Ucieczka w ryzyko i profilaktyka demencji

Ucieczka to termin używany do opisania incydentu, w którym osoba z demencją opuszcza bezpieczny obszar. Zwykle wiąże się to z opuszczeniem domu lub placówki, w której mieszka.

Ucieczka może być zamierzona („wychodzę stąd!”) lub niezamierzona („muszę rozprostować nogi, więc myślę, że pójdę tutaj”).

Zrozumieć Ucieczkę

Wędrówka jest częstym objawem, który często rozwija się w demencji i może prowadzić do ucieczki. Według Stowarzyszenia Alzheimera około 60% osób z demencją w pewnym momencie będzie wędrować.

Ryzyko ucieczki może wystąpić niezależnie od tego, czy ludzie mieszkają we własnych domach, czy też przenieśli się do placówki. Prowadzenie pojazdu to jeden z najczęstszych sposobów ucieczki ludzi; dlatego ocena prowadzenia pojazdu jest ważną metodą zapobiegania.

Względy bezpieczeństwa

Kiedy ktoś z demencją ucieka, powoduje to dużą troskę o jej bezpieczeństwo. W zależności od pogody, środowiska i tego, jak długo dana osoba przebywa na zewnątrz, istnieje ryzyko, że się zgubi, zrani lub gorzej. Na przykład zdarzały się przypadki ucieczki, w których doszło do śmierci spowodowanej długotrwałym narażeniem na zimną pogodę. Inne przypadki skutkowały wypadkami samochodowymi, utonięciem lub co najmniej godzinami strachu o osobę z demencją i jej rodzinę.

Jedno z badań, w którym przeanalizowano 325 przypadków ucieczki w demencję, wykazało, że 30 procent tych osób nie żyło, gdy zostały znalezione. Ta otrzeźwiająca statystyka podkreśla powód, dla którego zrozumienie uciekinierów jest tak ważnym priorytetem w opiece nad chorymi na demencję.

Obawy dotyczące obiektu

Oprócz tych istotnych obaw związanych z bezpieczeństwem, ucieczka ma również poważne konsekwencje dla wykwalifikowanych placówek pielęgniarskich, które są licencjonowane przez rząd, ponieważ muszą zgłaszać każdą ucieczkę mieszkańców. Czeka ich dochodzenie i potencjalne grzywny, nawet jeśli dana osoba przebywa na zewnątrz tylko przez kilka minut i nie odniesie obrażeń. Będzie to zależeć od tego, czy inspektor prowadzący dochodzenie określi, czy rzeczywiście doszło do szkody, czy tylko wystąpiła potencjalna szkoda, czy też zastosowano wszelkie środki zapobiegawcze, a incydent miał miejsce pomimo dokładnej oceny i monitorowania.

Czynniki ryzyka ucieczki

Chociaż nie zawsze można przewidzieć, kto spróbuje uciec z bezpiecznego miejsca, istnieje kilka czynników ryzyka, które znacznie zwiększają szanse na to. Zawierają:

1. Historia prób ucieczki
2. Historia wędrówki
3. Oświadczenia o chęci opuszczenia placówki, „pójścia do pracy” lub powrotu do domu
4. Niepokój i pobudzenie
5. Diagnoza demencji (lub oznaki i objawy demencji)
6. Możliwość swobodnego poruszania się, z wózkiem inwalidzkim lub chodzikiem lub bez niego
7. Próby otwarcia drzwi
8. Wygląda na bardzo sprawnego fizycznie i może zostać pomylony z gościem

Kroki, aby zapobiec ucieczce

1. Przeprowadź dokładną ocenę, oceniając powyższe czynniki ryzyka. Dokonuj ponownej oceny co najmniej raz na kwartał, a także w przypadku wystąpienia istotnych zmian w zdrowiu, zachowaniu lub emocjach.
2. Rozważ użycie alarmów, aby zapobiec ucieczce. Niektóre obiekty zainstalowały system alarmowy na drzwiach wyjściowych. Osoba zagrożona ucieczką jest zaopatrzona w bransoletkę lub kostkę, która uruchamia alarm, jeśli spróbuje wyjść tymi drzwiami, a następnie ostrzega personel, aby mógł pomóc danej osobie.
3. Ustal, czy istnieje wzorzec zachowania wędrownego danej osoby. Czy często występuje o tej samej porze dnia? Czy jest głodny, musi skorzystać z łazienki, znudzony, zmęczony siedzeniem lub niespokojny po wizycie żony, a następnie wyjściu? Zrozumienie, dlaczego ktoś próbuje uciec, pomoże ci zmniejszyć szanse jego sukcesu.
4. Jako środek zapobiegawczy oferuj interesujące zajęcia.
5. Rozważ ustalenie harmonogramu dokumentowania jego miejsca pobytu co 15 minut.
6. Poinformuj opiekunów o ryzyku ucieczki. Być może notatkę i zdjęcie osoby można umieścić w poufnym miejscu, aby personel mógł je zobaczyć i mieć świadomość ryzyka ucieczki.
7. Jeśli to możliwe, wyznacz stałych opiekunów, aby upewnić się, że są świadomi ryzyka ucieczki i są zaznajomieni z tendencjami mieszkańców do wędrówki lub próby ucieczki.
8. Rozważ umieszczenie w bezpiecznym oddziale demencji dla jej bezpieczeństwa, jeśli wielokrotnie próbuje uciekać pomimo zindywidualizowanych prób zidentyfikowania jej potrzeb i wdrożenia odpowiednich interwencji.

Niezależnie od tego, czy jesteś członkiem rodziny, czy profesjonalnym opiekunem, ważne jest, aby rozpoznać ryzyko i znaki ostrzegawcze związane z ucieczką w demencji. Wprowadzenie pewnych środków zapobiegawczych może znacznie przyczynić się do zapewnienia bezpieczeństwa i spokoju wszystkim zaangażowanym.