Badania pokazują, że karmienie piersią może poprawiać nastrój mam zmagających się z depresją

Szacuje się, że około 1 na 9 nowych matek cierpi na depresję okołoporodową lub matczyną, najczęściej znaną jako depresja poporodowa (PPD). Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), depresja matki może niekorzystnie wpływać na karmienie piersią, więź matki z dzieckiem i jakość rodzicielstwa.

WHO twierdzi, że interwencje mające na celu pielęgnowanie relacji matka-dziecko są kluczowe nie tylko dla wzrostu i rozwoju niemowlęcia, ale także dla zdrowia psychicznego matki. Niedawne pierwsze tego rodzaju badanie przeprowadzone przez naukowców z Charles E. Schmidt College of Science na Florida Atlantic University, opublikowane w czasopiśmie Neuropsychobiology, wykazało, że karmienie piersią może mieć pozytywny wpływ na nastroje matek z depresją.

„Wykazane zalety karmienia piersią są często wyjaśniane w kontekście składu odżywczego” – mówi autorka badania dr Jillian Hardin z laboratorium psychofizjologii rozwojowej na Florida Atlantic University. „Nasze laboratorium badawcze konceptualizuje żywienie niemowląt jako dynamiczne, interaktywne środowisko wspólne dla matki i niemowlęcia”.

We wczesnym okresie poporodowym matki i niemowlęta spędzają dużo czasu na karmieniu. Rozumowanie stojące za badaniem było więc dwojakie: zrozumienie, czy behawioralne aspekty środowiska karmienia piersią są wyjątkowe i czy te wyjątkowe korzyści dotyczą również matek wykazujących objawy depresji.

O badaniu

Badacze ocenili 113 matek i ich dzieci oraz ocenili objawy depresji u matki, sposób odżywiania oraz temperament/nastrój. Nagrywali na wideo diady matka-dziecko podczas karmienia, aby ocenić czułe wzorce dotyku u matki i dziecka (w tym głaskanie, masowanie i pieszczoty inicjowane przez matkę lub niemowlę) i zebrali wzorce aktywności elektroencefalogramu (EEG) od niemowląt w wieku 1 i 3 miesięcy stary.

Dane zebrane z aktywności EEG wykazały, że czuły dotyk matka-dziecko różnił się w zależności od nastroju i tego, czy dzieci były karmione piersią, czy butelką.

„Nieoczekiwane odkrycie w naszych badaniach było związane z wzorcami EEG niemowląt” – mówi Hardin. „Niemowlęta matek bez objawów depresyjnych, niezależnie od metody karmienia, oraz niemowlęta matek z objawami depresyjnymi, które były karmione piersią, wykazywały normatywne wzorce rozwojowe EEG”.

Jednak niemowlęta matek, które miały depresję i były karmione mieszanką, wykazywały wzorce aktywności mózgu, które różniły się od innych grup niemowląt w sposób, który wydawał się rozregulowany. „Możliwe, że środowisko karmienia piersią działa jako czynnik ochronny w przypadku depresji poporodowej” – mówi Hardin. „Potrzebne są jednak dalsze badania, zanim będziemy mogli wyciągnąć ten wniosek”.

Czynnik oksytocyny

Dr Jessica Madden, certyfikowana przez radę pediatra i neonatolog oraz dyrektor medyczny Aeroflow Breastpumps, nie była zaskoczona wynikami badań. „To ma sens, że im spokojniejsza i spokojniejsza czuje się matka podczas karmienia piersią, tym większe prawdopodobieństwo, że dotknie, pogłaska i będzie czuła się z dzieckiem” – mówi.

Istnieje również czynnik oksytocyny – tak zwany „hormon miłości” i jeden z głównych hormonów wytwarzanych w ciałach matek podczas karmienia piersią. „Dobrze wiadomo, że oksytocyna sprzyja poczuciu spokoju, dobrego samopoczucia i więzi matka-dziecko” – mówi dr Madden. „Więc sensowne jest również to, że matki karmiące piersią miałyby mniej objawów depresyjnych podczas karmienia swoich dzieci z powodu„przypływu” oksytocyny, którego doświadczają”.

Dr Madden zwraca uwagę, że większość matek w badaniu należała do klasy średniej lub wyższej, posiadała wysokie wykształcenie i była zamężna. „To nie jest reprezentatywne dla dzisiejszej przeciętnej amerykańskiej matki” – mówi. „Chciałabym zobaczyć wyniki badania powtórzone na większej i bardziej zróżnicowanej próbie kobiet”.

Karmienie piersią może być wyzwaniem dla wielu młodych mam

Oczywiście karmienie piersią nie jest lekarstwem na depresję, a samo karmienie piersią może być bardzo trudne i dlatego stanowi ogromne źródło stresu dla młodych mam. Jako konsultant laktacyjny dr Madden widzi to z pierwszej ręki. Jednak była również świadkiem znacznej poprawy nastroju matek i ogólnego samopoczucia, gdy problemy z laktacją ustępują, a relacje matka-dziecko poprawiają się.

Jeśli mama doświadcza stresu, który jest drugorzędny w związku z wyzwaniami związanymi z karmieniem piersią, dr Madden zachęca ją do skupienia się na spędzaniu czasu „skóra do skóry” z dzieckiem. „Już prosta czynność przytulania noworodka do klatki piersiowej, bez niepokoju i stresu związanego z próbą skutecznego karmienia piersią, może zdziałać cuda dla zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia matek” – wyjaśnia. „W wielu przypadkach ten niestresujący czas kontaktu „skóra ze skórą” doprowadził do dość szybkiej poprawy zdolności niemowląt do karmienia piersią”.

Ostatnie badanie jest kolejnym dowodem na to, że należy zwiększyć świadomość związku między problemami z karmieniem piersią a objawami depresji.

Po pierwsze, umożliwiłoby to dostawcom zdrowia psychicznego matek rozwiązanie tego związku podczas pracy z matkami, które doświadczają problemów związanych z karmieniem piersią. „W idealnym świecie każda matka karmiąca piersią doświadczająca trudności miałaby łatwy dostęp do specjalisty zdrowia psychicznego w celu uzyskania wsparcia” – mówi dr Madden.

Z doświadczenia dr Madden wynika, że ​​młode mamy, które doświadczają zarówno problemów z karmieniem piersią, jak i depresji poporodowej, przestają karmić wyłącznie piersią. W takim przypadku warto zauważyć, że karmienie piersią nie jest przedsięwzięciem typu „wszystko albo nic”.

„Karmienie piersią w niewielkich ilościach może przynieść ogromne korzyści, nawet jeśli odbywa się to raz lub dwa razy dziennie” – mówi dr Madden. W rzeczywistości osobiście doświadczyła tego u swojego drugiego dziecka. „Musiałam go odstawić od piersi wcześniej, niż chciałam, ze względu na mój intensywny harmonogram pracy, kiedy miał cztery miesiące, ale byłam w stanie dalej karmić go każdego wieczoru przez kilka miesięcy później” – mówi. „Patrząc wstecz, ten nocny „wybuch” oksytocyny prawdopodobnie zdziałał cuda dla mojego emocjonalnego samopoczucia”.

Dla Hardin i jej współpracowników cel jest prosty — zwiększyć świadomość skutków nawet łagodnej depresji poporodowej zarówno u matki, jak i niemowlęcia. „Wczesne wzorce interakcji między matką a dzieckiem, nawet w kontekście karmienia, wpływają na rozwój niemowlęcia zarówno w sferze behawioralnej, jak i fizjologicznej” – wyjaśnia. „Zrozumienie różnic behawioralnych między metodami żywienia w kontekście depresji u matki, otwiera drzwi do rozwoju przyszłych interwencji mających na celu zachęcanie do zdrowych, interaktywnych wzorców matek z depresją i ich niemowląt”.