Leczenie SM za pomocą dożylnej immunoglobuliny (IVIG)

Dożylna immunoglobulina (IVIG) to rodzaj terapii, w której mieszanina przeciwciał (immunoglobulin) – białek obronnych wytwarzanych przez organizm w odpowiedzi na chorobę – jest wstrzykiwana do żyły w ciągu kilku dni w celu poprawy odporności funkcjonować. Uważa się, że IVIG pomaga w leczeniu stwardnienia rozsianego (MS) i innych chorób neurologicznych poprzez stymulację niektórych części układu odpornościowego i tłumienie innych.

Jednak nikt nie wie na pewno, jak to działa. W związku z tym IVIG jest przepisywany poza etykietą — bez specjalnej zgody amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) — w przypadku chorób, w których układ odpornościowy jest poważnie osłabiony.Te stany mogą obejmować posocznicę noworodkową, pediatryczne zakażenie wirusem HIV i niektóre przypadki zaawansowanego zakażenia wirusem HIV. IVIG jest również stosowany jako lek drugiego rzutu w rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego (RRMS).

Zastosowania

Chociaż nie ma jasnego konsensusu co do tego, kiedy leczenie IVIG dla SM jest najbardziej odpowiednie, okazało się to obiecujące w wielu konkretnych obszarach, w tym:

Skuteczność

W tej chwili nikt tak naprawdę nie wie, jak skuteczny jest IVIG w leczeniu lub spowalnianiu progresji SM. Większość dowodów opiera się na jego wpływie na inne choroby neurologiczne, takie jak zespół Guillain-Barré i miastenia.Badania skoncentrowane wyłącznie na IVIG i stwardnieniu rozsianym były w najlepszym razie mieszane.

Jedno z austriackich badań wykazało niewielką, ale statystycznie istotną poprawę niepełnosprawności mierzoną za pomocą rozszerzonej skali stanu niepełnosprawności (EDSS).Inni wykazali nieznaczną poprawę wielkości lub liczby zmian w mózgu na skanie rezonansu magnetycznego (MRI).

Tymczasem inne badania nie wykazały różnicy w skuteczności IVIG w porównaniu z placebo w leczeniu RRMS.

Skutki uboczne

Najczęstszym skutkiem ubocznym IVIG jest ból głowy, który zwykle można leczyć dostępnym bez recepty lekiem przeciwbólowym, takim jak Tylenol (acetaminofen) lub Advil/Motrin (ibuprofen).

Inne możliwe skutki uboczne to:

• Gorączka
• Ból stawu
• Ból klatki piersiowej
• Wymioty
• Mdłości
• Zmęczenie
• Zawroty głowy
• Dreszcze
• Wysypka (rzadziej)

Rzadkie skutki uboczne

Odnotowano również pewne rzadkie, ale poważne skutki uboczne, w tym:

• Aseptyczne zapalenie opon mózgowych
• Zawał serca
• Udar
• Zakrzepica żył głębokich
• Dysfunkcja nerek
• Niewydolność nerek

Interakcje i przeciwwskazania

IVIG nie powinien być stosowany u osób z problemami z nerkami lub niedoborem IgA, zaburzeniem genetycznym charakteryzującym się brakiem przeciwciała, które chroni przed infekcjami w jamie ustnej, drogach oddechowych i przewodzie pokarmowym.

IVIG należy stosować ostrożnie u osób z następującymi schorzeniami:

• Problemy sercowe
• Cukrzyca
• Wrażliwość na immunoglobuliny
• Wrażliwość na maltozę lub sacharozę (składniki stosowane w niektórych preparatach IVIG)

Jedyna jasno określona interakcja z IVIG obejmuje żywe szczepionki.

Koszt

IVIG stał się niezwykle kosztowny, szacowany na 100 dolarów za gram. Dla osoby ważącej 154 funty (70 kilogramów) zalecana miesięczna dawka będzie kosztować około 7000 dolarów za infuzję, nie licząc kosztów administracyjnych i pielęgniarskich.

Niektóre firmy ubezpieczeniowe mogą pokryć koszty, ale często trudno jest zmotywować do leczenia i zazwyczaj wymaga to procesu odwoławczego, aby ostatecznie uzyskać zgodę. Jeśli zostanie zatwierdzony, współpłacenie ubezpieczenia może być bardzo wysokie. Jednak niektórzy producenci IVIG oferują programy pomocy pacjentom (PAP) w celu pokrycia lub całkowitego pokrycia kosztów leczenia.

Jeśli Twój dostawca opieki zdrowotnej zaleci IVIG, być może będziesz musiał wystąpić o zgodę na uzyskanie zgody z ubezpieczenia. Ważne jest również, aby zrozumieć korzyści i ograniczenia proponowanego leczenia – zasadniczo to, co mówią badania, a czego nie. Jeśli nie masz co do tego absolutnie jasności, nie wahaj się zasięgnąć drugiej opinii wykwalifikowanego specjalisty. Możesz skorzystać z naszego Przewodnika do dyskusji z lekarzami poniżej, aby pomóc Ci rozpocząć tę rozmowę.