Jak choroba Leśniowskiego-Crohna wpływa na dzieci

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest nawracającą chorobą zapalną, która atakuje wyściółkę przewodu pokarmowego. To zapalenie powoduje ból brzucha, biegunkę, zmęczenie, utratę wagi i trudności w przyswajaniu składników odżywczych z pożywienia.

Chociaż choroba Leśniowskiego-Crohna występuje częściej u dorosłych, stan ten nasila się w populacji pediatrycznej. Dotyka około 10 na 100 000 dzieci w Stanach Zjednoczonych.

W tym artykule omówiono chorobę Leśniowskiego-Crohna u dzieci i omówiono jej objawy, czynniki ryzyka, diagnozę i opcje leczenia.

Co to jest choroba Leśniowskiego-Crohna?

Choroba Leśniowskiego-Crohna jest przewlekłą chorobą autoimmunologiczną przewodu pokarmowego, która powoduje stan zapalny. Choroba jest jedną z kilku chorób zapalnych jelit (IBD).

Zapalenie spowodowane chorobą Leśniowskiego-Crohna może wystąpić w dowolnym miejscu przewodu pokarmowego, między ustami a odbytem. Jednak nie wpływa na każdą część traktu. Pomiędzy obszarami objętymi stanem zapalnym jelita znajdują się zdrowe porcje.

Istnieje pięć rodzajów choroby Leśniowskiego-Crohna. Typ opiera się na tym, gdzie stan zapalny występuje w przewodzie pokarmowym, w tym:

• Zapalenie jelita krętego: najczęstszy rodzaj choroby Leśniowskiego-Crohna, zapalenie jelita krętego i jelita grubego (okrężnicy).

• Ileitis: Ileitis dotyczy tylko jelita krętego, które jest końcem jelita cienkiego.

• Gastroduodenal: Ten typ wpływa na żołądek i dwunastnicę (pierwszą część jelita cienkiego).

• Jejunodeitis: dotyczy jelita czczego, górnej części jelita cienkiego.

• Ziarniniak: Ziarniniak wpływa na okrężnicę i jest również znany jako zapalenie okrężnicy Crohna.

Objawy choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci

Najczęstsze objawy, których doświadczają dzieci z chorobą Leśniowskiego-Crohna to:

• Biegunka, w tym epizody wodnistej biegunki
• Krew w kale
• Ból brzucha
• Małe pragnienie jedzenia

Inne objawy, które mogą wystąpić u dzieci, to:

• Pilna potrzeba wypróżnienia
• Utrata apetytu
• Ból brzucha
• Utrata masy ciała
• Mdłości
• Wymioty
• Wyczerpanie
• Niedożywienie
• Gorączka i dreszcze
• Krew w kale

W niektórych przypadkach utrata apetytu powoduje zmniejszenie spożycia kalorii i powolny przyrost masy ciała w dzieciństwie lub okresie dojrzewania. W ciężkich przypadkach niedożywienia niektóre dzieci mogą rosnąć wolniej niż ich przyjaciele lub dojrzewanie może być opóźnione.

Około 30% dzieci z chorobą Leśniowskiego-Crohna zapada na chorobę okołoodbytową, czyli stan zapalny wokół odbytu. Może to pogorszyć częste napady biegunki i powodować łzy lub ropnie w okolicy.

W bardzo rzadkich przypadkach u dzieci mogą rozwinąć się objawy Crohna w obszarach poza przewodem pokarmowym. Około 40% dzieci w pewnym momencie doznaje zmian chorobowych, owrzodzeń lub obrzęku jamy ustnej.

Nie każde dziecko z chorobą Leśniowskiego-Crohna doświadcza tych samych objawów lub nasilenia objawów. W wielu przypadkach choroba Crohna przechodzi okresy remisji, a następnie okresowo powraca.

Trauma, stres lub choroba mogą wywołać zaostrzenie. Jednak w wielu przypadkach objawy mogą powrócić bez niemożliwego do zidentyfikowania powodu.

Jeśli dziecko doświadcza objawów Crohna, porozmawiaj ze swoim pediatrą, aby zrozumieć ich objawy i opracować plan leczenia.

Przyczyny choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci

Dokładna przyczyna choroby Leśniowskiego-Crohna nie jest znana.

Podejrzewa się jednak, że istnieje składnik genetyczny. Choroba Leśniowskiego-Crohna może być dziedziczna, co oznacza, że ​​jest przekazywana przez rodziny i istnieje wiele mutacji genów związanych z chorobą Leśniowskiego-Crohna.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może być również spowodowana przez wirus lub bakterie, które atakują układ odpornościowy. Niektóre dzieci z chorobą Leśniowskiego-Crohna mają również inne problemy z układem odpornościowym.

Kto jest zagrożony chorobą Leśniowskiego-Crohna?

Nie można przewidzieć, kto zachoruje na chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Wydaje się, że choroba dotyka w równym stopniu chłopców i dziewczęta poniżej 17 roku życia, chociaż istnieją dane sugerujące, że chłopcy mogą mieć większe ryzyko zachorowania na chorobę Crohna. Jedno z badań wykazało, że dziewczęta wydawały się mieć poważniejsze zaostrzenia, podczas gdy chłopcy byli bardziej narażeni na wystąpienie zaburzeń wzrostu.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może dotyczyć osób w każdym wieku, ale najczęściej jest diagnozowana u osób w wieku 20 i 30 lat.

Dzieci i młodzież mogą być bardziej narażone na chorobę Leśniowskiego-Crohna, jeśli:

• Oni są biali.
• Oni palą.
• Mają rodzinną historię choroby Leśniowskiego-Crohna.
• Żyją w krajach rozwiniętych, w miastach iw klimacie północnym.

Jak diagnozuje się chorobę Leśniowskiego-Crohna u dzieci?

Twój pediatra lub inny pracownik służby zdrowia przeprowadzi badanie fizykalne i przejrzy historię medyczną Twojego dziecka i objawy. Lekarz zastosuje kilka różnych rodzajów testów, aby zdiagnozować chorobę Leśniowskiego-Crohna.

Nieinwazyjne testy na chorobę Leśniowskiego-Crohna obejmują:

• Badania krwi
• Kultury stolca

Inwazyjne testy diagnostyczne w obrębie przewodu pokarmowego mogą obejmować:

• Endoskopia (zabieg niechirurgiczny z użyciem elastycznej rurki ze światłem i kamerą do badania przewodu pokarmowego)

• Kolonoskopia (zabieg niechirurgiczny z użyciem długiej, elastycznej rurki do badania jelita grubego)

• Biopsja (pobranie próbki tkanki do dalszego badania w laboratorium)

• Jaskółka barowa lub przełyk (badanie obrazowe w celu zbadania górnego odcinka przewodu pokarmowego)

• Endoskopia kapsułkowa (zabieg polegający na połknięciu małej kapsułki zawierającej maleńki aparat w celu obserwacji jelita cienkiego)

Nie ma konkretnego testu na chorobę Leśniowskiego-Crohna ani żaden inny rodzaj IBD. W większości przypadków diagnoza choroby Leśniowskiego-Crohna obejmuje analizę więcej niż jednego testu diagnostycznego.

Jak leczy się chorobę Leśniowskiego-Crohna u dzieci?

Nie jest znane lekarstwo na chorobę Leśniowskiego-Crohna. Istnieją jednak dostępne terapie i terapie, które pozwalają radzić sobie z objawami i zapobiegać występowaniu zaostrzeń.

Koniecznie porozmawiaj z lekarzem o odpowiednim planie leczenia i postępuj zgodnie z jego zaleceniami.

Pacjenci z chorobą Leśniowskiego-Crohna mogą chcieć rozważyć samokontrolę przyjmowania pokarmu i unikać pokarmów, które powodują ból lub inne objawy.

Niektóre inne wskazówki dotyczące leczenia mogą obejmować:

• Jedz mniejsze, częstsze posiłki.
• Pij dużo płynów.
• Unikaj kofeiny i alkoholu.
• Zażywaj zalecane przez lekarzy witaminy i suplementy.
• Ogranicz spożycie nabiału, węglowodanów i żywności z nadmiarem tłuszczu.

Leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna u dzieci doświadczających zaostrzenia może obejmować:

• Zmiany w diecie
• W razie potrzeby wsparcie żywieniowe
• Leki, takie jak sterydy, które mogą zmniejszać stan zapalny
• Dożylne (IV, przez żyłę) płyny lub żywienie dożylne dla dzieci, które nie są w stanie jeść

W niektórych przypadkach lekarz może zalecić operację. To nie wyleczy choroby Leśniowskiego-Crohna. Może jednak rozwiązać niektóre problemy związane z krwawieniem, niedrożnością jelita, dziurą lub perforacją jelita lub innymi objawami.

Zarządzanie lub eliminowanie objawów jest niezbędne. Ponadto Twój lekarz może omówić sposoby na utrzymanie prawidłowego wzrostu, zapobieganie powikłaniom i maksymalizację ogólnej jakości życia Twojego dziecka.

Posiadanie dziecka, u którego zdiagnozowano chorobę Leśniowskiego-Crohna, może być przytłaczające i niepokojące. Chociaż nie ma lekarstwa na chorobę Leśniowskiego-Crohna, dostępnych jest wiele skutecznych opcji leczenia. Wiele dzieci prowadzi pełne i szczęśliwe życie, radząc sobie z chorobą za pomocą planu leczenia, który jest dla nich najlepszy.