiekujących się ukochaną osobą.

Będziesz przekazywać ważne informacje o bólu i objawach ukochanej osoby zespołowi opieki zdrowotnej, więc jak możesz to zrobić w najlepszy możliwy sposób? Ocena bólu i przekazanie go zespołowi opieki zdrowotnej będzie jedną z najważniejszych rzeczy, które możesz zrobić podczas opieki nad ukochaną osobą.

Zrozumienie bólu

Podczas oceny bólu ważne jest, aby dokładnie zrozumieć, czym jest ból. Istnieje kilka różnych kategorii bólu. Ból może być ostry (o niedawnym początku) lub przewlekły. Może być zlokalizowany lub rozproszony.

Istnieje kilka sposobów generowania bólu, przy czym mechanizmy te prowadzą do różnych doświadczeń bólu. Ważną rzeczą do zapamiętania jest to, że ból jest zawsze tym, o czym mówi osoba, która go doświadcza, i pojawia się, kiedy i gdzie go opisuje.

Jeśli dana osoba może przekazać swój ból, łatwo będzie go zarejestrować i przekazać z powrotem swojemu lekarzowi. Jeśli nie mogą przekazać tego, co czują, ocena bólu może być trudniejsza, ale nadal jest to możliwe. Aby to zrobić, musisz być świadomy fizycznych oznak i symptomów, które przekazują to, co czujesz.

Ocena bólu to coś, co Twój lekarz będzie robił podczas każdej wizyty lub wizyty, ale to od Ciebie zależy ocena bólu ukochanej osoby między wizytami. Poniższe informacje będą pomocne podczas samodzielnej oceny bólu.

Nasilenie bólu

Pierwszym krokiem w ocenie bólu jest sprawdzenie, jak zły jest w chwili obecnej. Istnieją narzędzia, które mogą pomóc komuś, kto potrafi się komunikować, opisać nasilenie bólu.

W przypadku dorosłych odbywa się to zwykle w skali numerycznej 0-10. Zero oznaczałoby brak bólu, a 10 symbolizowałoby najgorszy ból, jaki można sobie wyobrazić. Poproś ukochaną osobę, aby oceniła swój ból gdzieś na tej skali.

Istnieje wiele różnych skal oceny bólu, które można wykorzystać, aby ułatwić ten proces.Na przykład jedna skala zwana skalą FLACC wykorzystuje opis kilku znaków, które może wykazywać dana osoba, w celu oszacowania liczby od 1 do 10.

Objawy te obejmują wygląd twarzy, nogi (zrelaksowane, napięte lub kopiące), aktywność (spokojne leżenie, skręcanie się, wygięcie w łuk i szarpanie), płacz i pocieszenie.

Pytając małe dzieci lub niewerbalne osoby dorosłe o opisanie bólu, najczęściej używanym przez świadczeniodawców narzędziem jest Skala Oceny Bólu Wong-Baker FACES.Polecany dla osób powyżej 3 roku życia.

Za pomocą tej skali wskazałbyś każdą twarz za pomocą słów, aby opisać intensywność bólu. Poproś dziecko, aby wybrało twarz, która najlepiej opisuje jego ból, lub spójrz na twarz niewerbalnej osoby dorosłej, aby zdecydować, który wygląd twarzy na stole najbardziej odpowiada twarzy ukochanej osoby.

Dopuszczalny poziom bólu

Każdy będzie miał swój własny akceptowalny poziom bólu. Dla niektórych może to nie być ból, a inni będą tolerować poziom bólu 3 w skali 0-10. Ważne jest, aby dowiedzieć się, jaki jest akceptowalny poziom dla osoby, którą się opiekujesz.

Jeśli twoja ukochana osoba jest szczęśliwa przy poziomie bólu 3, nie chciałbyś podawać jej leków do punktu uspokojenia, aby uzyskać zerowy poziom bólu. Z drugiej strony, niektórzy ludzie próbują tolerować poziom bólu powyżej 4, mimo że ten poziom bólu często obniża jakość życia.

Lokalizacja bólu

Miejsce bólu może być za każdym razem takie samo. Osoba ze schyłkową chorobą wątroby może zawsze odczuwać ból w prawym górnym rogu brzucha. Należy jednak zapytać, ponieważ może pojawić się nowy ból.

Łagodzenie i prowokacja

Łagodzenie i prowokacja to ważne oceny, które należy wykonać podczas oceny bólu. Po pierwsze, możesz zapytać ukochaną osobę, co łagodzi jej ból lub „łagodzi” go. Mogą to być tylko leki przeciwbólowe. Może zmieniać pozycje lub leżeć tylko na lewym boku.

Dowiedzenie się, co zmniejsza ból, nie tylko pomoże Ci robić rzeczy, które pomagają zapewnić komfort Twojej ukochanej osobie, ale może dostarczyć ważnych wskazówek lekarzowi co do przyczyny bólu, jeśli nie jest jeszcze znana.

Zapytaj też, co nasila ból lub go prowokuje. Znowu może to być ruch lub leżenie na określonej stronie. Może to być również jedzenie lub dotyk. To znowu pomoże ci uniknąć rzeczy, które powodują dyskomfort i dostarczy ważnych wskazówek dla lekarza.

Ocena znaków niewerbalnych

Jak wspomniano wcześniej, ocena czyjegoś bólu może być trudna, jeśli nie jest on w stanie go zwerbalizować i/lub nie jest w stanie wskazać skali FACES. Istnieją pewne oznaki i objawy, które dana osoba może wykazywać, jeśli odczuwa ból, które mogą Cię wskazać:

• Grymas twarzy lub zmarszczenie brwi
• Wijanie się lub ciągłe przesuwanie się w łóżku
• Jęki, jęki lub skomlenie
• Niepokój i pobudzenie
• Wygląda na niespokojnego i spiętego, być może podciągając nogi do góry lub kopiąc
• Ochrona obszaru bólu lub wycofywanie się z dotyku do tego obszaru

Im więcej objawów ma dana osoba i im bardziej się wydają, tym lepiej zrozumiesz stopień odczuwanego bólu. Możesz wtedy nagrać ich ból jako „łagodny”, „umiarkowany” lub „poważny”.

Czynniki psychospołeczne

Zwłaszcza u pacjentów z zaawansowanymi schorzeniami podstawowe czynniki psychologiczne i społeczne często odgrywają rolę w bólu. Nie sprawia to, że odczuwanie bólu jest mniej realne, ale w rzeczywistości zachęca do bardziej holistycznego podejścia do bólu, aby interwencja była skuteczna.

Na przykład pacjenci żyjący z zaawansowanym rakiem często doświadczają bólu ze strachem i izolacją. Otwarcie się na emocjonalne podłoże cierpienia pacjenta, którym się opiekujesz, jest kluczem do zapewnienia skutecznej i humanitarnej opieki.

Prowadzić rejestr

Jedną z najważniejszych rzeczy, które możesz zrobić dla osoby, którą się opiekujesz, jest prowadzenie dokładnego rejestru bólu i leczenia bólu. Po ocenie bólu zanotuj nasilenie i lokalizację oraz wszelkie leki lub zabiegi, które im podajesz.

Zwróć uwagę, czy leki lub zabiegi były skuteczne. Zapisz również wszystko, co mogli ci powiedzieć, o tym, co sprawia, że ​​czujesz się lepiej lub gorzej. To świetny sposób na współpracę z pracownikami służby zdrowia, aby zapewnić najlepszą możliwą opiekę paliatywną.

Twój dziennik bólu nie musi być szczegółowy, ale kilka elementów pomaga lekarzom lepiej ocenić zarówno lokalizację, jak i nasilenie bólu, a także leczenie, które jest lub nie jest skuteczne.

Poniższa tabela jest przykładem dziennika bólu dla kogoś, kto ma ból brzucha: