Co to jest choroba Gravesa-Basedowa?

Choroba Gravesa-Basedowa jest jednym ze schorzeń powodujących nadczynność tarczycy (nadczynność tarczycy). Jest to spowodowane nieprawidłowym działaniem tarczycy, które prowadzi do nadprodukcji hormonów tarczycy.

Ta awaria jest zwykle wywoływana przez proces autoimmunologiczny, który polega na tym, że układ odpornościowy myli zdrową część ciała z czynnikiem zakaźnym i atakuje go.

Choroba Gravesa-Basedowa jest diagnozowana na podstawie objawów, badania fizykalnego i badań krwi. Mogą być również potrzebne badania obrazowe lub biopsja.

Powszechnych jest kilka metod leczenia, w tym leki przeciwtarczycowe, terapia jodem radioaktywnym i rzadko zabieg chirurgiczny. Być może będziesz musiał również radzić sobie z objawami nadczynności tarczycy.

edytowano objawy choroby grobowej — Ilustracja Emily Roberts, Verywell

Objawy choroby Gravesa-Basedowa

Chorobie Gravesa towarzyszą liczne objawy. Objawy nadczynności tarczycy (z jakiejkolwiek przyczyny) obejmują:

Utrata masy ciała
Palpitacje serca
Zmęczenie
Słabe mięśnie
Podniecenie
Drażliwość
Bezsenność
Zwiększona nietolerancja pocenia/ciepła
Uścisk dłoni
Biegunka lub częste wypróżnienia
Zwiększony apetyt (czasami zamiast tego spadek)
Rzednące włosy
Duszność
Problemy z płodnością
Zmiany cyklu miesiączkowego
Zawroty głowy
Nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi)

Chorobie Gravesa i innym przyczynom nadczynności tarczycy często towarzyszy wole (powiększenie tarczycy).

Jednak w przypadku choroby Gravesa-Basedowa często występują dodatkowe objawy, ale nie w przypadku innych typów nadczynności tarczycy:

Oftalmopatia Gravesa: Nazywana również orbitopatią Gravesa, często powoduje „wyłupiaste oczy”. Oftalmopatia Gravesa może powodować ucisk wokół oczu, nadwrażliwość oczu i pogorszenie widzenia. Dotyczy to około jednej trzeciej osób z chorobą Gravesa-Basedowa i wynika z obrzęku spowodowanego procesem autoimmunologicznym odpowiedzialnym za chorobę.
Zmiany skórne: Dermopatia tarczycy, znana również jako dermopatia Gravesa, może powodować zgrubienie skóry, obrzęk i silne swędzenie. W rzadkich przypadkach dermopatia tarczycy może rozwinąć się w stan zwany akropachią, który charakteryzuje się deformacjami palców rąk i nóg.

Komplikacje

Jeśli masz nieleczoną chorobę Gravesa-Basedowa, osteoporoza (ścieńczenie kości) i choroby serca mogą z czasem rozwinąć się.

Burza tarczycowa jest rzadkim i niebezpiecznym powikłaniem charakteryzującym się szybkim biciem serca, wysokim ciśnieniem krwi i wysoką gorączką. Bez natychmiastowej pomocy medycznej w nagłych wypadkach to powikłanie może być śmiertelne. Znieczulenie ogólne do operacji jest częstym wyzwalaczem burzy tarczycowej u osób z nadczynnością tarczycy.

Powoduje

Proces autoimmunologiczny stojący za chorobą Gravesa jest jak każdy inny, ponieważ organizm omyłkowo wytwarza przeciwciała (białka zwalczające infekcje) przeciwko sobie.

Istnieje kilka różnych przeciwciał przeciwtarczycowych, z których każde powoduje inny stan tarczycy. Przeciwciało receptora TSH (TSHR-Ab) to przeciwciało związane z chorobą Gravesa-Basedowa.

Hormon stymulujący tarczycę (TSH) jest uwalniany przez przysadkę mózgową. Wiąże się z receptorami TSH na tarczycy, aby wywołać produkcję hormonu tarczycy. TSHR-Ab działa jak TSH, mówiąc tarczycy, aby wydzielała TSH — nawet jeśli nie jest to potrzebne.

Czynniki ryzyka

Pracownicy służby zdrowia nie rozumieją, dlaczego u niektórych osób rozwija się choroba Gravesa-Basedowa, ale istnieje kilka czynników ryzyka.

Wiek to jeden: choroba Gravesa występuje częściej u osób poniżej 40 roku życia. Kobiety są również bardziej narażone na rozwój choroby Grave’a niż mężczyźni i istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia tej choroby w czasie ciąży.

Jeśli masz rodzinną historię choroby Gravesa-Basedowa lub jeśli masz inną chorobę autoimmunologiczną, taką jak toczeń, jesteś również w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju choroby Grave’a.

Palenie jest silnym czynnikiem ryzyka rozwoju tego schorzenia. Pojawiły się sugestie, że stres może odgrywać pewną rolę, ale dowody nie są spójne, a związek przyczynowy pozostaje niepewny.

Diagnoza

Jeśli masz objawy choroby Gravesa-Basedowa, Twój lekarz sprawdzi Twoją historię medyczną pod kątem czynników ryzyka, a następnie zastosuje kilka metod, aby postawić diagnozę.

Zazwyczaj badanie fizykalne i badania krwi na czynność tarczycy mogą ustalić, że masz nadczynność tarczycy, a także mogą zawęzić przyczynę do choroby Gravesa-Basedowa. Innym razem może być potrzebne badanie obrazowe lub biopsja, aby odróżnić chorobę Grave’a od innych typów nadczynności tarczycy.

Badanie lekarskie

Choroba Gravesa-Basedowa objawia się w badaniu fizykalnym jako powiększenie tarczycy, szybkie bicie serca, pobudzenie, drżenie, szybki refleks i prawdopodobnie wilgotna, gładka skóra. To wszystko są oznaki nadczynności tarczycy, ale nie potwierdzają, że masz chorobę Gravesa-Basedowa.

Jeśli masz oftalmopatię lub dermopatię, Twój lekarz może mieć większe podejrzenie, że masz chorobę Gravesa-Basedowa, ale może się to również zdarzyć w przypadku innych rodzajów nadczynności tarczycy. Podobnie wole sugeruje, że możesz mieć chorobę Gravesa-Basedowa, ale nie wyklucza innej choroby tarczycy.

Połączenie wola, oftalmopatii i dermopatii (lub akropatii) bardziej sugeruje chorobę Gravesa.

Badania krwi

Najczęstsze testy tarczycy obejmują TSH, tyroksynę (T4) i trijodotyroninę (T3). Niskie TSH z wysokim T4 i/lub wysokim T3 jest typowe dla nadczynności tarczycy. Twój lekarz może również poprosić Cię o wykonanie testów na przeciwciała przeciw tarczycy.

Testy funkcji tarczycy i normalne zakresy

Testy obrazowania

Choroba Gravesa-Basedowa może powodować zmiany w wyglądzie tarczycy, które można odróżnić od normalnej tarczycy lub od innych chorób tarczycy. Badania obrazowe stosowane w ocenie choroby Gravesa-Basedowa mogą obejmować USG, RTG, tomografię komputerową (CT) i obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI).

Możesz również otrzymać radioaktywny jod przed badaniem obrazowym, ponieważ jod dostaje się do tarczycy i może pomóc w poprawie wizualizacji gruczołu.

Biopsja

Jeśli nadal istnieje niepewność co do twojej diagnozy, możesz mieć biopsję, która polega na pobraniu próbki tkanki do badania pod mikroskopem. Biopsja jest szczególnie przydatna, jeśli Twój lekarz+

jest zaniepokojony rakiem tarczycy.

Biopsja cienkoigłowa tarczycy

Leczenie

Ty i Twój lekarz macie do rozważenia kilka różnych metod leczenia, zarówno jednocześnie, jak i w miarę rozwoju choroby.

Zarządzanie tarczycą

Leczenie, które może pomóc zmniejszyć nadczynność tarczycy, obejmuje:

Leki przeciwtarczycowe: Dostępnych jest kilka leków przeciwtarczycowych. Działają poprzez zapobieganie wykorzystywaniu jodu przez tarczycę do wytwarzania hormonów tarczycy. Najczęstsze leki przeciwtarczycowe to tapazol (metimazol), karbimazol (który przekształca się w metimazol) i propylotiouracyl (PTU). Metimazol, który jest również nazywany tiamazolem, jest również dostępny w formie generycznej.
Radioaktywny jod: Zniszczenie całości lub części tarczycy za pomocą radioaktywnego jodu (RAI) może zmniejszyć nadmierną produkcję hormonów tarczycy. Czasami zniszczenie tarczycy skutkuje niedoczynnością tarczycy (niedoczynność tarczycy).
Chirurgia: usunięcie całości lub części tarczycy może być konieczne, jeśli nie można leczyć za pomocą leków lub RAI. Nie jest to jednak typowe podejście do leczenia choroby Gravesa-Basedowa. Usunięcie tarczycy powoduje niedoczynność tarczycy.

Leczenie objawów

Jeśli nadal masz nadciśnienie i szybkie tętno, nawet po zażyciu odpowiednich leków przeciwtarczycowych, RAI lub operacji, możesz potrzebować leków, takich jak beta-blokery, które zmniejszają częstość akcji serca i obniżają ciśnienie krwi. Inne metody radzenia sobie z nadciśnieniem obejmują ćwiczenia, zmniejszanie soli w diecie, utratę wagi i techniki relaksacyjne.

Leczenie zwykle nie jest konieczne w przypadku oftalmopatii, ale w razie potrzeby doustne sterydy lub zabieg chirurgiczny mogą złagodzić obrzęk.

Dermopatię tarczycy leczy się miejscowymi (na powierzchni skóry) steroidami.

Możesz również potrzebować leków zmniejszających biegunkę, a także dostosowania diety lub suplementów kalorii, aby zapobiec utracie wagi.

Jak zapobiegać utracie wagi z chorobą Gravesa-Basedowa?

Korona

Choroba Gravesa-Basedowa wymaga modyfikacji niektórych problemów związanych ze stylem życia, które pomogą Ci sobie z tym poradzić.

Kontroli wagi

Nadczynność tarczycy może powodować utratę wagi i zwiększony apetyt. Aby uniknąć zbytniej utraty wagi, może być konieczne zwiększenie spożycia kalorii. Najlepiej porozmawiać z lekarzem lub dietetykiem, który pomoże ci opracować plan żywieniowy, który pozwoli utrzymać zdrową wagę.

Jeśli zwiększasz spożycie pokarmu, pamiętaj o utrzymaniu zbilansowanej diety i spożywaniu pokarmów bogatych w witaminy, minerały, węglowodany i białko, zamiast spożywania przetworzonych lub smażonych potraw. nadczynność tarczycy może obniżyć poziom cholesterolu, Twój dietetyk może więc zezwolić Ci na spożywanie większej ilości pokarmów zawierających tłuszcze niż normalnie zalecana zdrowa dieta.

Dieta

Wiadomo, że niektóre pokarmy są czynnikami wolotwórczymi, które zakłócają zdolność organizmu do wykorzystywania jodu. To powoduje niedoczynność tarczycy. Jeśli masz chorobę Gravesa-Basedowa, musisz zachować umiar, jeśli chodzi o goitrogeny, ponieważ spożywanie zbyt dużej ilości tych pokarmów może obniżyć poziom hormonów tarczycy, zwłaszcza jeśli twój stan jest odpowiednio leczony.

Naprężenie

Nadczynność tarczycy może powodować niepokój, drażliwość i niepokój. Jeśli wystąpią takie problemy, koniecznie porozmawiaj ze swoim lekarzem. Często leki przeciwtarczycowe wystarczą, aby zmniejszyć te objawy, ale czasami potrzebne są inne mechanizmy radzenia sobie, takie jak medytacja, biofeedback, ćwiczenia i poradnictwo.

Choroba Gravesa-Basedowa jest najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy. Powoduje różnorodne objawy i bez leczenia może powodować poważne komplikacje. Chorobę można leczyć i należy pamiętać o specjalnych uwagach, jeśli zajdziesz w ciążę lub będziesz musiał poddać się jakiejkolwiek operacji.

Po leczeniu choroby Gravesa-Basedowa może wystąpić długotrwała niedoczynność tarczycy, która wywołuje wiele objawów, które różnią się od objawów nadczynności tarczycy. Może więc być konieczne trwające całe życie leczenie lekami zastępującymi tarczycę.