Testowanie przyczyn nawracających poronień

Po poronieniu większość ludzi chce wiedzieć, dlaczego tak się stało i czy coś mogło temu zapobiec. Zwykle przyczyną był przypadkowy problem genetyczny u rozwijającego się dziecka i nic nie mogło go powstrzymać. A większość osób, które mają jedno poronienie, przechodzi w następną ciążę bez żadnych powikłań.

Ale przy dwóch, trzech lub więcej poronieniach z rzędu szanse na to, że problemem są losowe problemy chromosomowe, są mniejsze. W tym momencie warto udać się do lekarza, aby sprawdzić potencjalnie uleczalne przyczyny wielu poronień.

Nie zawsze są odpowiedzi, ale mniej więcej w połowie przypadków testy ujawnią, dlaczego poronienia mogą się zdarzać. Leczenie może zwiększyć szanse na pomyślną kolejną ciążę.

Testy macicy

Czasami problemy z macicą, takie jak endometrioza lub nieprawidłowo ukształtowana macica, mogą prowadzić do nawracających poronień. Testy, które dotyczą problemów z macicą obejmują:

• Histerosalpingogram (HSG): do macicy wstrzykuje się barwnik. Wykonuje się zdjęcie rentgenowskie, aby sprawdzić, czy jajowody są otwarte i czy nie ma nieprawidłowego kształtu macicy, który może powodować problemy w ciąży.

• Histeroskopia: cienki teleskop jest umieszczany w macicy w celu obejrzenia i naprawy drobnych problemów z macicą.

• USG przezpochwowe: badanie ultrasonograficzne pod kątem problemów z macicą, jajnikami i endometrium, które mogą przyczyniać się do nawracających poronień.

• Biopsja endometrium: mały fragment endometrium (wyściółki macicy) jest usuwany, aby pomóc zdiagnozować stany, które zakłócają poczęcie lub ciążę.

Badania krwi

Badania krwi to nieinwazyjny sposób oceny dowodów na podstawowe schorzenia, zaburzenia równowagi hormonalnej lub mutacje genów, które mogą przyczynić się do nawracających poronień. Krew może być testowana pod kątem:

• Przeciwciała antykoagulacyjne tocznia: jeden z markerów zespołu antyfosfolipidowego

• Przeciwciała antykardiolipinowe: kolejny marker zespołu antyfosfolipidowego

• Mutacja genu MTHFR: Ta mutacja może upośledzać zdolność organizmu do wchłaniania kwasu foliowego i może wiązać się ze zwiększonym ryzykiem poronień

• Trombofilie: PT (czas protrombinowy), aPTT (czas częściowej tromboplastyny ​​po aktywacji), białko C, czynnik V Leiden, niedobór białka S, mutacja genu protrombiny i niedobór antytrombiny III mogą być powiązane z nawracającymi poronieniami

• Panel tarczycy: niedoczynność tarczycy może zwiększać ryzyko poronienia w drugim trymestrze (chociaż dowody nie są rozstrzygające)

• Progesteron: testowany tydzień po owulacji lub w 21 dniu 28-dniowego cyklu w celu sprawdzenia nieprawidłowych poziomów

• Inne hormony: Zwłaszcza u osób powyżej 35. roku życia sprawdź poziom hormonu folikulotropowego (FSH), hormonu anty-Mullerowskiego (AMH) i hormonu luteinizującego (LH)

• Kariotypowanie rodziców: wykonywane u obojga rodziców w celu znalezienia problemów w strukturze genetycznej, które mogą zwiększać ryzyko utraty ciąży, takich jak translokacja zrównoważona

Inne testy

Inne testy, takie jak kariotypowanie tkanek płodu, można wykonać, jeśli miałaś D&C z powodu ostatniego poronienia. Jest to test chromosomalny tkanki w celu wykluczenia nieprawidłowości chromosomalnych jako przyczyny poronień.

Możesz mieć mieszane uczucia co do poszukiwania testów. Nawracające poronienia mogą postawić cię w dziwnej sytuacji, w której rzeczywiście chcesz znaleźć coś nie tak, ponieważ diagnoza i potencjalne leczenie mogą sprawić, że myśl o kolejnej ciąży będzie mniej przerażająca. Ale z drugiej strony możesz bać się kontynuować testowanie, ponieważ boisz się, że nie znajdziesz odpowiedzi.

Jeśli tak się czujesz, to zrozumiałe. Jednak pamiętaj, że nawet jeśli nie otrzymasz odpowiedzi, powinnaś mieć pewność, że przynajmniej możesz spróbować ponownie, wiedząc, że nie masz żadnego znanego problemu medycznego, który mógłby przeszkodzić w pomyślnej ciąży.