Jak diagnozowana jest hipotermia

Hipotermia jest zarówno stanem chorobowym, jak i opisem nieprawidłowej funkcji życiowej (niska temperatura ciała). Teoretycznie diagnoza hipotermii powinna być dość prosta: zmierz temperaturę i jeśli jest poniżej określonego progu, pacjent ma hipotermię.

W rzeczywistości nie wszystkie termometry są takie same, a pomiary temperatury w różnych częściach ciała dadzą różne wartości.

Dlaczego diagnoza jest ważna

Większość ludzi tak naprawdę nie myśli o łagodnej hipotermii jako o schorzeniu wymagającym diagnozy. Zazwyczaj uważamy, że jest to po prostu uczucie zimna, w którym to przypadku podejmujemy kroki, aby uniknąć związanego z tym dyskomfortu — wchodzimy do środka i podkręcamy ciepło lub zakładamy sweter i dostajemy filiżankę gorącej kakao.

Zdolność do wyraźnego rozpoznania hipotermii oznacza jednak, że mechanizmy organizmu do utrzymywania ciepła nie są wystarczające. Diagnoza daje pacjentowi możliwość wyleczenia hipotermii, zanim się pogorszy.

Gradacja

Temperatura ciała będzie dyktować nasilenie hipotermii.

Łagodna hipotermia

Jest to najmniej niebezpieczny etap hipotermii i jest definiowany jako temperatura głęboka ciała poniżej 95 stopni. Wiąże się z dreszczami, kłopotami z koncentracją, grzebaniem w palcach i dyskomfortem.

Umiarkowana hipotermia

Ten etap nie jest tak dobrze zdefiniowany jak łagodna hipotermia, ale zwykle jest diagnozowany jako temperatura głęboka ciała poniżej 90 stopni i obejmuje rozszerzenie źrenic, dezorientację, zmęczenie i ostatecznie utratę przytomności.

Ciężka hipotermia

Ten etap wiąże się z temperaturą głęboką ciała poniżej 83 stopni, a pacjent prawdopodobnie jest nieprzytomny i całkowicie nie reaguje.

Uzyskiwanie dokładnych wyników

Aby naprawdę zdiagnozować hipotermię, niezbędny jest dokładny odczyt temperatury ciała.Istnieje wiele sposobów mierzenia temperatury. W przeciwieństwie do epoki przedcyfrowej, kiedy jedynymi termometrami były szklane rurki zawierające toksyczną rtęć, nowoczesne termometry mogą mierzyć temperaturę wewnątrz i na zewnątrz ciała. Niektóre mogą zmierzyć temperaturę, ledwo dotykając pacjenta.

• Termometry na czoło zapewniają prostą i dokładną opcję. Ich największą wadą jest to, że są drogie.

• Termometry doodbytnicze są nieco szybsze i uważane za najdokładniejszą opcję termometru w domu. Są znacznie bardziej ekonomiczne niż termometr czołowy.

• Termometry doustne używają zasadniczo tego samego termometru co temperatura w odbycie, ale muszą być używane prawidłowo, aby uzyskać dokładny odczyt. Dokładność pomiaru temperatury w jamie ustnej nie jest tak dobra, jak pomiaru temperatury w odbycie. Używanie termometru doustnego i mierzenie temperatury pod pachą (pod pachą) jest wyjątkowo niedokładne i nie jest zalecane.

• Termometry bębenkowe (do ucha), które można kupić bez recepty, są szybkie, ale notorycznie niedokładne. Nie stykają się one z błoną bębenkową, tak jak robią to profesjonalne wersje i wymagają odpowiedniego użycia, aby działały prawidłowo.

Diagnozy różnicowe

Hipotermia może naśladować inne schorzenia, które najlepiej wykluczy lekarz. Nawet dreszcze niekoniecznie są oznaką hipotermii. Gorączka i dreszcze mogą powodować dreszcze, podobnie jak odstawienie opiatów.

Jeśli pacjent drży i ma problemy z motoryką, ale nie ma temperatury ciała poniżej 95 stopni, to nie jest hipotermia.

Podobnie, jeśli pacjent jest w hipotermii z temperaturą ciała poniżej 95 stopni i jest nieprzytomny, diagnozą jest hipotermia, ale pacjent może bardzo łatwo mieć również inne schorzenia.