Korzyści rozwojowe z czytania literatury

Wiele nastolatków lubi od czasu do czasu sięgać po książkę lub czasopismo. Niektóre nastolatki pasjonują się czytaniem i historiami, które kochają. Ale czytanie literatury — takiej jak zdobywcy medalu Newbery — może wspomóc rozwój twojej nastolatka na różne sposoby, w tym akademicko, poznawczo, społecznie i emocjonalnie. Poniżej znajduje się kilka powodów, dla których możesz chcieć zachęcić swoją nastolatkę do czytania i sprawić, by czytanie było dla niej przyjemnością.

Korzyści akademickie

Mamy tendencję do skupiania się na znaczeniu nauki czytania we wczesnych i środkowych latach dzieciństwa. W rzeczywistości nastolatki nadal aktywnie rozwijają swoją umiejętność czytania. Wiele nastolatków może mieć problemy z czytaniem ze zrozumieniem. Ponadto wciąż zapoznają się z powszechnymi wzorcami i znaczeniami słów.

Odpowiednio dobrana literatura oferuje wystarczająco dużo słów, które animacja już zna, aby uniknąć frustracji, podczas gdy wprowadza wystarczająco dużo nowych słów, aby poszerzyć słownictwo danej animowanej osoby. Oznacza to, że literaturę najlepiej dobierać do poziomu czytelnictwa jednostki, a nie grupy. Ponieważ większość lektur szkolnych nie jest przypisywana indywidualnie, bądź wyczulony na oznaki frustracji lub znudzenia u Twojego dziecka. Każdy z nich jest sygnałem, że możesz chcieć wkroczyć i uzupełnić obowiązkową lekturę szkolną o literaturę bardziej odpowiednią do poziomu umiejętności i zainteresowań Twojej nastolatka. Pomoże im to rozwinąć swój najwyższy potencjał akademicki i przyjrzeć się czytaniu literatury.

Korzyści poznawcze

Kluczową korzyścią poznawczą płynącą z czytania literatury jest rozwój umiejętności rozumowania. Nastolatki zazwyczaj wierzą, że na świecie istnieje „jedna prawda”, na którą nie mają wpływu osobiste uprzedzenia ani perspektywy. Akceptują informacje, które są im przekazywane przez ekspertów — w tym rodziców i nauczycieli — i których sami doświadczają własnymi zmysłami. Ten rodzaj rozumowania jest mniej zaawansowany niż rozumowanie starszych nastolatków i dwudziestoparolatków, którzy zdają sobie sprawę, że prawda jest względna i różni się w zależności od osoby.

Według artykułu opublikowanego w The Reading Teacher, postacie z książek nagrodzonych Medalem Newbery mogą pomóc nastolatkom w rozwoju zdolności rozumowania.Ci główni bohaterowie stają przed dylematami poznawczymi i/lub moralnymi, które przewyższają typy dylematów, których zwykle doświadczają nastolatkowie. W wyniku stawiania czoła tak poważnym dylematom bohaterowie muszą w trakcie książki aktywnie przechodzić od rozumowania niższego do wyższego. Proces ten w naturalny i angażujący sposób modeluje rozwój umiejętności rozumowania u dzieci i młodzieży. Narażenie na zmianę sposobu rozumowania postaci może z kolei pomóc nastolatkom we własnej zdolności do myślenia i rozumowania o świecie.

Korzyści społeczne i emocjonalne

Czy kiedykolwiek podsłuchiwałeś rozmowę swojego dziecka na temat ulubionej książki lub serii książek z przyjacielem? Czytanie literatury pomaga również w rozwoju społecznym i emocjonalnym. Po pierwsze, postacie w wysokiej jakości książkach często reprezentują różne środowiska, w tym różne środki ekonomiczne, różne rasy i grupy etniczne oraz unikalne regiony kraju lub świata. Różnorodne postacie otwierają czytelników na światy, których typowa amerykańska nastolatka nigdy nie może doświadczyć na własne oczy.

Narażenie na różne środowiska i perspektywy może również pomóc nastolatkom wyjść poza dorastający egocentryzm, co z kolei korzystnie wpłynie na ich interakcje z rówieśnikami, nauczycielami i rodzicami.

Wreszcie, czytanie literatury może poszerzyć zakres emocjonalny nastolatka. Wysokiej jakości literatura w naturalny sposób wydobywa z czytelników różne silne emocje — w tym wściekłość, ból serca i stratę. Niektóre z tych emocji mogły nigdy wcześniej nie być doświadczane przez animację. Dlatego czytanie literatury daje nastolatkom możliwość zmagania się z silnymi emocjami i przetwarzania ich w bezpiecznym otoczeniu bez poczucia przytłoczenia przez emocje. Pomaga to przygotować się na przyszłe, rzeczywiste sytuacje — takie jak śmierć dziadka lub poważna choroba przyjaciela — które wywołają podobne silne reakcje.