Skuteczne sposoby na powstrzymanie marudzenia dzieci

Jednym z największych problemów z zachowaniem dziecka jest to, jak przestać marudzić. Jak paznokcie na tablicy, skomlenie jest jednym z tych dźwięków, które natychmiast przykuwają twoją uwagę – i pobudzają nerwy.

Badanie wykazało nawet, że skowyt jest jednym z najbardziej rozpraszających dźwięków znanych człowiekowi — coś, co rodzice znali już z własnego doświadczenia! Być może dlatego dzieci wydają się być niemal genetycznie zaprogramowane, aby móc robić to naturalnie, tak jak ryby umieją pływać.

Dobrą wiadomością jest to, że rodzice mogą zdecydowanie wpłynąć na to trudne zachowanie. Warto również pamiętać, że z wiekiem dzieci jęki stają się znacznie rzadsze. Rzadko zdarza się, aby starszy uczeń szkoły podstawowej uciekał się do marudzenia, zwłaszcza gdy rodzice konsekwentnie i z miłością przekazują dziecku wiadomość, że marudzenie nie będzie tolerowane ani nie będzie skutecznym sposobem wyrażania siebie.

Strategie, aby przestać marudzić dzieci

Dostosuj sposób, w jaki patrzysz na marudzenie. Rodzice dzieci w wieku szkolnym muszą zrozumieć, że dzieci nie używają marudzenia, aby celowo doprowadzić ich do szaleństwa. Robią to, aby wyrazić swoją frustrację lub chcą być wysłuchani. Kiedy dzieci wyrażają swoje potrzeby i pragnienia, jest to właściwie normalna część rozwoju i jest to dobra rzecz.

Zastanów się, co może powodować takie zachowanie. Czy Twoje dziecko jęczy, gdy ma szczególnie pracowity dzień? Albo gdy jest głodny, zmęczony lub nie miał z tobą wystarczająco dużo czasu? A może zaszły w jego życiu zmiany na większą skalę, na przykład nowe rodzeństwo lub problem w domu lub w szkole?

Następnie rozważ kilka zmian w jego rutynach, które mogą pomóc w powstrzymaniu marudzenia i innych negatywnych zachowań. Spróbuj spędzić trochę czasu z dzieckiem, po prostu spędzając czas i czytając, jeżdżąc na rowerze lub wspólnie gotując.

Zawołaj jęczenie

Twoje dziecko może nawet nie zdawać sobie sprawy, że jęczy (dotyczy to zwłaszcza młodszych dzieci). Zwróć jej uwagę na jej zachowanie, demonstrując, jak brzmi. Możesz tu użyć humoru i powiedzieć coś w stylu: „Jak by to było, gdyby dorośli chodzili wokół narzekając na rzeczy, których czasami nie chcą robić, takich jak wstawanie do pracy, gdy są zmęczeni lub sprzątanie domu?”

Następnie pokaż dziecku, jak brzmi skomlenie. Ale uważaj, żeby się z niej nie naśmiewać — chodzi o to, żeby pokazać jej, jak brzmi, a nie kpić z jej uczuć.

Wyjaśnij, że marudzenie jest nie do zaakceptowania

Twoje dziecko musi wiedzieć, że jęczenie nie może być używane do wyrażania siebie. Tak jak uczyłeś swoje dziecko, gdy było jeszcze niemowlakiem, że nie można bić, gdy nie postawił na swoim, możesz teraz jasno powiedzieć dziecku, że marudzenie jest nieprzyjemne i nigdy nie dostanie tego, czego chce. Powiedz mu wyraźnie i spokojnie, że nie będziesz słuchać tego, co ma do powiedzenia, dopóki nie będzie w stanie powiedzieć, czego chce, normalnym tonem głosu.

Zachowaj spokój

Nie pozwól im zobaczyć, że się pocisz. Zastosuj tutaj odrobinę dyscypliny Zen i zachowaj spokój, gdy Twoje dziecko zacznie jęczeć. Pamiętasz, kiedy twoje dziecko było małe i upadło, a potem obserwowałeś twoją reakcję, aby zdecydować, jak powinna być zdenerwowana? Tutaj obowiązuje ta sama zasada. Jeśli twoje dziecko widzi, że jesteś dotknięty jej jękiem – a co gorsza, poddając się temu, czego ona chce, kiedy jęczy – wtedy zasugeruje twoją reakcję.

Nie poddawaj się

Czy łatwiej byłoby wręczyć dziecku paczkę cukierków lub upragnionych zabawek, aby powstrzymać marudzenie? Tak. Ale byłby to zdecydowany błąd i byłby to niezawodny sposób na zachęcenie dziecka do ponownego jęczenia, gdy następnym razem będzie czegoś chciał.

Bądź konsekwentny

Brak konsekwencji jest jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez rodziców podczas dyscyplinowania swoich dzieci. Nie egzekwuj zasady „żadnego marudzenia” w jednym przypadku, a potem poddaj się w innym. Kiedy jesteś niekonsekwentny, osłabiasz przesłanie, że marudzenie nie powinno być używane i jest czymś, czego nie będziesz tolerować.