Jakie jest ryzyko zakażenia wirusem HIV podczas seksu oralnego?

Po ponad 35 latach badań naukowych pytanie, czy można zarazić się wirusem HIV podczas seksu oralnego, pozostaje niejasne.

Na pytanie, czy dana osoba zarazi się wirusem HIV (ludzkim wirusem niedoboru odporności) podczas seksu oralnego, uczciwą odpowiedzią będzie to, że jest to możliwe, ale mało prawdopodobne. W większości przypadków seks oralny – zarówno w kategoriach fellatio (ustna-penile), cunnilingus (oralno-pochwowy), jak i anilingus (oralno-analny) – nie jest skuteczną drogą przenoszenia HIV.

W tym artykule omówimy czynniki ryzyka zarażenia się wirusem HIV podczas seksu oralnego oraz sposoby minimalizacji ryzyka.

Ryzyko teoretyczne a udokumentowane

Omawiając ryzyko zakażenia wirusem HIV, ważne jest rozróżnienie między ryzykiem teoretycznym a udokumentowanym. Udokumentowane ryzyko opiera się na rzeczywistej liczbie przypadków, którym HIV można bezpośrednio przypisać aktowi seksu oralnego. Ryzyko infekcji przez seks oralny jest w rzeczywistości bardzo niskie. Nie zero, ale blisko tego.

W rzeczywistości, zgodnie z badaniem przeprowadzonym przez University of California w San Francisco’s Centers for AIDS Prevention Studies, prawdopodobieństwo zakażenia wirusem HIV poprzez seks oralny bez zabezpieczenia wynosiło statystycznie zero, chociaż naukowcy posunęli się tak daleko, że dodali, że „nie możemy wykluczyć możliwość, że prawdopodobieństwo infekcji jest rzeczywiście większe niż zero”.

Istnieje wiele czynników i sytuacji, które mogą zwiększyć osobiste ryzyko, czasami znacznie. Rozumiejąc i identyfikując te czynniki, możesz dokonywać lepszych, bardziej świadomych wyborów dotyczących zdrowia seksualnego Ciebie i Twojego partnera.

Szacowanie ryzyka według rodzaju ekspozycji

Prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa HIV poprzez seks oralny zależy w dużej mierze od rodzaju kontaktu. Pomijając wszystkie inne czynniki ryzyka, ryzyko infekcji może się różnić w zależności od tego, czy osoba niezarażona wykonuje lub otrzymuje seks oralny.

Jednak liczby mogą się zmienić, gdy uwzględnisz określone zachowania seksualne. Pomiędzy nimi:

• Receptive fellatio, co oznacza, że ​​niezainfekowana osoba uprawia seks oralny z partnerem płci męskiej zakażonym wirusem HIV, jest uważane za wyjątkowo niskie ryzyko. Wśród mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM) ryzyko na akt wynosi około 0,04%.

• Wstawkowe fellatio (kontakt usta-penis) jest jeszcze mniej prawdopodobne, biorąc pod uwagę, że enzymy w ślinie mogą neutralizować cząsteczki wirusa HIV.

• Cunnilingus (kontakt usta-żeńskie genitalia) również okazała się bardzo mało prawdopodobną drogą.

• Anilingus (kontakt usta-odbyt) jest również uważany za czynnik o znikomym ryzyku, szczególnie dla przyjmującego partnera.

Chociaż te liczby sugerują, że ryzyko zakażenia wirusem HIV jest niskie z perspektywy populacji, nie powinno to oznaczać, że jest ono z natury niskie z perspektywy indywidualnej. Oczywiście, im więcej masz czynników ryzyka, tym większe będzie ryzyko transmisji.

Dodatkowe czynniki ryzyka

Być może jedynym, najważniejszym czynnikiem określającym prawdopodobieństwo infekcji jest miano wirusa u zarażonego partnera. Mówiąc najprościej, im wyższy poziom wiremii HIV, tym większa zakaźność osoby. Z kolei niewykrywalne miano wirusa odpowiada prawie znikomemu ryzyku.

Istnieje szereg innych czynników, które mogą wpływać na potencjalne ryzyko, w tym:

• Wytrysk podczas seksu oralnego jest postrzegany jako bardziej ryzykowny niż seks oralny bez wytrysku, chociaż nie ma dowodów na to, że wytrysk jest jedynym czynnikiem infekcji.

• Skaleczenia, otarcia lub rany w ustach mogą stanowić potencjalną drogę transmisji. W tym celu należy dbać o zdrowie zębów, aby zminimalizować krwawienie z chorób dziąseł i inne infekcje jamy ustnej.

• Niektóre infekcje przenoszone drogą płciową (STI), takie jak kiła i rzeżączka, mogą przebiegać bezobjawowo. Infekcje takie jak te często pozostają niezauważone, szczególnie jeśli występują w gardle, pochwie lub odbytnicy.

• Zmiany lub rany spowodowane infekcjami związanymi z HIV, takimi jak kandydoza lub opryszczka pospolita, mogą również naruszyć integralność błony śluzowej jamy ustnej i gardła. Podejmując terapię HIV, można znacznie zmniejszyć ryzyko tych innych infekcji jamy ustnej.

• Stężenie wirusa HIV w płynach pochwowych może również wzrosnąć podczas menstruacji, ponieważ komórki będące nosicielami wirusa HIV są wydalane z szyjki macicy. To samo może się zdarzyć, jeśli mężczyzna zachoruje na zapalenie cewki moczowej, którego ostre zapalenie może zwiększyć wydalanie wirusa nawet u osób z niewykrywalnym w inny sposób wiremią.

Jak zminimalizować ryzyko

Oczywiście najlepszym sposobem na zminimalizowanie ryzyka infekcji jest uprawianie bezpieczniejszego seksu. Jest to szczególnie ważne, jeśli masz wielu partnerów seksualnych lub nie masz pewności co do zdrowia partnera seksualnego. Należą do nich prezerwatywy i tamy dentystyczne dla osób uprawiających cunnilingus lub anilingus.

Istnieją dodatkowe strategie, które mogą jeszcze bardziej zmniejszyć ryzyko:

• Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, zażyj lek na HIV zgodnie z zaleceniami. Jeśli twoje miano wirusa pozostaje niewykrywalne, praktycznie nie masz ryzyka przeniesienia wirusa HIV drogą płciową na partnerów niezakażonych wirusem HIV.

• Jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV, możesz poprosić swojego dostawcę opieki zdrowotnej o przepisanie profilaktyki przedekspozycyjnej (PrEP), raz dziennie terapii lekowej, która może zmniejszyć ryzyko zakażenia o ponad 90%.

• Regularne badania przesiewowe w kierunku HIV są zalecane dla osób z wysokim ryzykiem zakażenia, w tym MSM, osób przyjmujących narkotyki dożylnie i osób z wieloma partnerami seksualnymi. Zalecane są również okresowe badania przesiewowe STI.

Wreszcie, komunikacja jest równoznaczna z długotrwałym unikaniem HIV. Niezależnie od tego, czy jesteś nosicielem wirusa HIV, czy nie, najwięcej szkód wynika z pozostawienia rzeczy niewypowiedzianych. Dowiedz się więcej o sposobach negocjowania bezpieczniejszego seksu lub o tym, jak ujawnić swój status HIV komuś, z kim się spotykasz.