Co to jest szok septyczny?

Wstrząs septyczny to najpoważniejszy poziom sepsy, zagrażającego życiu zagrożenia medycznego, które występuje, gdy układ odpornościowy reaguje skrajnie na istniejącą infekcję.

Kiedy tak się dzieje, układ odpornościowy uwalnia do krwiobiegu substancje chemiczne, które atakują własne tkanki organizmu. Ciśnienie krwi spada niebezpiecznie nisko, potencjalnie powodując niewydolność narządów.

W tym artykule omówiono przyczyny i objawy wstrząsu septycznego oraz sposób jego diagnozowania i leczenia. Zawiera również informacje o tym, kiedy najbardziej prawdopodobne jest wystąpienie wstrząsu septycznego i kto jest najbardziej zagrożony.

Kroki prowadzące do wstrząsu septycznego

Zazwyczaj organizm reaguje na infekcję, utrzymując ją tam, gdzie się zaczęła. Ale jeśli infekcja nie może być ograniczona do tego pierwotnego miejsca, może rozprzestrzenić się na inne obszary ciała przez krwioobieg.

Większość infekcji prowadzących do sepsy i wstrząsu septycznego jest powodowanych przez bakterie.

Kiedy bakterie z jednego obszaru ciała dostają się do krwioobiegu, jest to znane jako bakteriemia lub posocznica. O ile nie zostanie szybko leczone, może to doprowadzić do sepsy.

W typowej infekcji układ odpornościowy uwalnia się cytokiny rozszerzać naczynia krwionośne w miejscu zakażenia. Ta odpowiedź pozwala większej ilości krwi na dostarczenie zwalczających infekcje białych krwinek do obszaru.

Jednak w posocznicy cytokiny wchodzą w nadmierny ruch, powodując przytłaczającą ilość stanu zapalnego w całym ciele. Ta „burza cytokinowa” uszkadza serce i jego zdolność do pompowania krwi w całym ciele.

Posocznica przechodzi we wstrząs septyczny, gdy ciśnienie krwi spada. Krew przestaje wtedy docierać do narządów, potencjalnie prowadząc do niewydolności wielonarządowej.

Przyczyny wstrząsu septycznego

Sepsa może rozpocząć się od prawie każdego rodzaju infekcji, od drobnych infekcji, takich jak ropień zęba lub stopa atlety, po poważne infekcje, takie jak zapalenie opon mózgowych, które atakuje błony mózgu i rdzeń kręgowy.

Infekcja najczęściej zaczyna się od jednego z poniższych:

• Zapalenie płuc, infekcja pęcherzyków płucnych

• Zakażenie dróg moczowych
• Infekcja bakteryjna w skaleczeniu lub ranie
• Zakażenia przewodu pokarmowego, takie jak zapalenie wyrostka robaczkowego lub E. coli

Wstrząs septyczny może być również powikłaniem infekcji grzybiczych, takich jak infekcja drożdżakowa, lub infekcje wirusowe, takie jak grypa lub COVID-19.

Nie możesz przekazać sepsy komuś innemu, ale możesz rozprzestrzeniać infekcje, które mogą prowadzić do sepsy i wstrząsu septycznego.

Zakażenie po operacji

Sepsa i wstrząs septyczny są częstsze po operacji z kilku powodów. Po pierwsze, infekcje dróg moczowych są częstsze po operacji, a te infekcje mogą prowadzić do sepsy.

Po drugie, chociaż nacięcie wykonane podczas operacji jest oczywiście potrzebne, aby umożliwić chirurgowi pracę, może również służyć jako otwarte drzwi dla bakterii lub innych mikroorganizmów.

Chirurgia również ma negatywny wpływ na organizm i osłabia układ odpornościowy. Nawet jeśli zabieg jest niewielki, istnieje ryzyko infekcji.

Czynniki ryzyka

Infekcja jest głównym czynnikiem ryzyka wstrząsu septycznego i każdy może go dostać. To powiedziawszy, następujące osoby są bardziej zagrożone:

• Dorośli w wieku 65 lat lub starsi
• Dzieci poniżej 1 roku życia
• Osoby, które wcześniej miały sepsę
• Osoby z osłabionym układem odpornościowym. Są bardziej podatni na infekcje, co zwiększa ryzyko sepsy.

Przewlekłe schorzenia, które osłabiają układ odpornościowy, a tym samym zwiększają ryzyko wystąpienia sepsy, obejmują:

• Cukrzyca
• Rak
• Choroba płuc

• Choroba nerek

Objawy

Aż 70% osób, które przechodzą we wstrząs septyczny, nie przeżywa. Biorąc pod uwagę, jak szybko sepsa może się pogorszyć, około 40% pacjentów ze wstrząsem septycznym umiera nawet po leczeniu.

Twoje szanse na przeżycie znacznie się zwiększają, gdy otrzymasz pomoc medyczną w ciągu pierwszych sześciu godzin po zauważeniu objawów sepsy, dlatego wiedza o tym jest tak ważna.

Objawy sepsy i wstrząsu septycznego mogą obejmować:

• Zamieszanie lub dezorientacja
• Intensywny ból lub dyskomfort
• Gorączka, dreszcze lub uczucie zimna
• Duszność
• Skóra wilgotna lub spocona
• Szybkie tętno

Jeśli masz jakiekolwiek oznaki lub objawy sepsy lub wstrząsu septycznego, zwłaszcza jeśli masz znane zakażenie, natychmiast zasięgnij pomocy medycznej.

Podobnie, jeśli niedawno przeszedłeś operację, uważnie monitoruj nacięcie pod kątem oznak infekcji, w tym ropy, zaczerwienienia lub obrzęku. Udaj się bezpośrednio do szpitala, jeśli wystąpi gorączka lub bolesne oddawanie moczu.

Chociaż rzadko, warto zauważyć, że wstrząs septyczny może zaatakować młodych i zdrowych. Nierzadko zdarza się, że pewnego dnia ktoś wydaje się zupełnie zdrowy i normalny, a 48 godzin później jest niesamowicie chory z wstrząsem septycznym.

Diagnoza

Istnieją fizyczne zmiany, które lekarz może sprawdzić, aby pomóc zdiagnozować wstrząs septyczny. Obejmują one:

• Gorączka, temperatura ciała powyżej 100,4 stopni F

• Hipotermia, temperatura ciała poniżej 96,8 stopni F

• Niskie ciśnienie krwi
• Wysokie tętno
• Trudności w oddychaniu

Ponadto Twój lekarz może przeprowadzić badania krwi i moczu, aby sprawdzić oznaki infekcji i określić rodzaj. Niektóre testy mogą ujawnić, czy Twoje narządy działają tak, jak powinny.

Kluczowym narzędziem do diagnozowania posocznicy w jej najwcześniejszych stadiach jest: badanie krwi na prokalcytoninę (PCT). PCT to białko, które szybko wzrasta we krwi w miarę rozprzestrzeniania się infekcji bakteryjnej. Lekarze mogą użyć testu PCT, aby zobaczyć, jak powszechna jest infekcja.

Test PCT jest również ważny, ponieważ pokazuje lekarzom, czy leki przeciwbakteryjne są odpowiednim leczeniem. Podczas gdy infekcje bakteryjne powodują wysokie wyniki PCT, infekcje wirusowe i grzybicze powodują bardzo niską liczbę PCT.

Możesz również potrzebować badań obrazowych, takich jak zdjęcia rentgenowskie lub tomografia komputerowa (skanowanie CT), zwłaszcza jeśli źródło infekcji jest niejasne.

Leczenie

Leczenie odbywa się w szpitalu. Możesz zostać przyjęty na oddział intensywnej terapii (ICU).

Antybiotyki należy podać w ciągu godziny od przybycia do szpitala. Zlecone zostaną badania diagnostyczne w celu potwierdzenia infekcji i jej rodzaju, ale powrót wyników może potrwać co najmniej 48 godzin. Zalety natychmiastowego leczenia znacznie przewyższają ryzyko.

Leki antybiotykowe podaje się bezpośrednio do żyły (dożylnie), aby natychmiast dostały się do krwiobiegu. Badanie z 2019 r. dotyczące stosowania antybiotyków w posocznicy wykazało, że antybiotyki dożylne są najczęściej podawane przez okres od 7 do 10 dni.

Jeśli jednak testy diagnostyczne wrócą wykazując inny rodzaj infekcji, możesz przejść z antybiotyków na leki przeciwgrzybicze, przeciwwirusowe lub inne terapie celowane.

Bez względu na rodzaj infekcji otrzymasz płyny dożylne, aby zapobiec spadkowi ciśnienia krwi. Możesz również otrzymać leki wazopresyjne, które napinają naczynia krwionośne, aby podnieść ciśnienie krwi.

Jeśli masz trudności z oddychaniem, możesz zostać umieszczony na respiratorze, znanym również jako respirator lub maszyna do oddychania.

Kiedy może być potrzebna operacja

Operacja może być również zalecana po wstępnym leczeniu antybiotykami w celu usunięcia tkanki lub amputacji kończyny uszkodzonej przez sepsę. Chirurgia zapewnia, że ​​wszelkie uszkodzone tkanki znikną, a ty jesteś wolny od infekcji. Pomaga również zachować jak największą mobilność.

Myśl o nawet potencjalnej utracie kończyny jest zaskakująca. Warto wiedzieć, że tylko około 1% osób, które przeżyły sepsę, musi mieć jedną lub więcej amputacji chirurgicznych. Zwykle zdarzają się one w ciągu pierwszych 36 godzin do 90 dni po rozpoczęciu sepsy.

Streszczenie

Sepsa ma miejsce, gdy infekcja rozprzestrzenia się przez krwioobieg do wielu obszarów ciała. Pogarsza się to szokiem septycznym, gdy ciśnienie krwi spada niebezpiecznie nisko i upośledza funkcję narządów.

Wstrząs septyczny zagraża życiu. Musisz natychmiast udać się na izbę przyjęć, jeśli zauważysz jakiekolwiek oznaki sepsy. Możesz zostać umieszczony na OIOM-ie, a twoje ciśnienie krwi i oddychanie będą ściśle monitorowane.

Leki, które otrzymasz, będą zależeć od rodzaju infekcji – wirusowej, bakteryjnej lub grzybiczej.

Jeśli Ty lub Twoja bliska osoba przeżyła wstrząs septyczny, możesz dołączyć do grupy wsparcia lub w inny sposób nawiązać kontakt z innymi osobami, które zmagały się z sepsą lub innymi bieżącymi problemami zdrowotnymi związanymi ze wstrząsem septycznym.

Zasoby, które pomogą Ci radzić sobie z powrotem do zdrowia, są również dostępne za pośrednictwem ogólnopolskiej organizacji Sepsis Alliance.