8 sposobów, w jakie rodzice mogą pomóc studentowi z college’u stęsknionego za domem

Nawet najbardziej entuzjastyczny i podekscytowany student pierwszego roku studiów z pewnością poczuje tęsknotę za domem podczas pierwszych kilku miesięcy studiów. Tygodnie poprzedzające opuszczenie domu i rozpoczęcie studiów są wypełnione pakowaniem, zakupami, pożegnaniami i wyobrażaniem sobie wszystkich nowych ludzi i doświadczeń, które nas czekają. Po zakończeniu przeprowadzki i pożegnaniu rodziców, rzeczywistość ogromnej zmiany, która właśnie się rozpoczęła, szybko nadchodzi. Życie wśród nieznajomych w nowym, nieznanym miejscu bez żadnego ze znajomych elementów domu może być dla niektórych bardzo trudne.

Szacuje się, że 20% studentów uczelni oceni siebie w połowie nasilenia tęsknoty za domem w takim czy innym czasie.U tych, którzy odczuwają silniejszą tęsknotę za domem, może rozwinąć się depresja i lęk.

Badanie z 2007 r. opublikowane przez American Academy of Pediatrics definiuje tęsknotę za domem jako upośledzenie funkcjonalne lub stan stresu spowodowany faktycznym lub przewidywanym oddzieleniem od domu i/lub domniemanym przywiązaniem do rodziców.Ci, którzy doświadczają tęsknoty za domem, mogą rozwinąć objawy smutku, nerwowości i niepokoju oraz być zaabsorbowani myślami otaczającymi dom.

Na szczęście większość napadów tęsknoty za domem jest znacznie łagodniejsza niż opisana tutaj, ale dla niektórych tęsknota za domem może być dość nieprzyjemna, a nawet bolesna.

Co rodzice mogą zrobić, aby pomóc lub zasugerować młodym dorosłym?

Zostań w domu. Rodzice wyczują udrękę, jakiej doświadczają ich młodzi dorośli, słysząc ich głos lub widząc ich twarz przez Skype lub FaceTime.Kuszące jest wysłanie biletu lotniczego do domu lub wskoczenie do samochodu, aby odwiedzić, ale to nie jest najlepszy wybór. Umożliwienie dziecku przystosowania się do nowego środowiska bez przerywania Twojej wizyty jest drogą do zrobienia, nawet jeśli może to spowodować kilka łez zarówno u Ciebie, jak i u Twojego dziecka.

Zachęcaj swojego młodego dorosłego, aby był przyjazny przy każdej nadarzającej się okazji. Powiedz im, aby byli otwarci na rozmowę, gdziekolwiek się znajdują, od sal wykładowych po kawiarnie.Trudno jest pogodzić się z poznawaniem nowych ludzi, zwłaszcza jeśli dorastali w tym samym mieście i znali tych samych ludzi przez całe życie, ale wystawianie się tam jest jedynym sposobem na nawiązanie kontaktu z innymi.

Oprzyj się pokusie częstego dzwonienia lub pisania wiadomości do studenta. W większości przypadków brak wiadomości to dobra wiadomość, a w miarę jak ich życie zaczyna wypełniać się zajęciami i nowymi znajomościami, uczniowie coraz rzadziej będą kontaktować się z rodzicami i przyjaciółmi z domu.

Wyślij pakiet opieki lub dwa. Upewnij się, że wysyłasz zabawne rzeczy, które można udostępniać, takie jak duża torba popcornu lub domowe ciasteczka. Zachęcaj dziecko do oferowania smakołyków współlokatorom i innym osobom w akademiku. Jest mało prawdopodobne, aby ktokolwiek odrzucił ofertę domowego wypieku, a to dobry sposób na przełamanie lodów.

Niech to będzie lekkie. Nie mów też swojemu stęsknionemu za domem młodemu dorosłemu, jak ciężko jest tobie. Nie dawaj im odczuć, że bez nich dom nie jest taki sam lub że twoje serce pęka za każdym razem, gdy przechodzisz obok ich pustego pokoju. Po prostu uznaj ich uczucia i posłuchaj ich. Jeśli nie będziesz ostrożny, wyczują twoją ambiwalencję dotyczącą ich nieobecności w domu, więc mądrze dobieraj słowa.

Wypróbuj wiele rzeczy. Znalezienie miejsca, w którym można poczuć się jak w domu na dużym (lub małym) kampusie uniwersyteckim, nie jest łatwym zadaniem. Jeśli twój uczeń ma problemy z dopasowaniem, zasugeruj dołączenie do zajęć stacjonarnych lub klubu.Choć może to brzmieć dla ciebie oczywiste, wielu pierwszoroczniaków obawia się podchodzenia do znanych grup i przyłączania się. Delikatnie, ale stanowczo poproś ucznia, aby podzielił się z tobą klubami i zajęciami, które są na kampusie, i pomóż im wybrać kilka do sprawdzenia .

Wolontariusz. Nie ma lepszego lekarstwa na przygnębienie niż pomaganie komuś innemu i wolontariat.Niezależnie od tego, czy chodzi o pracę ze zwierzętami, opiekę nad dziećmi, czy odwiedzanie seniorów w ramach życia wspomaganego, aby rozjaśnić ich dzień, oddawanie się społeczności może bardzo pomóc.

Zajrzyj do poradnictwa na kampusie. Jeśli tęsknota za domem i nieszczęście utrzymują się, dowiedz się o poradnictwie na terenie kampusu dla swojego ucznia. Większość szkół wyższych i uniwersytetów jest dobrze przygotowana do radzenia sobie z emocjonalnymi wyzwaniami pierwszego roku i oferuje indywidualne wsparcie za pośrednictwem swoich placówek służby zdrowia.