Przegląd bielactwa u dzieci

Bielactwo nabyte jest częstym stanem zapalnym, który powoduje, że plamy na skórze tracą swój naturalny kolor. Chociaż przyczyna jest nieznana, uważa się, że jest to choroba autoimmunologiczna i często występuje w rodzinach. Nie jest zaraźliwa i generalnie nie powoduje innych problemów zdrowotnych.

Chociaż bielactwo nie zagraża życiu, może znacząco wpłynąć na samoocenę i zdrowie psychiczne. W tym artykule przeglądowym dowiesz się o bielactwie u dzieci, diagnozie, leczeniu i nie tylko.

Co to jest bielactwo?

Bielactwo to stan skóry, który powoduje utratę koloru lub pigmentacji obszarów skóry. Te plamy tworzą się, ponieważ melanocyty, komórki skóry, które tworzą pigment, są niszczone, co prowadzi do jaśniejszych obszarów skóry. Jest to stan przewlekły, co oznacza, że ​​trwa długo.

Uważa się, że bielactwo jest chorobą autoimmunologiczną, ale nadal nie wiadomo, co dokładnie ją powoduje. Jest powszechny i ​​dotyka około 0,5% do 1% światowej populacji. Widać to częściej u osób z historią rodzinną, a około 20% osób z bielactwem ma co najmniej jednego bliskiego krewnego.

Rodzaje

Istnieją dwa rodzaje bielactwa: uogólnione lub niesegmentalne, bielactwo nabyte i bielactwo segmentowe.

Uogólnione bielactwo jest częstsze i zwykle dotyczy większych obszarów skóry w sposób symetryczny, jak oba kolana lub obie ręce. Bielactwo segmentowe jest rzadsze niż inne i występuje tylko po jednej stronie ciała. Zwykle zaczyna się w młodszym wieku i postępuje przez kilka lat, zanim ustanie.

Jak bielactwo wpływa na dzieci?

Bielactwo nabyte dotyka ludzi każdej płci i koloru skóry i może pojawić się w każdym wieku. Jednak wielu pacjentów zaczyna doświadczać zmian kolorystycznych przed 20 rokiem życia, a niektórzy zaczynają nawet we wczesnym dzieciństwie. Bielactwo segmentalne dotyka około 30% dzieci z bielactwem.

Życie z bielactwem, zwłaszcza w dzieciństwie i młodości, może być trudne. Jest to proces trwający całe życie, który może zmienić wygląd dziecka. Osoby żyjące z bielactwem mają zwiększone ryzyko depresji, lęku, izolacji społecznej i obniżonej samooceny. Badania wykazały również, że wpływa na emocje i jakość życia opiekunów dzieci z bielactwem.

Oznaki i objawy bielactwa nabytego u dzieci

Główną oznaką bielactwa nabytego jest utrata naturalnego koloru skóry, ale może wystąpić w dowolnym miejscu na ciele. Typowe miejsca tej utraty pigmentu to:

• Skóra, zwłaszcza twarz, dłonie, stopy i ramiona
• W ustach
• Włosy
• Oczy
• Genitalia

Wiele osób z bielactwem nie ma żadnych innych objawów i czuje się zdrowo. Jednak niektóre dzieci mogą rozwinąć inne problemy medyczne, takie jak zapalenie ucha, ponieważ w uchu wewnętrznym znajdują się melanocyty. Jeśli te komórki zostaną zaatakowane, może to prowadzić do utraty słuchu.

Może to mieć również wpływ na wzrok i zdolność do wytwarzania łez. Jeśli dermatolog dziecięcy podejrzewa którykolwiek z tych problemów, zostaną skierowani do odpowiednich specjalistów. Może to obejmować okulisty, który jest lekarzem specjalizującym się w oczach lub laryngologa, znanego również jako lekarz uszu, nosa i gardła.

Diagnoza

U dzieci rozpoznanie bielactwa nabytego wymaga dokładnego wywiadu i badania fizykalnego, podczas którego lekarz zadaje pytania dotyczące wywiadu rodzinnego i obejrzy skórę. Jeśli istnieją obawy dotyczące bielactwa, pediatra lub lekarz medycyny rodzinnej prawdopodobnie wyśle ​​dziecko do dermatologa, który jest lekarzem specjalizującym się w chorobach skóry.

Lekarze mogą używać urządzenia zwanego lampą Wooda, które jest czarnym światłem stosowanym w różnych dziedzinach medycyny. Jeśli światło zostanie skierowane na skórę dotkniętą bielactwem, będzie miała jasny biały lub niebiesko-biały kolor. Nienaruszona skóra nie lśni pod światło. Nie ma bólu ani ryzyka związanego z tym testem, o ile osoba nie patrzy bezpośrednio w światło.

Inne testy lub egzaminy mogą obejmować szukanie w oczach stanu zapalnego, badanie krwi pod kątem innych chorób autoimmunologicznych lub wykonanie biopsji skóry. Ostatni z nich polega na pobraniu małej próbki dotkniętej chorobą skóry i przyjrzeniu się jej pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy brakuje melanocytów.

Leczenie

Nie ma lekarstwa na bielactwo, ale dostępne są zabiegi mające na celu spowolnienie procesu lub poprawę wyglądu skóry. Te zabiegi wymagają czasu i niestety nie każda osoba widzi poprawę. U dzieci nie każde dostępne leczenie jest opcją.

Zabiegi, które mogą być oferowane dziecku, obejmują:

• Lek nakładany bezpośrednio na skórę lub miejscowo: jest stosowany częściej na mniejsze dotknięte obszary i często jest to kortykosteroid. Jednak długotrwałe stosowanie może powodować ścieńczenie, suchość i kruchość skóry.

• Terapia światłem PUVA: jest stosowana w połączeniu z lekiem zwanym psoralenem nakładanym na skórę. Może pomóc w przywróceniu koloru skóry i jest stosowany, gdy ktoś ma więcej obszarów dotkniętych chorobą. Psoralen można również podawać w postaci pigułki, ale nie jest zalecany dzieciom poniżej 12 roku życia.

• Zabieg wąskopasmowy UVB: Jest to rodzaj fototerapii lub terapii światłem, stosowany w celu przywrócenia koloru skóry.

• Brak leczenia: Czasami nie jest zalecane żadne leczenie, a osoby z bielactwem mogą stosować kosmetyki, aby wyrównać koloryt skóry. Jest to często stosowane u dzieci, ponieważ pozwala uniknąć potencjalnych skutków ubocznych leków.

Zbadano możliwość braku leczenia dzieci i stosowanie kosmetyków, a wyniki wykazały, że zakamuflowanie dotkniętych chorobą obszarów sprawiało, że dzieci czuły się bardziej komfortowo i poprawiały ich samoocenę. Jednak może to nie być właściwa opcja dla każdego dziecka.

Zapobieganie

Ważna jest również ochrona skóry przed słońcem, zwłaszcza tych obszarów, które utraciły pigmentację. Dermatolodzy zalecają, aby każda osoba z bielactwem korzystała z ochrony przeciwsłonecznej, ponieważ oparzenia słoneczne mogą pogorszyć jej skutki. Aby chronić skórę przed słońcem dermatolodzy zalecają:

• Stosowanie kremu z filtrem codziennie, 15 minut przed wyjściem na zewnątrz
• Noszenie odpowiedniej odzieży
• Przebywanie w cieniu
• Unikanie łóżek opalających i lamp słonecznych

Bielactwo zazwyczaj zaczyna się przed osiągnięciem dorosłości i może zmienić wygląd dziecka. Ta przewlekła choroba w dzieciństwie i okresie dojrzewania może mieć negatywny wpływ zarówno na dziecko, jak i na ich opiekunów, zwłaszcza że prawdopodobnie będzie to proces trwający całe życie. Ważne jest, abyś wesprzeć swoje dziecko w tej diagnozie, ale także zdać sobie sprawę, że może to również wpłynąć na twoje emocje.

Znalezienie certyfikowanego dermatologa, który specjalizuje się w bielactwie, pomoże potwierdzić diagnozę i uzyskać odpowiednie leczenie. W razie potrzeby będą również mogli skierować Cię do zasobów, takich jak grupy wsparcia dla osób żyjących z bielactwem i specjalistów od zdrowia psychicznego.