Jak diagnozuje się depresję okołoporodową

Depresja okołoporodowa lub duże zaburzenie depresyjne (MDD) z początkiem okołoporodowym to depresja występująca podczas ciąży lub po niej. Znana jest również jako depresja przedporodowa (kiedy występuje w czasie ciąży) lub depresja poporodowa (kiedy występuje po porodzie).

Osoby z depresją okołoporodową mogą doświadczać skrajnego smutku, niepokoju i zmęczenia, co może utrudniać wykonywanie codziennych zadań, w tym dbanie o siebie i innych.

Objawy depresji okołoporodowej mogą być na tyle poważne, że zagrażają zdrowiu kobiety w ciąży i jej nienarodzonego dziecka.

Zaleca się, aby wszystkie kobiety w ciąży przynajmniej raz w czasie ciąży były badane pod kątem depresji okołoporodowej. Jeśli dana osoba wymaga dalszej oceny, zostanie skierowana do lekarza zajmującego się zdrowiem psychicznym, który może postawić diagnozę depresji okołoporodowej na podstawie określonych kryteriów opisanych w Podręczniku Diagnostyki i Statystyki Zaburzeń Psychicznych, wydanie 5 (DSM-5).

Profesjonalne pokazy

Wiele organizacji, w tym United States Preventive Services Task Force (USPSTF), American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG), American Psychiatric Association (APA) i American Academy of Pediatrics (AAP), zaleca, aby wszystkie kobiety w ciąży były badane pod kątem depresji okołoporodowej w okresie okołoporodowym.

Uważne monitorowanie, ocena i ocena są szczególnie zalecane dla kobiet w ciąży, które:

• Obecna depresja lub lęk
• Historia okołoporodowych zaburzeń nastroju
• Czynniki ryzyka okołoporodowych zaburzeń nastroju
• Myśli samobójcze

Narzędzia przesiewowe mogą pomóc w identyfikacji osób zagrożonych depresją okołoporodową, które wymagają dokładniejszej oceny diagnostycznej. Po zakończeniu badań przesiewowych, osoba może zostać skierowana do specjalisty zdrowia psychicznego w celu dalszej oceny i leczenia.

Epizod dużej depresji

DSM-5 dostarcza kryteriów diagnostycznych dla ciężkiego zaburzenia depresyjnego, które może wystąpić z określeniem „z początkiem okołoporodowym”.

Rozpoznanie epizodu dużej depresji (MDE) wymaga, aby co najmniej pięć z poniższych objawów było obecnych codziennie przez co najmniej dwa tygodnie. Przynajmniej jednym z objawów musi być „obniżony nastrój” lub „utrata zainteresowania lub przyjemności w prawie wszystkich czynnościach”.

Kryteria MDE to:

• Depresyjny nastrój
• Utrata zainteresowania lub przyjemności w prawie wszystkich czynnościach
• Znacząca niezamierzona utrata lub przyrost masy ciała i/lub zmniejszenie lub zwiększenie apetytu

• Trudności ze snem (śpiąc za dużo lub za mało)

• Zmiany psychomotoryczne (zwiększenie lub zmniejszenie ruchów fizycznych, takich jak stymulacja lub spowolnienie mowy)
• Zmęczenie, zmęczenie lub niska energia
• Poczucie bezwartościowości lub nadmiernej, niewłaściwej lub urojonej winy
• Upośledzona zdolność myślenia, koncentracji lub podejmowania decyzji
• Nawracające myśli o śmierci (nie tylko strach przed śmiercią), myśli samobójcze lub próby samobójcze

Należy spełnić trzy dodatkowe ważne kryteria:

• Objawy muszą powodować u osoby znaczny stres lub upośledzenie w społecznym, zawodowym lub innych ważnych obszarach funkcjonowania.
• Objawy nie mogą być lepiej wyjaśnione przez spektrum schizofrenii lub inne zaburzenia psychotyczne.
• Objawy nie mogą być spowodowane bezpośrednimi fizjologicznymi skutkami używania substancji lub stanem medycznym.

Skala depresji poporodowej w Edynburgu (EPDS)

Powszechnym narzędziem do badań przesiewowych depresji okołoporodowej jest Skala Depresji Poporodowej w Edynburgu, opracowana w 1987 roku. Formularz zawierający 10 pytań można wypełnić w ciągu kilku minut — w poczekalni, przez Internet lub u lekarza w gabinecie.

EPDS nie skupia się na objawach – takich jak zmiany apetytu lub snu – które są częstsze u osób w okresie okołoporodowym, które nie doświadczają depresji. Zamiast tego prosi ludzi o zgłoszenie, jak się czuli w ciągu ostatnich siedmiu dni.

Początek

Według DSM-5 objawy MDD z początkiem okołoporodowym mogą wystąpić w dowolnym momencie ciąży lub w ciągu czterech tygodni po porodzie.

Wiele organizacji zawodowych, w tym ACOG, dodatkowo podaje, że objawy depresji okołoporodowej mogą wystąpić do 12 miesięcy po porodzie.

Diagnoza różnicowa

Przed postawieniem diagnozy depresji okołoporodowej lekarz musi upewnić się, że objawy danej osoby nie są spowodowane innym stanem zdrowia psychicznego lub stanem medycznym.

Według DSM-5 diagnoza depresji okołoporodowej wymaga, aby objawy nie były lepiej wyjaśniane przez spektrum schizofrenii lub inne zaburzenia psychotyczne – stany, które mają wiele objawów, które pokrywają się z depresją okołoporodową.

Klinicyści muszą również wykluczyć schorzenia, które mogłyby lepiej wyjaśnić objawy danej osoby, w tym normalne zmiany zachodzące po porodzie.

W czasie ciąży wzrasta poziom hormonów estrogenu i progesteronu. W dzień lub dwa po porodzie poziomy gwałtownie wracają do normy. U niektórych osób te poważne zmiany mogą powodować objawy, które są również powszechne w depresji okołoporodowej.

Zmiany poziomu hormonów tarczycy, które zmniejszają się po porodzie, są również powiązane z objawami powszechnymi u osób z depresją.

Laboratoria i testy

Wykluczając inne możliwe przyczyny objawów danej osoby, lekarz może przeprowadzić testy w celu sprawdzenia poziomu hormonów i/lub czynności tarczycy. Mogą również przeprowadzić inne testy, jeśli podejrzewają, że konkretny stan zdrowia lub powikłanie ciąży może wyjaśnić objawy danej osoby.

Testowanie samodzielne/w domu

Nieleczona depresja okołoporodowa wpływa na zdrowie zarówno kobiety w ciąży, jak i dziecka. Niemowlęta osób z depresją okołoporodową są bardziej zagrożone przedwczesnym narodzinami i niską masą urodzeniową. Depresja okołoporodowa może również przyczyniać się do problemów ze snem i karmieniem po porodzie.

Badania wykazały, że wiele osób niechętnie zgłasza zmiany nastroju podczas ciąży. Członkowie rodziny mogą nie zdawać sobie sprawy, że występujące u danej osoby objawy są oznakami stanu zdrowia psychicznego wymagającego leczenia.

Jest kilka oznak depresji okołoporodowej, o których powinieneś wiedzieć. Im szybciej choroba zostanie rozpoznana i zdiagnozowana, tym szybciej dana osoba może zostać wyleczona.

Objawy, które mogą wskazywać, że dana osoba doświadcza depresji okołoporodowej, obejmują:

• Utrzymujący się smutny, niespokojny lub „pusty” nastrój
• Drażliwość
• Poczucie winy, bezwartościowości, beznadziejności lub bezradności
• Utrata zainteresowania lub przyjemności z hobby i zajęć
• Zmęczenie lub nieprawidłowy spadek energii
• Uczucie niepokoju lub problemy z siedzeniem w bezruchu
• Trudności z koncentracją, zapamiętywaniem lub podejmowaniem decyzji

• Trudności ze snem lub zasypianiem

• Nieprawidłowy apetyt, zmiany wagi lub jedno i drugie
• Bóle, bóle głowy, skurcze lub problemy z trawieniem, które nie mają wyraźnej fizycznej przyczyny lub nie ustępują po leczeniu
• Uporczywe wątpliwości co do możliwości opieki nad dzieckiem
• Myśli o śmierci, samobójstwie lub samookaleczeniu

Większość osób z depresją okołoporodową doświadcza kilku z tych objawów, od łagodnych do ciężkich. Nie wszyscy odczują te same objawy.

Depresja okołoporodowa jest powszechnym zaburzeniem, ale może nie zostać wcześnie rozpoznana, ponieważ ludzie niechętnie rozmawiają o zmianach nastroju po ciąży, nie znają objawów depresji lub myślą, że mają po prostu łagodny przypadek „ baby blues”.

Jeśli Ty lub ukochana osoba, która niedawno rodziła, macie objawy depresji, które nie ustępują wkrótce po porodzie, należy porozmawiać z lekarzem. Mogą zbadać cię pod kątem depresji okołoporodowej i skierować do wykwalifikowanego specjalisty zdrowia psychicznego w celu dalszej oceny.

Nieleczona depresja okołoporodowa może mieć negatywny wpływ na osoby, które są w ciąży lub niedawno były w ciąży, a także na ich niemowlęta. Jednak po rozpoznaniu i zdiagnozowaniu można go leczyć.