Mięśnie ścięgna, pozycja miednicy i ból pleców

Mięśnie ścięgna udowego

Ścięgna podkolanowe to grupa czterech mięśni: długa głowa biceps femoris, krótka głowa biceps femoris, semitendinosus i semimembranosus. Każde ścięgno przecina dwa stawy – biodro i kolano. Oznacza to, że kiedy się kurczą, mogą albo cofnąć kończynę dolną do tyłu (tzw. wyprost bioder) albo zgiąć kolano (tzw. zgięcie kolana). pełna pojemność. To jeden lub drugi ruch, jeśli chcesz przejść całą drogę ze skurczem mięśnia ścięgna podkolanowego.

Mięsień ścięgna podkolanowego bicepsa udowego

Mięsień bicepsa femoris jest jednym z dużych, długich mięśni z tyłu uda. (Druga to semitendinosis; biceps femoris jest boczny lub na zewnątrz w stosunku do semitendinosis.)

Biceps femoris ma dwie głowy – długą i krótką. W biodrze zarówno długa, jak i krótka głowa obracają udo na zewnątrz i rozciągają je do tyłu. W kolanie wyginają się i bocznie obracają staw. Ze wszystkich mięśni ścięgien podkolanowych, biceps femoris jest największym czynnikiem przyczyniającym się do wyprostu bioder.

Długa głowa bicepsa femoris pochodzi z wewnętrznej strony kości siedzących, które są małymi guzkami kości, które są technicznie nazywane guzowatościami kulszowymi. Guzy kulszowe znajdują się na spodzie miednicy. (Prawdopodobnie możesz je poczuć, kiedy siadasz.)

Krótka głowa bicepsa femoris pochodzi z trzech miejsc na kości udowej (tj. kości udowej), które znajdują się bardziej w kierunku kolana niż biodra. Zauważ, że krótka głowa bicepsa femoris jest jedyną częścią grupy mięśni podkolanowych, która nie krzyżuje się z dwoma stawami. Z tego powodu niektórzy eksperci nie uważają go w ogóle za mięsień ścięgna podkolanowego. Właściwie to brakuje niektórym ludziom.

Zarówno długa, jak i krótka głowa bicepsa przyczepia się do podudzia, również w trzech miejscach: głowa kości strzałkowej, zewnętrzny (zwany bocznym) kłykciem kości piszczelowej oraz powięź nogi. Mnogość miejsc przyczepu w dolnej części nogi może powodować więcej łez niż w innych mięśniach ścięgna podkolanowego.

Mięsień ścięgna półścięgnistego

Półścięgno to kolejny długi, duży mięsień ścięgna podkolanowego. Na pierwszy rzut oka znajduje się przyśrodkowo lub w kierunku wewnętrznej części tylnej części uda, w stosunku do bicepsa femoris. Półścięgno powstaje po wewnętrznej stronie kości siedzącej.

Podobnie jak w przypadku innych mięśni ścięgien podkolanowych, mięsień półścięgnisty przecina kolano. Przyczepia się do górnej części kości piszczelowej (kości piszczelowej) po wewnętrznej lub przyśrodkowej stronie. Mocuje się również na głębokiej powięzi nogi. Półścięgno, wraz z mięśniami satorius i gracilis, jest jednym z trzech mięśni, które łączą się, tworząc ścięgno pes anserine, które kończy się na przednio-przyśrodkowej (obszar z przodu i z boku) piszczeli.

Chociaż wiele książek o anatomii tego nie pokazuje, półścięgno jest podzielone na dwie części widocznym grzbietem tkanki ścięgnistej zwanym raphe.

Na biodrze, semidendinosus rozciąga uda do tyłu, a także pomaga lub pomaga w przyśrodkowej rotacji uda. W kolanie ten mięsień zgina się i obraca w środku stawu.

Mięsień półbłoniasty ścięgna udowego

Mięsień półbłoniasty, trzeci z mięśni ścięgien podkolanowych, to mięsień szeroki (podobnie jak mięsień półścięgnisty). W przeciwieństwie do mięśnia półścięgnistego na pierwszy rzut oka wydaje się nieco schowany. Podobnie jak pozostałe dwa ścięgna podkolanowe, wywodzi się z guzowatości kulszowej (twojej kości siedzącej), ale miejsce przyczepu znajduje się wyżej i bardziej na zewnątrz (zwane bocznym) niż którekolwiek z nich. Przylega do tylno-przyśrodkowej (tj. tylnej i bocznej) obszaru przyśrodkowego (wewnętrznego) kłykcia piszczelowego.

W biodrze półbłoniasty wydłuża staw i pomaga w rotacji przyśrodkowej (tj. obracaniu kończyny dolnej do wewnątrz). Ponadto zgina i rotuje przyśrodkowo kolano.