Dlaczego poziom cholesterolu i trójglicerydów jest ważny

Gdziekolwiek się nie obrócisz, jesteś upomniany, abyś zwracał uwagę na poziom cholesterolu i, w mniejszym stopniu, na poziom trójglicerydów. Cholesterol i trójglicerydy to dwie formy lipidów lub tłuszczu, które krążą w twoim krwiobiegu. Obie są niezbędne dla samego życia.

Cholesterol ma kluczowe znaczenie dla budowy i utrzymania kluczowych części komórek, takich jak błony komórkowe, oraz do wytwarzania kilku podstawowych hormonów – w tym estrogenów, progesteronu, witaminy D i steroidów. Trójglicerydy, które są łańcuchami wysokoenergetycznych kwasów tłuszczowych, dostarczają dużo energii potrzebnej do funkcjonowania tkanek. Więc nie możesz żyć bez żadnego z tych rodzajów lipidów.KątKąt

Ale kiedy poziom cholesterolu lub trójglicerydów we krwi staje się zbyt wysoki, znacznie wzrasta ryzyko wystąpienia zawału serca, udaru mózgu i choroby naczyń obwodowych. I dlatego musisz się martwić o poziom lipidów.KątKąt

Przegląd

Istnieją dwa źródła cholesterolu i triglicerydów — źródła dietetyczne i źródła „endogenne” (wytwarzane w organizmie). Cholesterol i trójglicerydy w diecie pochodzą głównie z jedzenia mięs i produktów mlecznych. Te lipidy dietetyczne są wchłaniane przez jelita, a następnie dostarczane przez krwioobieg do wątroby, gdzie są przetwarzane.KątKąt

Jednym z głównych zadań wątroby jest upewnienie się, że wszystkie tkanki organizmu otrzymują cały cholesterol i trójglicerydy, których potrzebują do funkcjonowania. Ogólnie rzecz biorąc, przez około osiem godzin po posiłku wątroba pobiera z krwi cholesterol i trójglicerydy. W czasach, gdy lipidy w diecie nie są dostępne, wątroba sama produkuje cholesterol i trójglicerydy. W rzeczywistości około 75% cholesterolu w twoim ciele jest wytwarzane przez wątrobę.KątKąt

Twoja wątroba następnie umieszcza cholesterol i trójglicerydy wraz ze specjalnymi białkami w maleńkich kulistych opakowaniach zwanych lipoproteinami, które są uwalniane do krążenia. Cholesterol i trójglicerydy są usuwane z lipoprotein i dostarczane do komórek organizmu, gdziekolwiek są potrzebne.

Nadmiar triglicerydów — tych, które nie są natychmiast potrzebne jako paliwo — jest przechowywany w komórkach tłuszczowych do późniejszego wykorzystania. Ważne jest, aby wiedzieć, że wiele kwasów tłuszczowych przechowywanych w naszym ciele pochodzi z węglowodanów w diecie. Ponieważ istnieje limit ilości węglowodanów, które możemy przechowywać w naszym ciele, wszelkie „dodatkowe” węglowodany, które spożywamy, są przekształcane w kwasy tłuszczowe, które są następnie pakowane jako trójglicerydy i przechowywane jako tłuszcz. (To wyjaśnia, dlaczego łatwo jest stać się otyłym nawet na diecie niskotłuszczowej.) Zmagazynowane kwasy tłuszczowe są oddzielane od trójglicerydów i spalane jako paliwo podczas okresów postu.KątKąt

Dobry i zły cholesterol

Często słyszysz, jak lekarze i dietetycy mówią o dwóch różnych „typach” cholesterolu — lipoproteinach o niskiej gęstości (LDL) (tzw. „złym” cholesterolu) i lipoproteinach o wysokiej gęstości (HDL) (lub „dobrym” cholesterolu). ). Ten sposób mówienia o cholesterolu jest wygodnym skrótem, ale mówiąc ściśle, nie jest do końca poprawny.

Ściśle mówiąc, jak powie każdy dobry chemik, cholesterol to po prostu cholesterol. Jedna cząsteczka cholesterolu jest prawie taka sama jak druga. Dlaczego więc lekarze mówią o dobrym i złym cholesterolu?

Odpowiedź dotyczy lipoprotein.

Lipoproteiny. Cholesterol (i trójglicerydy) są lipidami i dlatego nie rozpuszczają się w środowisku wodnym, takim jak krew. Aby lipidy mogły być transportowane w krwiobiegu bez zlepiania się, muszą być pakowane w małe cząsteczki zwane lipoproteinami. Lipoproteiny są rozpuszczalne we krwi i umożliwiają łatwe przemieszczanie cholesterolu i trójglicerydów w krwiobiegu.KątKąt

„Zachowanie” różnych lipoprotein jest determinowane przez specyficzne rodzaje białek (zwanych apolipoproteinami), które pojawiają się na ich powierzchni. Metabolizm lipoprotein jest dość złożony, a naukowcy wciąż dopracowują wszystkie szczegóły. Jednak większość lekarzy zajmuje się dwoma głównymi typami lipoprotein: LDL i HDL.

Cholesterol LDL — „zły” cholesterol. U większości ludzi większość cholesterolu we krwi jest upakowana w cząsteczkach LDL. Cholesterol LDL jest często nazywany „złym” cholesterolem.

Podwyższony poziom cholesterolu LDL jest silnie związany ze zwiększonym ryzykiem zawału serca i udaru mózgu. Wielu ekspertów uważa, że ​​gdy poziom cholesterolu LDL jest zbyt wysoki, lipoproteina LDL ma tendencję do przyklejania się do wyściółki naczyń krwionośnych, co pomaga stymulować miażdżycę. Tak więc podwyższony poziom cholesterolu LDL jest głównym czynnikiem ryzyka chorób serca i udaru mózgu.KątKąt

Chociaż nie ma wątpliwości, że podwyższony poziom cholesterolu LDL silnie przyczynia się do ryzyka sercowego, w ostatnich latach eksperci zaczęli kwestionować, czy samo obniżenie poziomu cholesterolu LDL koniecznie zmniejsza ryzyko. W szczególności, podczas gdy obniżanie poziomu cholesterolu LDL za pomocą statyn znacząco zmniejsza ryzyko sercowe, nie wykazano, że obniżanie poziomu cholesterolu LDL za pomocą większości innych rodzajów leków zdecydowanie to robi. Obecne wytyczne dotyczące leczenia cholesterolu tak silnie opierają się na stosowaniu statyn, ponieważ nie tylko obniżają one poziom cholesterolu, ale przyczyniają się do stabilizacji płytki nazębnej i mają możliwe działanie przeciwzapalne.

Cholesterol „HDL — dobry” cholesterol. Wyższe poziomy cholesterolu HDL we krwi wiążą się z niższym ryzykiem chorób serca i odwrotnie, niski poziom cholesterolu HDL wiąże się ze zwiększonym ryzykiem. Z tego powodu cholesterol HDL jest powszechnie nazywany „dobrym” cholesterolem.KątKąt

Okazuje się, że lipoproteina HDL „przeczyszcza” ściany naczyń krwionośnych i usuwa nadmiar cholesterolu. Tak więc cholesterol obecny w HDL to w dużej mierze nadmiar cholesterolu, który właśnie został usunięty z komórek i ścian naczyń krwionośnych i jest transportowany z powrotem do wątroby w celu recyklingu. Przypuszczalnie im wyższy poziom cholesterolu HDL, tym więcej cholesterolu jest usuwane z miejsc, w których mógłby spowodować uszkodzenia.

W ostatnich latach pogląd, że cholesterol HDL jest zawsze „dobry” znalazł się pod ostrzałem i rzeczywiście teraz wydaje się, że prawda jest nieco bardziej skomplikowana niż po prostu „HDL = dobry cholesterol”. Firmy farmaceutyczne ciężko pracujące nad opracowaniem leków zwiększających poziom HDL, jak dotąd, natrafiły na przykład na mur z cegły. Kilka leków, które skutecznie podnoszą poziom HDL, nie poprawiło wyników leczenia kardiologicznego. Takie wyniki zmuszają ekspertów do zrewidowania swojego myślenia o cholesterolu HDL.

Przyczyny wysokiego cholesterolu

Podwyższony poziom cholesterolu LDL może być spowodowany kilkoma czynnikami, w tym stanami dziedzicznymi, takimi jak rodzinna hipercholesterolemia. Częściej podwyższony poziom cholesterolu jest związany ze złą dietą, otyłością, siedzącym trybem życia, wiekiem, paleniem i płcią (kobiety przed menopauzą mają niższy poziom cholesterolu niż mężczyźni).

Kilka schorzeń, w tym cukrzyca, niedoczynność tarczycy, choroba wątroby i przewlekła niewydolność nerek, może również zwiększać poziom cholesterolu. Niektóre leki, zwłaszcza sterydy i progesteron, mogą działać tak samo.KątKąt

Trójglicerydy a ryzyko serca

Wiele badań klinicznych wykazało, że wysoki poziom trójglicerydów we krwi — stan zwany hipertrójglicerydemią — wiąże się również ze znacznie podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym.KątChociaż to powiązanie jest ogólnie akceptowane przez ekspertów, nie jest jeszcze uzgodnione, że podwyższony poziom triglicerydów jest bezpośrednią przyczyną miażdżycy, jak uważa się, że jest to cholesterol LDL. Nie ma ogólnie przyjętej „hipotezy triglicerydów”.

Mimo to nie ma wątpliwości, że hipertriglicerydemia jest silnie związana z podwyższonym ryzykiem sercowo-naczyniowym. Ponadto wysokie poziomy triglicerydów są istotną cechą kilku innych stanów, o których wiadomo, że zwiększają ryzyko sercowe. Należą do nich otyłość, siedzący tryb życia, palenie tytoniu, niedoczynność tarczycy — a zwłaszcza zespół metaboliczny i cukrzyca typu 2.

Ta ostatnia relacja jest szczególnie ważna. Insulinooporność, która charakteryzuje zespół metaboliczny i cukrzycę typu 2, tworzy ogólny profil metaboliczny, który ogromnie zwiększa ryzyko sercowe. Ten niekorzystny profil metaboliczny obejmuje, oprócz hipertriglicerydemii, podwyższony poziom CRP, wysoki poziom cholesterolu LDL i niski poziom cholesterolu HDL. (W rzeczywistości istnieje zazwyczaj „huśtawka” między poziomami triglicerydów i cholesterolu HDL — im wyższy poziom, tym niższy drugi). Osoby z insulinoopornością mają również tendencję do nadciśnienia i otyłości. Ich ogólne ryzyko chorób serca i udaru mózgu jest bardzo wysokie.KątKąt

Biorąc pod uwagę mnóstwo czynników ryzyka, które zwykle towarzyszą wysokiemu poziomowi triglicerydów, zrozumiałe jest, że naukowcy do tej pory nie byli w stanie wyjaśnić, jak bardzo podwyższone ryzyko jest bezpośrednio spowodowane samą hipertriglicerydemią.

Testowanie

Od 20 roku życia zaleca się wykonywanie co pięć lat testów na poziom cholesterolu i trójglicerydów. A jeśli okaże się, że poziom lipidów jest podwyższony, należy powtarzać testy raz w roku.KątKąt

Kiedy szukać leczenia?

Podjęcie decyzji o tym, czy powinieneś być leczony z powodu wysokiego poziomu cholesterolu lub wysokiego poziomu triglicerydów, czy to leczenie powinno obejmować terapię lekową i jakie leki należy stosować, nie zawsze jest całkowicie proste. Mimo to, jeśli ryzyko sercowo-naczyniowe jest podwyższone, właściwe leczenie ukierunkowane na poziom lipidów może znacznie zmniejszyć ryzyko zawału serca, a nawet przedwczesnej śmierci. Więc jeśli chodzi o leczenie cholesterolu i trójglicerydów, ważne jest, aby zrobić to właściwie. Możesz przeczytać o aktualnym sposobie myślenia o tym, kiedy i jak należy wybrać leczenie lipidów we krwi.

Podwyższony poziom cholesterolu LDL i triglicerydów jest silnie związany z wysokim ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Chociaż istnieją pewne kontrowersje dotyczące tego, jak bardzo podwyższony poziom cholesterolu i samych triglicerydów bezpośrednio powoduje choroby serca, nie ma kontrowersji w tym zakresie: jeśli ryzyko sercowo-naczyniowe jest podwyższone, należy je zmniejszyć; a ponadto środki, które podejmujesz w celu obniżenia nieprawidłowego poziomu lipidów, obniżą również ryzyko sercowo-naczyniowe. Niech więc eksperci dyskutują o mechanizmach, dzięki którym cholesterol i triglicerydy są związane z chorobami serca. Powinieneś skoncentrować się na podejmowaniu sprawdzonych kroków w celu obniżenia własnego, indywidualnego ryzyka.