7 pytań, które należy zadać, jeśli dyscyplina dzieci nie działa

Rodzice często szukają profesjonalnej porady, gdy ich próby dyscyplinowania dziecka wydają się nieskuteczne. Mogą wystąpić problemy w szkole, brak szacunku w domu lub destrukcyjne zachowania, które sprawiają, że życie jest nieprzyjemne dla Ciebie lub innych osób wokół Ciebie.

W obliczu tych dylematów doradca spróbuje zrozumieć dynamikę rodziny, aby lepiej określić, co się naprawdę dzieje. Pracując razem i zadając właściwe pytania, rodzice mogą zacząć identyfikować, w jakich sytuacjach mogą się nie udać, i odkrywać nowe strategie, aby lepiej zachęcać do dyscypliny w domu.

Oto siedem prostych pytań, które mogą pomóc:

1. Czy moje oczekiwania są odpowiednie?

Dzieci będą sprawdzać granice, nawet jeśli odpowiednio je dyscyplinujesz. Jeśli jednak Twoje oczekiwania są nieodpowiednie, może to poważnie podważyć Twój autorytet i zachęcić do zachowań, które próbujesz zmienić.

Zacznij od nauki o normalnym rozwoju dziecka, aby upewnić się, że Twoje oczekiwania są realistyczne. Na przykład dwulatki powinny mieć napady złości, podczas gdy nastolatki są lekko buntownicze, gdy szukają własnej tożsamości.

Nauka o rozwoju dziecka może pomóc Ci zidentyfikować strategie, które są nie tylko odpowiednie do wieku, ale także uwzględniające zmieniające się potrzeby Twojego dziecka. Na przykład nie ma sensu dawać przerwy 12-latkowi. Dostosuj zasady domu do grupy wiekowej i ustal konsekwencje, na które zareaguje twoje dziecko.

2. Czy moja dyscyplina jest spójna?

Dyscyplina będzie działać tylko wtedy, gdy będzie konsekwentna. Jeśli poniesiesz konsekwencje tylko dwa razy na trzy, twoje dziecko może zaryzykować karę, jeśli istnieje 33 procent szansy, że wyjdzie bezkarnie.

Co więcej, ważne jest, aby pamiętać, że pewne dyscypliny wymagają czasu, aby zmienić zachowanie dziecka. Jeśli wyślesz dziecko do jego pokoju po krachu, nie oczekuj, że to naprawa. Nauka nowych umiejętności wymaga czasu i praktyki.

3. Czy robię coś, aby wzmocnić złe zachowanie?

Czasami rodzice nieświadomie zachęcają dzieci do negatywnych zachowań. Na przykład, jeśli Twoje dziecko celowo spóźnia się na autobus i odwozisz je do szkoły, zasygnalizowałeś, że konsekwencją złego zachowania jest przejazd za darmo.

Uwaga może być dużym wzmocnieniem dla dzieci, nawet jeśli jest to negatywna uwaga. Aby uniknąć walki o władzę i zachowań wymagających uwagi, spróbuj zignorować to zachowanie, zamiast odpowiadać. W ten sposób Twoje dziecko w końcu zmęczy się i będzie szukało nowych (i, miejmy nadzieję, produktywnych) strategii, aby zwrócić Twoją uwagę.

4. Czy istnieje sposób na motywowanie dobrego zachowania?

Tak jak większość dorosłych nie pójdzie do pracy bez otrzymania wypłaty, tak wiele dzieci nie przyjmie zmian bez jakiejś zorganizowanej zachęty.

Zamiast dawać dziecku tylko negatywne konsekwencje za złe zachowanie, zaproponuj pozytywne konsekwencje za dobre zachowanie. Tabela naklejek sprawdza się dobrze w przypadku młodszych dzieci, podczas gdy starsze dzieci korzystają z systemu ekonomicznego wykorzystującego grosze, żetony do pokera lub kulki.

5. Czy istnieją sposoby na nauczenie nowych umiejętności zachowania?

Niektóre problemy z zachowaniem wynikają z deficytów umiejętności. Na przykład, jeśli Twoje dziecko zachowuje się agresywnie w stosunku do drugiego, powiedzenie dziecku, aby przestało, może nie wystarczyć. Zamiast tego lepiej byłoby, gdybyś porozmawiał o uczuciach io tym, jak czułoby się twoje dziecko, gdyby but był na drugiej stopie.

Nawet małe dzieci są w stanie dojść do logicznych wniosków, jeśli mają możliwość swobodnej interakcji. W takich przypadkach odgrywanie ról może być skutecznym narzędziem do „wypróbowania” nowych zachowań. Za każdym razem, gdy Twoje dziecko dokona właściwego wyboru, pamiętaj o obfitych pochwałach i pozytywnych opiniach.

6. Czy inni mogą mnie podkopywać?

Jeśli inni dorośli ustalają zasady i ograniczenia dla Twojego dziecka, które są sprzeczne z Twoimi, musisz natychmiast wkroczyć. Niezależnie od tego, czy są to opiekunowie, dziadkowie czy przybrani rodzice, musisz im przypomnieć, że sprzeczne wiadomości tylko mylą dziecko i milcząco pozwalają mu kwestionować lub kwestionować władzę.

Zamiast uderzać głową, spróbuj zwerbować dorosłego do udziału w skoordynowanym wysiłku. Poinformuj osobę dorosłą o zasadach obowiązujących w Twoim domu, ale nie daj się negocjować. Zachowaj spójność zarówno ze swoimi zasadami, jak i strategiami. Jeśli nie jesteś w stanie dojść do porozumienia, możesz zostać zmuszony do zmiany, ograniczenia lub monitorowania interakcji z osobą dorosłą, która dopuszcza się naruszenia.

7. Jak ważna jest zmiana zachowania mojego dziecka?

Łatwo jest tak bardzo skoncentrować się na zmianie zachowania dziecka, że ​​tracisz poczucie, dlaczego to robisz.

Na przykład, jeśli dziecko odmawia pójścia do szkoły, to jest problem. Jeśli jednak to samo dziecko odmówi wstąpienia do Małej Ligi, może to nie tyle problem, ile wybór. Nawet jeśli uważasz, że dziecko bardzo skorzysta na uczestnictwie, może to być po prostu niezgodne z zainteresowaniami i temperamentem Twojego dziecka.

Robienie czegoś dla „własnego dobra Twojego dziecka” zwykle oznacza robienie czegoś, co jest sprzeczne z tym, czego Twoje dziecko chce. Może to prowadzić do konfliktu o coś, co na dłuższą metę może, ale nie musi, mieć jakiekolwiek znaczenie.

Jeśli masz wątpliwości, cofnij się i postaraj się uzyskać małą perspektywę. Jeśli wybór nie ma negatywnego wpływu na życie Twojego dziecka, nie karz go za to, że chce czegoś innego. Raczej zachęcaj dziecko do zainteresowania i uczestnicz w takim pełnym stopniu, w jakim robisz to w każdej innej aktywności.