Zdrowie trans u osób kolorowych

W Stanach Zjednoczonych osoby należące do grup mniejszościowych często doświadczają dysproporcji w stanie zdrowia. Te dysproporcje mogą być jeszcze głębsze w przypadku osób o tożsamościach krzyżowych, które należą do wielu grup mniejszościowych.

Wykazano na przykład, że osoby transpłciowe kolorowe są bardziej narażone na szereg negatywnych skutków zdrowotnych w porównaniu z osobami transpłciowymi rasy białej lub cispłciowymi osobami kolorowymi. Odzwierciedla to dyskryminację i stygmatyzację kolorowych osób transpłciowych, a także długotrwałe systematyczne nierówności, które wpływają na ich dostęp do opieki zdrowotnej.

Różnice w stanie zdrowia

Większość badań nad kolorowymi osobami trans koncentruje się na określonych grupach rasowych i etnicznych, a nie bardziej ogólnie na kolorowych osobach transpłciowych. Odzwierciedla to bardzo zróżnicowane doświadczenia ludzi z różnych grup rasowych i etnicznych. Doświadczenia czarnoskórych osób transpłciowych mogą się znacznie różnić od doświadczeń osób transpłciowych z Ameryki Łacińskiej, Bliskiego Wschodu czy Azji.

Wiadomo, że osoby transpłciowe doświadczają podwyższonego wskaźnika wielu negatywnych skutków zdrowotnych w porównaniu z osobami cispłciowymi. Obejmują one zarówno skutki zdrowia psychicznego, jak i fizycznego.

Uważa się, że te dysproporcje zdrowotne są w dużej mierze wynikiem stresu mniejszości, a także strukturalnych i indywidualnych obaw związanych z dostępem do opieki zdrowotnej, a nie różnic w zachowaniu lub ryzyku wynikających z płci lub rasy. Społeczne uwarunkowania zdrowia mają głęboki wpływ na kolorowe osoby transpłciowe, a także na osoby z innych grup.

HIV jest jednym z najlepiej zbadanych obszarów, w których kolorowe osoby transpłciowe są narażone na podwyższone ryzyko. Jedno duże badanie osób transpłciowych wykazało, że osoby transpłciowe rasy czarnej miały wskaźnik HIV (6,7%) prawie pięciokrotnie większy niż w całej populacji osób transpłciowych (1,4%) i ponad 20 razy większy niż w populacji ogólnej (0,3%).

Wskaźniki te były jeszcze wyższe w przypadku czarnych transpłciowych kobiet (19%). Stwierdzono jednak, że osoby transpłciowe w kolorze czarnym mają również wyższy wskaźnik innych chorób, takich jak zapalenie stawów, toczeń i astma, niż ich biali odpowiednicy.

Dyskryminacja w opiece zdrowotnej

National Transgender Discrimination Survey (NTDS) z 2015 r. jest jednym z największych, jeśli nie największym, badań dotyczących zdrowia i innych doświadczeń życiowych osób transpłciowych w Stanach Zjednoczonych.

Według NTDS osoby czarnoskóre, latynoskie, indiańskie i wielorasowe osoby transpłciowe częściej były nieubezpieczone niż ich biali odpowiednicy. Kolorowe osoby trans były również bardziej skłonne do unikania pójścia do lekarza z obawy przed złym traktowaniem.

Osoby transpłciowe kolorowe mają inne doświadczenia w dostępie do opieki zdrowotnej niż ich biali lub cispłciowi odpowiednicy. Badania sugerują, że połączenie statusu mniejszości rasowej i płciowej może na wiele sposobów skomplikować dostęp do opieki zdrowotnej.

Na przykład, podczas gdy pacjenci mogą preferować świadczeniodawców o własnym pochodzeniu rasowym lub etnicznym, aby zajęli się uprzedzeniami rasowymi, mogą bardziej obawiać się ujawnienia swojej tożsamości płciowej tym świadczeniodawcom. Niektóre społeczności kolorowe mniej akceptują różnorodność płci niż inne.

Osoby, które obawiają się dyskryminacji w opiece zdrowotnej, częściej unikają opieki lub ją opóźniają. Może to zaostrzyć podstawowe problemy zdrowotne, gdy ludzie nie mogą zaangażować się w leczenie zapobiegawcze. Może również powodować długotrwałe problemy zdrowotne, gdy ludzie boją się uzyskać dostęp do opieki pogotowia po negatywnych wcześniejszych doświadczeniach.

Obawy przed dyskryminacją nie są bezpodstawne, a wiele danych wskazuje na to, że osoby transpłciowe doświadczają złego traktowania i odmowy opieki ze strony świadczeniodawców w różnych sytuacjach.

Dostęp do opieki zdrowotnej dla osób transpłciowych

Nie wszystkie osoby transpłciowe są zainteresowane medyczną lub chirurgiczną afirmacją płci. Jednak medyczna i chirurgiczna afirmacja płci również nie jest dostępna dla wszystkich osób transpłciowych.

W zakresie, w jakim kolorowe osoby transpłciowe są bardziej nieubezpieczone lub niedostatecznie ubezpieczone, może być również mniej prawdopodobne, że będą miały dostęp do niedrogiej opieki potwierdzającej płeć.

Dostęp do opieki może być również trudniejszy dla młodzieży transpłciowej ze społeczności kolorowych, jeśli ich społeczności mniej akceptują różnorodność płci lub są mniej świadome możliwości leczenia. Istnieją ograniczone dane sugerujące, że kolorowa młodzież transpłciowa jest niedostatecznie reprezentowana w skierowaniach do opieki mającej na celu afirmację płci zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i Wielkiej Brytanii.Kąt

Rośnie świadomość potrzeby wykonywania lepszej pracy, edukowania świadczeniodawców opieki zdrowotnej o potrzebach transpłciowej młodzieży i dorosłych. Jednak względny brak badań nad doświadczeniami zdrowotnymi kolorowych osób transpłciowych, poza kontekstem HIV, wskazuje również na potrzebę poszerzenia wiedzy na temat zdrowia osób transpłciowych nawet przez świadczeniodawców.

Kolorowe osoby transpłciowe mogą doświadczać dysproporcji w opiece zdrowotnej ze względu na ich status wielu mniejszości, ale mogą również doświadczyć niezwykłej odporności, gdy są wspierane przez swoje rodziny i społeczności.

Świadczeniodawcy i personel pomocniczy mogą wspierać rozwój tej odporności, oferując wszystkim pacjentom opiekę uwzględniającą płeć oraz uznając, że parasol transpłciowy obejmuje osoby wszystkich ras i grup etnicznych.