Zaawansowane zaburzenie fazy snu i czuwania

Ranne ptaki mogą reagować melatoniną na wieczorne światło i poranek

Dla tych, którzy zasypiają zbyt wcześnie wieczorem i budzą się zbyt wcześnie rano, istnieje jedna możliwa przyczyna, która może być nieznana: zaawansowana faza snu i czuwania. Co to znaczy mieć zaawansowaną fazę snu? Dlaczego może wystąpić to zaburzenie rytmu dobowego? Dowiedz się o tym schorzeniu, o tym, jak jest diagnozowany, kto najprawdopodobniej go doświadcza oraz o możliwych opcjach leczenia, w tym zastosowaniu melatoniny i terapii światłem.

Mężczyzna budzi się o wschodzie słońca — Cornelia Schauermann / Getty Images

Co to jest zaawansowane zaburzenie fazy snu i czuwania?

Zaawansowane zaburzenie fazy snu i czuwania to zaburzenie rytmu dobowego, które powoduje, że ktoś zasypia wcześniej wieczorem i budzi się wcześniej rano, w porównaniu z większością ludzi. To wyprzedzenie wynosi zazwyczaj dwie lub więcej godzin przed wymaganymi lub pożądanymi czasami snu. Na przykład ktoś, kto chce spać od 22:00 do 6:00, może zasnąć o 20:00 i obudzić się o 4 rano.

Osoby z tym schorzeniem zwykle odczuwają nadmierną senność wczesnym wieczorem i w rezultacie wcześnie zasypiają. Mogą narzekać, że budzą się wcześnie rano i nie mogą ponownie zasnąć, doświadczając bezsenności.

Przykład: Edith jest 78-letnią kobietą, która często robi się senna około 19:00 i zazwyczaj kładzie się spać o 20:00. Budzi się o 4 rano i nie może ponownie zasnąć. Wolałaby spać co najmniej do 6 rano i zazwyczaj spędza pierwsze kilka godzin porannych leżąc w łóżku.

Aby można było zdiagnozować, objawy muszą być obecne przez co najmniej 3 miesiące. Co ważne, przebudzenie wcześnie rano następuje nawet z opóźnieniem w zasypianiu. Należy wykluczyć inne przyczyny wczesnych porannych przebudzeń, takie jak depresja lub bezdech senny. Depresja zazwyczaj nie powoduje senności wieczornej, ale nieleczony bezdech senny może.

Przyczyny i diagnoza

Zaawansowane zaburzenie fazy snu i czuwania występuje częściej u osób starszych. Może to być spowodowane naturalną utratą reakcji na światło w ramach starzenia, zwłaszcza wśród osób z problemami z soczewkami, takimi jak zaćma.

Zaawansowana faza snu również wydaje się przebiegać w rodzinach. Wydaje się, że istnieje kilka mutacji genetycznych, w tym gen kinazy kazeinowej (CKI-delta i CKI-epsilon) oraz hPer1 i hPer2.

Ponadto może występować częstsza zachorowalność wśród dzieci z zaburzeniami rozwojowymi, takimi jak autyzm.

Dokładna częstość występowania choroby nie jest znana, ale podejrzewa się, że dotyka mniej niż 1% osób.

Zaawansowane zaburzenie fazy snu i czuwania można zdiagnozować na podstawie dokładnego wywiadu. Jeśli wymagane są dalsze informacje, można wykorzystać dzienniki snu i aktygrafię. Pomiary te są zwykle wykonywane przez 1 do 2 tygodni w celu ustalenia ogólnych wzorców snu i czuwania. W niektórych przypadkach może być wymagane badanie snu w celu zidentyfikowania innych potencjalnych przyczyn objawów, takich jak bezdech senny.

Leczenie

Zaawansowane zaburzenie snu i czuwania można skutecznie leczyć za pomocą fototerapii. Wieczorna ekspozycja na światło słoneczne może być pomocna w opóźnianiu snu. Jeśli trudno jest uzyskać światło w nocy, można zastosować lightbox. Ponadto można zastosować inne elementy terapii poznawczo-behawioralnej na bezsenność (CBTI). W niektórych przypadkach rano można zastosować małą dawkę melatoniny, chociaż skutki uboczne, takie jak senność w ciągu dnia, mogą być problematyczne.

Jeśli objawy utrzymują się, może być konieczna ochrona preferowanego okresu snu, aby uniknąć skutków pozbawienia snu. Jeśli obawiasz się przyczyny problemów ze snem, porozmawiaj ze specjalistą od snu o dostępnych opcjach właściwej diagnozy i leczenia.