Chemioterapia i zaparcia

Zaparcie jest częstym skutkiem ubocznym chemioterapii lub innych leków przepisywanych podczas leczenia raka. Zaparcie definiuje się jako twarde lub rzadkie stolce lub trudności w wypróżnianiu.

Objawy

Wiele osób zna objawy zaparć. Mogą to być skurcze brzucha, uczucie pełności w brzuchu, ból odbytu i oczywiście możesz zauważyć, że nie miałeś wypróżnienia przez 2 lub 3 dni, jeśli zwykle jesteś regularny.Jednak objawy nie zawsze są oczywiste dla osób przechodzących chemioterapię lub radzących sobie z innymi schorzeniami. Mogą obejmować jedynie zmniejszenie apetytu i niejasne uczucie złego samopoczucia – na początek objawy, które są powszechne w przypadku raka.

Powoduje

Kilka różnych czynników może prowadzić do zaparć podczas chemioterapii. Obejmują one:

• Leki do chemioterapii
• Leki stosowane w leczeniu nudności i wymiotów
• Zmniejszona aktywność i odpoczynek w łóżku
• Leki przeciwbólowe
• Podwyższony poziom wapnia we krwi (hiperkalcemia złośliwa)
• Odwodnienie
• Problemy z tarczycą

Diagnoza

W większości przypadków diagnozę zaparcia podczas chemioterapii można ustalić na podstawie samych objawów w połączeniu z lekami, które zwiększają ryzyko.

Kierownictwo

Pierwszą rzeczą, którą powinieneś zrobić, to porozmawiać z lekarzem. Powiedz mu, że masz zaparcia lub twarde/rzadkie stolce. Twój lekarz prawdopodobnie będzie chciał wiedzieć o twoich nawykach żywieniowych, jeśli brałeś jakiekolwiek dostępne bez recepty środki przeczyszczające, lewatywy lub czopki i potwierdzić przyjmowane leki. Warto być szczególnie dokładnym, gdy wymieniasz swoje leki lekarzowi, ponieważ wiele leków stosowanych w leczeniu raka i łagodzeniu bólu może powodować zaparcia. Te pytania pomogą ustalić dokładną przyczynę zaparć.

Pobór płynów

Wielu pacjentów odczuwa ulgę przy zwiększeniu ilości wypijanych płynów. Zalecane są napoje takie jak woda i soki. Unikaj napojów zawierających kofeinę (takich jak napoje gazowane lub kawa) i alkoholu, ponieważ mogą powodować odwodnienie, co może pogorszyć zaparcia.

Błonnik pokarmowy

W łagodnych przypadkach zaparć zwiększenie ilości błonnika w diecie może wystarczyć organizmowi do regularnych wypróżnień. Przed zwiększeniem ilości błonnika w diecie, zapytaj swojego lekarza. Niektórzy pacjenci nie powinni mieć zwiększonej ilości błonnika, na przykład ci, którzy przeszli niedrożność jelit lub operację jelit.

Zwiększenie ilości błonnika zaczyna się od spożywanych pokarmów. Orzechy, otręby, warzywa, rośliny strączkowe, pieczywo pełnoziarniste, makarony oraz wiele owoców i warzyw to produkty bogate w błonnik, które mogą zapobiegać zaparciom. W badaniu z 2016 r. stwierdzono, że słodkie ziemniaki są szczególnie skuteczne w zapobieganiu zaparciom.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, ile błonnika powinieneś codziennie otrzymywać. Sugerowane spożycie dla zdrowych kobiet to 21-25 gramów, a mężczyźni powinni spożywać 30-38 gramów dziennie. Możesz dowiedzieć się, ile błonnika jest w określonej żywności, czytając etykietę na opakowaniu lub przeglądając ją w Internecie w przypadku produktów spożywczych, które nie są oznakowane, takich jak owoce i warzywa.

Ćwiczenie

Ćwiczenia są nadal bardzo ważne podczas leczenia. Coś tak prostego, jak pójście na krótki, regularny spacer, może pomóc w zapobieganiu i łagodzeniu zaparć. Dla tych, którzy są przykuci do łóżka, przejście z krzesła na łóżko może pomóc, ponieważ wykorzystuje mięśnie brzucha

Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek ćwiczenia, bez względu na to, jak mało to może być, porozmawiaj ze swoim lekarzem. On lub ona może zalecić ćwiczenia i powiedzieć, ile powinieneś dostawać.

Leki

Kilka kategorii leków działa na zaparcia na różne sposoby. Niektóre z nich mogą działać lepiej niż inne w przypadku określonych przyczyn zaparć, dlatego ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem i uzyskać jego zalecenia. Niektóre leki zawierają kombinację dwóch lub więcej z tych leków, mających na celu zarówno zmiękczenie stolca, jak i pomoc w jego ewakuacji.

W przypadku niektórych schematów chemioterapii kombinacja leków, zwłaszcza leków zapobiegających nudnościom, powoduje silne zaparcia, a Twój onkolog może zalecić profilaktyczne stosowanie leków na zaparcia. Pamiętaj, aby to zrobić, ponieważ łatwiej jest zapobiegać niż leczyć ciężkie zaparcia.

Niektóre zabiegi obejmują:

• Środki przeczyszczające tworzące luzem: te leki działają, aby wciągać wodę z powrotem do jelita, aby zmniejszyć twardość stolca, a także skracając czas przejścia – czas, przez jaki stolec pozostaje w okrężnicy.Przykładem tej kategorii jest Metamucil (psyllium).

• Stymulujące środki przeczyszczające: stymulanty działają bezpośrednio na nerwy wokół okrężnicy, stymulując przejście stolca przez przewód pokarmowy.Ponieważ bardzo twarde stolce przechodzą przez okrężnicę, mogą być bolesne, często podaje się je wraz z płynem do zmiękczania stolca. Przykłady stymulujących środków przeczyszczających obejmują Senekot (senna) i Dulcolax (bisakodyl).

• Osmotyczne środki przeczyszczające: Osmotyczne środki przeczyszczające utrzymują płyny w okrężnicy, a także stymulują perystaltykę – rytmiczne skurcze okrężnicy, które przesuwają stolec do przodu.Przykłady obejmują Chronulac (laktuloza), czopki glicerynowe, Miralax (glikol polietylenowy), cytrynian magnezu i Milk of Magnesia (wodorotlenek magnezu).

• Środki zmiękczające stolec: Środki zmiękczające stolec zmiękczają stolec, pracując z mieszanką wody i tłuszczu w stolcu.Leki te zmiękczają stolec, ale nie skracają czasu pasażu, dlatego często stosuje się je razem z innym lekiem, aby ułatwić wypróżnianie, jeśli występują rzadko. Przykładem tego jest Colace (docusate).

• Smary: Te leki wprowadzają wodę do stolca, aby go zmiękczyć, a także smarować stolec, aby mógł wydostać się z organizmu.Przykładem jest olej mineralny.

Usuwanie ręczne

Kiedy wszystko inne zawiedzie, jeśli dojdzie do zaklinowania kału lub jeśli zaparcia są bardzo bolesne, może być konieczne wykonanie cyfrowej ewakuacji. Odnosi się to do ręcznego usuwania stolca za pomocą palców w rękawiczkach.

Komplikacje

Przewlekłe ciężkie zaparcia mogą prowadzić do zaklinowania stolca, stanu, w którym twarda, sucha materia kałowa rozwija się w odbytnicy i nie może zostać wydalona. Zakażony kał jest następnie ręcznie usuwany przez lekarza.

Inne powikłania przewlekłego zaparcia obejmują hemoroidy, szczeliny odbytu, ropnie okołoodbytnicze i wypadanie odbytnicy.