Czy depresja jest genetyczna?

Przyczyna depresji nie jest do końca poznana, ale naukowcy uważają, że genetyka i pewne czynniki środowiskowe, takie jak uraz z dzieciństwa lub silny stres życiowy, mogą przyczyniać się do tego zaburzenia psychicznego. Ludzie, którzy mają krewnego pierwszego stopnia, takiego jak rodzic lub rodzeństwo z depresją, wydają się mieć dwa do trzech razy większe ryzyko zachorowania niż ogół społeczeństwa.

Uważa się, że żaden pojedynczy gen nie powoduje depresji. Ludzie dziedziczą kombinację genów od swoich rodziców, a niektóre kombinacje genów mogą zwiększać prawdopodobieństwo rozwoju depresji. Jednak niektóre osoby, u których rozwija się depresja, nie mają rodzinnej historii zaburzeń psychicznych.

Co to jest depresja?

Podczas gdy uczucia smutku, bólu serca i ogólnego złego samopoczucia lub bluźnierstwa są normalne, depresja powoduje długotrwałe uczucie smutku, pustki lub beznadziejności, wraz z utratą zainteresowania czynnościami, które kiedyś sprawiały Ci przyjemność. Te uczucia mogą przeszkadzać w wykonywaniu codziennych czynności, w tym w szkole i pracy.

Objawy depresji mogą być fizyczne i emocjonalne, takie jak:

• Zmniejszona energia i zmęczenie
• Rutyna snu i zmiany jakościowe (śpienie mniej więcej)
• Trudności z koncentracją
• Apetyt i zmiany wagi
• Bóle głowy
• Niewyjaśnione bóle i bóle
• Lęk
• Drażliwość
• Poczucie winy, bezwartościowości lub bezradności
• Utrata zainteresowania lub przyjemności z hobby i zajęć
• Niepokój lub kłopoty z siedzeniem nieruchomo
• Myśli lub zachowania samobójcze

Stan jest diagnozowany przez specjalistę ds. zdrowia psychicznego na podstawie kryteriów określonych w Podręczniku diagnostyczno-statystycznym zaburzeń zdrowia psychicznego, wydanie piąte (DSM-5). Możesz zdiagnozować to zaburzenie psychiczne, jeśli masz te objawy przez co najmniej dwa tygodnie.

Depresja najczęściej zaczyna się w późnym okresie dojrzewania lub wczesnej dorosłości, ale może pojawić się w każdym wieku. Nieleczone epizody depresji mogą trwać tygodniami, miesiącami lub latami, a następnie ustępować i powracać.

Czy depresja jest genetyczna?

Uważa się, że depresja ma składnik genetyczny, a naukowcy wciąż próbują zrozumieć, w jaki sposób jest to genetyka. Obecnie nie ma wyraźnego wzorca dziedziczenia depresji. Badania sugerują, że różnice w wielu genach, z których każdy ma niewielki wpływ, łączą się, zwiększając ryzyko rozwoju depresji.

Uważa się, że geny związane z depresją pełnią różne funkcje w mózgu. Niektóre z nich mogą kontrolować produkcję, transport i aktywność substancji chemicznych zwanych neuroprzekaźnikami, które przekazują sygnały chemiczne, które umożliwiają komórkom nerwowym (neuronom) komunikowanie się ze sobą.

Inne geny, które mogą wpływać na ryzyko depresji, biorą udział we wzroście, dojrzewaniu i utrzymaniu neuronów, a także we zdolności połączeń między neuronami (synapsami) do zmiany i adaptacji w czasie w odpowiedzi na doświadczenie, cecha znana jako plastyczność synaptyczna.

Na przykład postawiono hipotezę, że geny związane z niskim poziomem neuroprzekaźników serotoniny, noradrenaliny i dopaminy mogą prowadzić do rozwoju depresji. Te neuroprzekaźniki są odpowiedzialne za regulację nastroju, snu i apetytu.

Czynniki środowiskowe

Czynniki środowiskowe mogą również przyczyniać się do depresji. Poniższe czynniki mogą wpływać na ciężkość stanu i odpowiedź na leczenie:

• Złe odżywianie: żywność wysoce przetworzona, w tym sosy i słodkie napoje, są związane z wyższym wskaźnikiem depresji.

• Pewne schorzenia: schorzenia, takie jak schorzenia tarczycy, zaburzenia snu i niektóre rodzaje raka, wiążą się z wyższymi wskaźnikami depresji.

• Używanie substancji: Związek między używaniem substancji a depresją został ustalony w badaniach na zwierzętach. Używanie substancji psychoaktywnych może pogorszyć depresję, a depresja może prowadzić do zwiększonego używania substancji jako sposobu radzenia sobie z zaburzeniami psychicznymi.

• Trauma: Zaniedbanie lub znęcanie się rodziców, zastraszanie lub dokuczanie przez przyjaciół oraz przepracowanie pracowników w warsztatach są powiązane z rozwojem depresji.

Czy lęk jest genetyczny?

Osoby z depresją często mają również zaburzenia lękowe. Badania wykazały, że współwystępujące zaburzenia depresyjne i lękowe występują nawet u 25% pacjentów praktykujących. Niektóre badania sugerują, że około 85% pacjentów z depresją ma znaczny lęk, podczas gdy 90% pacjentów z zaburzeniami lękowymi ma depresję.

Chociaż pewne czynniki związane ze stylem życia mogą przyczyniać się do zaburzeń lękowych, naukowcy uważają, że istnieje również składnik genetyczny tych zaburzeń psychicznych. Niektóre geny w połączeniu z czynnikami środowiskowymi, takimi jak traumatyczne przeżycia, mogą zwiększać ryzyko rozwoju zaburzeń lękowych.

Mówi się, że jedna trzecia ryzyka wystąpienia jednego rodzaju zaburzenia lękowego zwanego zaburzeniem lękowym uogólnionym ma podłoże genetyczne.

Pokonywanie depresji

Nawet jeśli zdiagnozowano u Ciebie depresję, zaburzenie psychiczne można leczyć kombinacją psychoterapii i leków.

Rodzaje psychoterapii stosowanej w leczeniu depresji obejmują:

• Terapia poznawczo-behawioralna pomaga ocenić i zmienić negatywne wzorce myślenia związane z depresją. Celem tej zorganizowanej terapii jest rozpoznanie negatywnych myśli i nauczenie strategii radzenia sobie.

• Terapia interpersonalna koncentruje się na poprawie problemów w relacjach osobistych i innych zmianach w życiu, które mogą przyczyniać się do depresji. Terapeuci uczą osoby oceniać swoje interakcje i poprawiać ich relacje z innymi.

• Terapia psychodynamiczna jest zakorzeniona w rozpoznawaniu i rozumieniu negatywnych wzorców zachowań i uczuć zakorzenionych w przeszłych doświadczeniach oraz pracy nad ich rozwiązaniem. Innym elementem tej psychoterapii jest przyglądanie się nieświadomym procesom człowieka.

Twoi specjaliści od zdrowia psychicznego mogą przepisać leki przeciwdepresyjne, które pomogą Ci radzić sobie z objawami, w tym:

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny
• Inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy
• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne
• Inhibitory monoaminooksydazy

Oprócz formalnych opcji leczenia istnieją również sposoby na złagodzenie objawów depresji, w tym:

• Zdrowa dieta: skup się na jedzeniu kolorowej tęczy świeżej żywności, aby zapewnić sobie wszystkie składniki odżywcze potrzebne do zachowania zdrowia.

• Ogranicz spożycie przetworzonej żywności: rozważ wyeliminowanie ultra przetworzonej żywności i napojów. Obejmuje to niektóre jogurty i napoje butelkowane z dodatkiem cukru. Pomocne może być również ograniczenie spożycia kofeiny i alkoholu.

• Ćwicz regularnie: Naturalny zastrzyk chemikaliów poprawiających samopoczucie, które otrzymujesz podczas ćwiczeń, jest pomocny dla osób z depresją.

• Śpij dużo: Twój sen jest ważniejszy dla zdrowia psychicznego, niż myślisz. Jeśli potrzebujesz pomocy, aby wrócić na właściwe tory, poproś swojego lekarza o skierowanie do specjalisty od snu.

Streszczenie

Ryzyko rozwoju depresji jest dwa do trzech razy wyższe, jeśli bliski krewny, taki jak rodzic lub rodzeństwo, ma zaburzenia psychiczne. Jednak ważne jest, aby wiedzieć, że to zwiększone ryzyko jest związane z różnymi czynnikami genetycznymi. Dlatego to, że twój rodzic lub rodzeństwo ma depresję, nie oznacza, że ​​ty też ją będziesz mieć. Niektóre czynniki środowiskowe, takie jak traumatyczne wydarzenia, mogą również przyczyniać się do depresji.

Twoje geny nie determinują twojej przyszłości. Masz moc, aby podjąć kroki w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa wystąpienia depresji lub lęku.

Jeśli te dwie choroby psychiczne są częścią twojego życia, możesz wpłynąć na to, jak dużą kontrolę mają nad twoim życiem, szukając odpowiedniego leczenia i dokonując zdrowego stylu życia. Możesz nawet mieć pozytywny wpływ na innych członków rodziny.

Często Zadawane Pytania

Czy możesz odziedziczyć depresję po rodzicach?

Jeśli twoi rodzice mają depresję, oznacza to, że możesz być bardziej podatny na zachorowanie na depresję. Jednak zaburzenie psychiczne zwykle rozwija się w wyniku połączenia genów, a nie dziedziczenia jednego genu od któregokolwiek z rodziców. Czynniki środowiskowe odgrywają również rolę w depresji.

Czy posiadanie rodzinnej historii choroby psychicznej oznacza, że ​​ty też będziesz ją mieć?

Niekoniecznie. Czynniki genetyczne i dziedziczne odpowiadają jedynie za pewne ryzyko wystąpienia zaburzeń psychicznych. Badania wykazały jednak, że pewne elementy genetyczne są wspólne w całym spektrum zaburzeń psychicznych, co sugeruje biologiczny składnik choroby psychicznej.

Dlaczego kobiety częściej cierpią na depresję?

Kobiety częściej mają depresję. Może to wynikać z różnic hormonalnych, różnic socjalizacyjnych i ról społecznych, płciowych stylów radzenia sobie oraz różnych reakcji mężczyzn i kobiet na stresujące wydarzenia życiowe.