Jak COVID-19 wpływa na rozwój przedszkolaków i zdrowie psychiczne

Kiedy w 2020 r. rozpoczęła się pandemia COVID-19, w całym kraju nastąpiły fale zamykania szkół, które zmusiły nauczycieli, uczniów i rodziców do poruszania się po nowym świecie wirtualnego uczenia się. Stres związany z tymi okolicznościami podzielali wszyscy zaangażowani, w tym najmłodsi z grupy: przedszkolaki.

Chociaż nie jest jasne, w jaki sposób ten okres czasu wpłynie na młodsze dzieci w dłuższej perspektywie, ta grupa wiekowa wykazała oznaki zarówno emocjonalnego niepokoju, jak i niesamowitej odporności.

Zmiany w Klasie

Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) zaleciło strategie zachowania dystansu społecznego w klasach, noszenie masek dla personelu i dzieci powyżej 2 roku życia, zintensyfikowane wysiłki w zakresie czyszczenia i dezynfekcji, zwiększoną wentylację powietrza, częste mycie rąk, zmodyfikowane opuszczanie i odbieranie. procedury i codzienne badania stanu zdrowia. Ponadto personel i dzieci powinny pozostać w domu, jeśli wykazują oznaki choroby.

Devon Mello, nauczyciel przedszkolny w Brown/Fox Point Early Childhood Education Center w Providence, Rhode Island, mówi, że miejsca zabaw w jego klasie w dużej mierze pozostały takie same. Mimo to sposób, w jaki dzieci wchodzą w interakcje z nimi — i między sobą — drastycznie się zmieniły.

Zwykle dzieci zachęca się do wspólnej zabawy. A w tym wieku gra rówieśnicza jest kluczowa i niezbędna dla rozwoju. Teraz uczniowie muszą indywidualnie zajmować wyznaczone miejsca w klasie.

„To był obszar rozwoju i dostosowywania się dla wszystkich, ponieważ dzieci są skłonne i chętne do dołączenia do siebie w obszarze lub aktywności, która wygląda zabawnie” – mówi Mello. „Chociaż te zmiany okazały się skuteczne dla wszystkich, niepokoi mnie zmiana sposobu myślenia z „dzielenia się” na „indywidualny”.

Uczniowie Mello mają wyznaczone miejsca, oddzielone od siebie przegrodami z pleksiglasu. I każdy uczeń ma swój własny koszyk z artykułami artystycznymi i papierem, w przeciwieństwie do artykułów komunalnych, które uczniowie dzielili przed pandemią. Uczniowie Mello używali tych materiałów do rysowania obrazków i pisania listów do przyjaciół i rodziny, których nie byli w stanie zobaczyć, co wskazuje, że są świadomi długiej odległości.

Badania wykazały, że pandemia doprowadziła do ograniczenia czasu spędzanego przez dzieci poza domem, prowadząc do mniejszej aktywności fizycznej i bardziej siedzącego trybu życia. Jednak Mello mówi, że jego szkoła zachęca do spędzania jak najwięcej czasu na świeżym powietrzu w ciągu dnia szkolnego, aby uczniowie mogli wejść na plac zabaw i doświadczyć natury.

Obecnie duża część odpowiedzialności za opiekę nad zdrowiem fizycznym i psychicznym uczniów spoczywa na barkach nauczycieli, którzy muszą również pełnić funkcję kontrolerów warunków sanitarnych. Nauczanie i utrzymywanie protokołu sanitarnego na pierwszym miejscu to ciężka czynność.

A ponieważ uczniowie nie mogą komunikować się ze sobą, szukają więcej spotkań jeden na jednego ze swoimi nauczycielami. Mello mówi, że trudno było sprawiedliwie podzielić jego czas. Aby skoncentrować się na rozwoju społecznym i emocjonalnym, Mello i jego współpracownicy opracowali program nauczania, który naprzemiennie obejmuje tradycyjne tematy, takie jak zajęcia matematyczne i dyskusje o dinozaurach, oraz zajęcia badające tożsamość osobistą i rodzinną.

„Chociaż nastąpiła zmiana w materiałach, które stają się bardziej indywidualne ze względów bezpieczeństwa, podkreślamy znaczenie naszej społeczności i jej różnorodności w naszych czasach czytania i projektach artystycznych” – mówi Mello

Efekty psychologiczne

W przypadku większości osób drastyczne zmiany, które towarzyszyły pandemii, spowodowały ekstremalny poziom stresu i niepokoju. A badania pokazują, że blokada może mieć ogromny wpływ na rozwój emocjonalny i społeczny małych dzieci.

Dzieci w wieku poniżej 6 lat częściej rozwijają zachowania czepliwe i lęki przed członkami rodziny zarażonymi wirusem niż starsze dzieci. A dzieci samotnych lub rozwiedzionych rodziców mogą odczuwać większy stres emocjonalny, jeśli zostaną oddzielone od rodzica z powodu kwarantanny. Te doświadczenia cierpienia objawiają się takimi objawami jak smutek, zaburzenia snu, słaby apetyt, pobudzenie, nieuwaga i lęk separacyjny.

Istnieją również pozytywne aspekty tej sytuacji, takie jak więcej czasu spędzanego z rodzicami. Ponadto, z ich ograniczonym doświadczeniem życiowym, małe dzieci mogą być bardzo elastyczne i wykazywać wielką siłę w trudnych czasach.

„Dzieci każdego dnia były niesamowicie odporne i pokonywały wszystkie zakręty z rozmachem i zrozumieniem” – mówi Mello. „Ciągle jestem z nich zdumiony i dumny”.

Nie widać jeszcze długoterminowego wpływu na zdrowie behawioralne i psychiczne. Jednak dr Annie George-Puskar, psycholog edukacyjny i adiunkt na Uniwersytecie Fordham, jest najbardziej zaniepokojona rodzinami ze środowisk o niskich dochodach i znajdujących się w niekorzystnej sytuacji.

„Pandemia naprawdę uwydatniła nierówności w naszych systemach opieki, a osoby z ograniczonym dostępem do wysokiej jakości opieki nad dziećmi lub opcji przedszkolnych mogą cierpieć z powodu większych luk w wynikach społecznych, emocjonalnych i akademickich” – mówi George-Puskar. „Dodatkowy wpływ na rodziny, które doświadczają stresu finansowego i braku bezpieczeństwa żywnościowego, zwiększają wpływ dobrostanu dzieci na środowisko, który może wpłynąć na nie w przyszłości”.

Dodatkowe wyzwania dla dzieci niepełnosprawnych

Dzieci niepełnosprawne są również bardziej narażone na negatywne konsekwencje. Psycholog szkolny Camille Henderson z SPsyS twierdzi, że w przypadku tych uczniów doświadczenia z nauką online były niezwykle zróżnicowane. Podczas gdy niektórzy uczniowie prosperują bez zakłóceń społecznych, inni walczą bez bezpośredniego wsparcia, jakiego zapewniali ich nauczyciele.

A do obowiązków rodziców i opiekunów tych dzieci należy również nadzorowanie programów terapeutycznych. Może to być niezwykle trudne bez osobistego wsparcia pracowników służby zdrowia.

„Wielkie zmiany powodują wielki bałagan” – mówi Henderson. „Jesteś teraz zaangażowany w sposób, w jaki nigdy wcześniej nie byłeś. A rzeczywistość jest taka, że ​​niektóre dzieci są w domu w sytuacjach, których nie możemy kontrolować”.

W niedawnym badaniu oceniono wpływ COVID-19 na rodziny małych dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i rozwojową z różnych środowisk etnicznych, językowych i społeczno-ekonomicznych.

Rodzice poinformowali, że ich największym wyzwaniem była opieka nad dziećmi w domu po utracie podstawowych usług. Podczas gdy ci rodzice znaleźli złoty środek w fakcie, że rodzina może spędzać razem czas w domu, wielu martwi się długoterminowymi skutkami tego okresu dla rozwoju ich dzieci.

Od czasu wybuchu pandemii Henderson szkoli rodziców przez wyzwania związane z wirtualną nauką. Tak często rodzice czują się jak „źli nauczyciele”, podczas gdy w rzeczywistości zrzucanie odpowiedzialności za rozwój edukacyjny dziecka na barki rodziców w tym czasie nie jest rozsądne. Zamiast tego Henderson zachęca ich, aby pamiętali o wiedzy fachowej związanej z tworzeniem i realizacją planu edukacyjnego ich dziecka w normalnych okolicznościach.

„Rodzice tęsknią za sekretnym sosem i biją się” – mówi. „Tak wielu rodziców ma do czynienia z poczuciem winy”.

Strategie dla rodziców

Dla rodziców, których dzieci wirtualnie uczęszczają do szkoły, istnieją strategie, które pomogą utrzymać dziecko na właściwej drodze, zachowując jednocześnie łagodność. Po pierwsze, Henderson zaleca stworzenie wizualnego harmonogramu, aby dziecko wiedziało, czego może się spodziewać w ciągu dnia.

„Dzieci potrzebują własnej agencji” – mówi Henderson. „Dzieci potrzebują własnej struktury i spójności oraz muszą wiedzieć, jakie są Twoje oczekiwania”.

Pomocne są również liczniki czasu, które można wykorzystać zarówno do prac szkolnych, jak i do zabawy — zabawa jest niezbędną częścią dnia dziecka. Wybierz aktywność, która spodoba się Tobie i Twojemu dziecku, i ustaw minutnik. Nauka odbywa się poprzez zabawę i ten czas może być dla Ciebie również mile widzianą przerwą. Ponadto udział w zabawie z dzieckiem może złagodzić stres, którego doświadczasz samodzielnie.

Ważna jest tutaj świadomość emocjonalna. Dzieci są spostrzegawcze i odzwierciedlają stres rodziców. W trudnych czasach zarówno za nami, jak i przed nami, ważne jest, aby zachować poziom przejrzystości wobec swoich dzieci w zakresie wyjątkowych wyzwań tego czasu.

„Udawanie, że nie jest ciężko, wyrządza dziecku krzywdę, ponieważ będzie doświadczać trudnych rzeczy, a jeśli pamiętają, że nie było to trudne dla ich rodziców, rodzi to nadludzkie oczekiwanie” – mówi Henderson. „Bądź człowiekiem przed swoimi dziećmi i rozmawiaj z nimi, ponieważ jest to odpowiednie z punktu widzenia rozwoju”.

Poruszanie się po tej pandemii jest dla nas wszystkich mylące, a twoje dzieci też będą miały pytania. Chociaż cierpliwość może być rzadkim zasobem, możesz pozytywnie wpłynąć na rozwój swojego dziecka, zaspokajając jego ciekawość i pomagając mu zrozumieć otoczenie.

„Dzieci w wieku przedszkolnym zadają pytania, aby zrozumieć otaczający ich świat” – mówi George-Puskar. „Chociaż niektóre pytania mogą być trudne do odpowiedzi, ważne jest, aby dać im bezpieczną przestrzeń do ich zadawania”.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień, co oznacza, że ​​po przeczytaniu mogą być dostępne nowsze informacje. Aby uzyskać najnowsze informacje o COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami o koronawirusie.