Anatomia otworu międzykręgowego

Otwór międzykręgowy, zwany także otworem nerwowym, jest otworem między kręgami, przez który korzenie nerwów rdzeniowych przemieszczają się i wychodzą do innych części ciała. Słowo „foramen” jest formą pojedynczą, podczas gdy „foramina” jest formą mnogą.

Jeśli otwory się zwężą, mogą wywierać nacisk na znajdujące się w ich pobliżu korzenie nerwowe, powodując ból. Nazywa się to zwężeniem neuroforaminal.

Anatomia

Kręgi są budulcem kręgosłupa. Ich celem jest ochrona i podparcie rdzenia kręgowego, a także przenoszenie większości ciężaru obciążającego kręgosłup.

Struktura

Duża, okrągła część kości, która tworzy każdy kręg, nazywana jest ciałem. Korpus każdego kręgu jest przymocowany do pierścienia kostnego. Kiedy kręgi są ułożone jeden na drugim, ten pierścień tworzy pustą rurkę, przez którą przechodzi rdzeń kręgowy.

Otwór międzykręgowy to otwór między każdymi dwoma kręgami, przez który korzenie nerwowe wychodzą z kręgosłupa. Korzenie nerwowe przechodzą przez otwór, aby dotrzeć do reszty ciała. Pomiędzy każdą parą kręgów znajdują się dwa otwory nerwowe — po jednym z każdej strony.

Funkcjonować

Otwory międzykręgowe są zasadniczo „drogami wyjściowymi”, z których korzenie nerwowe opuszczają kręgosłup i rozgałęziają się na wszystkie części ciała.

Bez otworu, sygnały nerwowe nie mogłyby przemieszczać się do iz mózgu do reszty ciała. Bez sygnałów nerwowych organizm nie byłby w stanie funkcjonować.

Powiązane warunki

Częstym problemem, który może wpływać na neuroforaminę, jest zwężenie kręgosłupa. Zwężenie to termin medyczny oznaczający zwężenie. Zwężenie kręgosłupa jest zwykle, ale nie zawsze, zaburzeniem związanym z wiekiem związanym z zapaleniem stawów.

Zwężenie kręgosłupa może wystąpić w dwóch miejscach: w kanale kręgowym (w tym przypadku nazywa się to zwężeniem kanału centralnego) oraz w otworach.

Z bólem spowodowanym zwężeniem nerwowo-otworowym kręgosłupa, wzrost kości związany z zapaleniem stawów (znany również jako ostrogi kostne lub osteofity), które są obecne w jednym lub więcej otworach, „uderzają” w korzeń nerwowy, który przechodzi przez tę przestrzeń, powodując ból korzeniowy w jednej nodze lub ramię. Ból, któremu towarzyszą inne odczucia, takie jak mrowienie lub drętwienie, nazywany jest radikulopatią.

Głównym objawem zwężenia neuroforaminal jest ból. Może również wystąpić drętwienie i/lub mrowienie. Chromanie neurogenne występuje w wyniku niedokrwienia (braku przepływu krwi) do nerwów i zwykle objawia się ciężkością nóg. Zwykle wiąże się z centralnym zwężeniem, a nie zwężeniem otworu otworu. Większość osób ze zwężeniem kręgosłupa czuje się lepiej, gdy zgina się (zgina się do przodu) tułów, a gorzej, gdy wygina plecy. Inne objawy to osłabienie i/lub trudności w chodzeniu na większych dystansach niż na krótkich dystansach.

Leczenie

Leczenie zwężenia zwykle ma na celu złagodzenie bólu i zapobieganie występowaniu lub pogorszeniu objawów nerwowych. Leczenie zachowawcze jest często wystarczająco skuteczne. Należą do nich niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), fizjoterapia, regularne ćwiczenia i zastrzyki z kortyzonu.

Pomocne mogą być również zabiegi uzupełniające, takie jak akupunktura, masaż i chiropraktyka.

Chociaż operacja nie jest powszechnie zalecana w przypadku zwężenia kręgosłupa, lekarz może zasugerować ją osobie, która doświadcza:

• Radikulopatia obejmująca ból, mrowienie, odczucia elektryczne i/lub osłabienie w dół ramienia lub nogi
• Chromanie neurogenne w dolnej części pleców
• Mielopatia szyi i/lub górnej lub środkowej części pleców (objawy mielopatii są związane z rdzeniem kręgowym i występują w centralnym zwężeniu kanału)
• Obezwładniający ból

Istnieją różne techniki chirurgiczne leczenia zwężeń kręgosłupa. Jedną z takich technik jest laminektomia dekompresyjna, która polega na usunięciu nagromadzenia kości w kanale kręgowym. Operacja zespolenia kręgosłupa jest wykonywana, gdy występuje niestabilność kręgosłupa lub ciężkie zwężenie otworu. Większość przypadków zwężenia nie wymaga fuzji.