Więcej doświadczeń związanych z raczkowaniem może wzmocnić postrzeganie ryzyka przez dziecko

W wieku około 7-10 miesięcy większość dzieci zaczyna poruszać się samodzielnie — często przez raczkowanie. To pozwala im badać otoczenie, poprawiać równowagę i koordynację oraz doskonalić umiejętności rozwiązywania problemów.

Ostatnie badania wykazały, że wzmożone wrażenia z raczkowania mogą nawet pomóc w utrzymaniu bezpieczeństwa dziecka, co zwiększa pozytywne korzyści, jakie raczkowanie ma dla niezależności dziecka. Naukowcy z University of Otago zbadali korelację między raczkowaniem a postrzeganiem ryzyka i odkryli, że bardziej doświadczone czołgi rzadziej wpadają do otwartej wody.

Co mówią nam badania

Jedno z badań, opublikowane w Infancy, dotyczyło wpływu doświadczenia lokomotorycznego – inaczej znanego jako doświadczenie różnych metod ruchu – na unikanie przez niemowlęta nagłych wypadnięć.

Zespół kierowany przez dr Carolinę Burnay z Wydziału Wychowania Fizycznego, Sportu i Nauk o Ćwiczeniach zbadał zachowanie dzieci wokół wanny wypełnionej wodą, znanej jako upuszczanie.

„Wyniki spływu wody wskazują, że ilość doświadczeń związanych z raczkowaniem wpływa na zachowanie adaptacyjne niemowląt” — wyjaśnia dr Burnay. „Wkrótce po tym, jak dzieci zaczynają raczkować, mają tendencję do wpadania do wody. Ale po kilku tygodniach pełzania zaczynają unikać upadku”.

Co ciekawe, nawet gdy niemowlęta zaczynają chodzić, różnica między niemowlętami, które wpadają do wody, a tymi, które jej unikają, polegała na tym, że przed rozpoczęciem chodzenia mieli doświadczenie raczkowania.

Drugie badanie, opublikowane w Psychobiology rozwojowej, skupiało się na zachowaniu niemowląt wokół zbocza prowadzącego do głębokiej wody. Wyniki te były inne, bez zauważalnego wpływu doświadczenia pełzania na unikanie przez niemowlęta głębokiej wody.

„Wynik ten sugeruje, że chociaż doświadczenie autoruchowe uczy niemowlęta dostrzegania ryzyka upadków do wody lub nie, nie ma to wpływu na ich postrzeganie zbiorników wodnych jako ryzykownych środowisk, których należy unikać” – mówi dr Burnay.

Co ważne, kiedy badacze porównali zachowanie niemowląt na zboczach wody z ich zachowaniem na stoku wodnym, dzieci częściej angażowały się w incydenty utonięcia, gdy zbocza miały dostęp do wody.

Bezpieczeństwo niemowląt w pobliżu wody

Odkrycia sugerują, że niemowlęta mogą raczkować i badać otoczenie. Mając bezpośredni kontakt z podłogą i inne spojrzenie na otaczający ich świat, uczą się rozpoznawać niebezpieczne powierzchnie.

„Badania epidemiologiczne wykazały, że małe dzieci są najbardziej reprezentowane w statystykach dotyczących utonięć” – mówi dr Burnay. Wyjaśnia, że ​​dzieje się tak, ponieważ mogą się poruszać, ale nie są w stanie rozpoznać zagrożeń, jakie stwarza ich otoczenie.

„Znajomość statystyk nie wystarczy do opracowania skutecznych strategii zapobiegania utonięciu wśród małych dzieci” – mówi dr Burnay. „Musimy wiedzieć, dlaczego niemowlęta biorą udział w incydentach z utonięciem i jak możemy wykorzystać te informacje do jak najszybszego promowania zachowań bezpieczeństwa”.

Niemowlęta mogą utonąć w wodzie o wielkości od jednego do dwóch cali. Najlepszą strategią unikania incydentów wśród małych dzieci jest nadal nadzór dorosłych. Jeśli skarpa prowadzi do wody, nadzór jest jeszcze ważniejszy.

Co się stanie, jeśli moje dziecko nie będzie się czołgać?

Jeśli Twoje dziecko nie wykazuje zainteresowania raczkowaniem, niekoniecznie jest to powód do niepokoju. Niektóre dzieci całkowicie pomijają cały etap raczkowania i przechodzą od razu do stania i pływania (chodzenie trzymając się mebli lub innych przedmiotów).

„Nie ma absolutnie nic, co rodzic może zrobić, aby wpłynąć na to, jak długo ich dzieci raczkują, ani rodzice nie powinni próbować interweniować w normalny rozwój fizyczny” – mówi Corey Fish, MD, FAAP, pediatra, założyciel i główny lekarz w Brave Care w Portland , Oregon. Dr Fish mówi, że najważniejszą rzeczą na wynos jest narażenie niemowląt na różne nowe doświadczenia, interakcję z nimi i umożliwienie im interakcji (bezpiecznej) z otaczającym je światem.