IBS po infekcji

Wielu z nas w pewnym momencie doświadczyło „bakterii żołądka”. Typowe objawy gorączki, wymiotów i biegunki ustępują w ciągu kilku dni. Niestety, u niektórych osób powrót do zdrowia nie zawsze przebiega zgodnie z oczekiwaniami.

W niektórych przypadkach objawy te mogą utrzymywać się w wyniku ostrej infekcji przewodu pokarmowego. Kiedy rozwiną się te bardziej przewlekłe objawy, są one określane jako zespół jelita drażliwego po infekcji lub IBS (IBS-PI).

Co to jest IBS-PI?

Postinfekcyjny IBS może następować po dowolnej liczbie infekcji przewodu pokarmowego, które występują w żołądku i jelitach. Badania szacują, że około 10 procent osób borykających się z przewlekłymi objawami typu IBS doświadczyło przyspieszającej infekcji bakteryjnej lub wirusowej przewodu pokarmowego.

Nie wszyscy pacjenci z objawami podobnymi do IBS doświadczyli wcześniejszej infekcji. U innych pacjentów objawy IBS z przewagą biegunki (IBS-D) lub zaparć (IBS-C) występują bez zidentyfikowanej przyczyny. Niektórzy pacjenci doświadczają nawet objawów IBS w kontekście naprzemiennych zaparć i biegunek.

Jednak w wielu przypadkach ludzie rozwijają dominującą w biegunce postać IBS, znaną jako IBS-D. Możesz również uzyskać mieszankę objawów zaparcia i biegunki, ale IBS z przewagą zaparć (IBS-C) występuje rzadko w przyczynach poinfekcyjnych.

IBS-PI jest zazwyczaj jedynym podtypem IBS, w którym można zidentyfikować przyczynę.

Jakie są czynniki ryzyka dla IBS-PI?

Badania zidentyfikowały kilka czynników, które mogą zwiększać ryzyko rozwoju IBS-PI po infekcji przewodu pokarmowego:

• Nasilenie początkowej infekcji: IBS-PI często występuje po tym, jak osoby doświadczają infekcji bakteryjnej, takiej jak zatrucie pokarmowe. Wydaje się, że rodzaj bakterii wywołujących zakażenie, czas trwania choroby i nasilenie początkowych objawów ma wpływ na prawdopodobieństwo rozwoju późniejszego IBS-PI. Niestety leczenie infekcji antybiotykami może w rzeczywistości zwiększać ryzyko IBS-PI.

• Płeć i styl życia: Kobiety są bardziej zagrożone niż mężczyźni. Ponadto osoby palące wydają się być bardziej podatne na rozwój IBS-PI.

• Niepokój i stres: IBS-PI wydaje się być bardziej prawdopodobny u osób, które doświadczyły wyższego poziomu lęku lub stresujących wydarzeń życiowych w ciągu trzech miesięcy poprzedzających początkową infekcję. Osoby z depresją lub hipochondrią (zaburzenie lękowe związane z chorobą) są również bardziej zagrożone.

Wydaje się, że istnieją czynniki, które mogą chronić Cię przed IBS-PI. Według badań osoby w wieku powyżej 60 lat są narażone na mniejsze ryzyko. Podobnie badania wskazują, że wymioty podczas początkowej choroby mogą zmniejszyć ryzyko IBS-PI nawet o 50 procent.

Co się tam dzieje?

Uważa się, że podczas infekcji przewodu pokarmowego dochodzi do wzrostu komórek zapalnych w wyściółce jelit. W typowych warunkach komórki te z czasem maleją. Wstępne badania w tej sprawie sugerują, że w przypadku IBS-PI ustąpienie reakcji zapalnej trwa dłużej.Większa liczba tych komórek jest nadal widoczna po początkowym zakażeniu.

Jak traktuje się IBS-PI?

Podobnie jak we wszystkich przypadkach IBS, leczenie koncentruje się na ogół na łagodzeniu określonych objawów. Opcje obejmują stosowanie środków przeciwbiegunkowych, takich jak Imodium, probiotyki i zalecenie diety o niskiej zawartości błonnika.

Jaka jest prognoza dla IBS-PI?

Dobrą wiadomością jest to, że pacjenci z IBS po infekcji mają korzystniejsze rokowanie niż ci, dla których pochodzenie IBS jest nieznane. Szacuje się, że około połowa wszystkich pacjentów z IBS-PI powróci do stanu przedinfekcyjnego funkcjonowania przewodu pokarmowego.

Jednak całkowite ustąpienie objawów IBS-PI może zająć lata. Wyzdrowienie jest mniej prawdopodobne, jeśli współistnieje lęk lub depresja. Dlatego leczenie tych objawów emocjonalnych jest ważnym priorytetem zdrowotnym.