Jak leczy się krótkowzroczność

Krótkowzroczność – znana również jako krótkowzroczność – to stan widzenia, w którym ludzie mają trudności z widzeniem rzeczy z daleka. Chociaż istnieje kilka sposobów leczenia krótkowzroczności, żaden z nich nie odwraca zmian widzenia osoby.

Szkła korekcyjne

Gdy ktoś nie jest w stanie wyraźnie widzieć rzeczy z daleka, pomocne mogą być soczewki korekcyjne, takie jak okulary i soczewki kontaktowe.

Oba typy soczewek korekcyjnych zmieniają się w miejscu, w którym światło pada na siatkówkę, a następnie zagina światło, aby skupić je na siatkówce. Kiedy tak się dzieje, rozmazane obrazy stają się wyraźne. W większości przypadków wybór między okularami a soczewkami kontaktowymi sprowadza się do osobistych preferencji, ponieważ żadna opcja nie jest idealna.

Na przykład niektórzy ludzie uważają, że soczewki kontaktowe są wygodne (nawet nie zdając sobie sprawy, że są w środku), podczas gdy inni próbują niezliczonych ich odmian przez lata, ale nadal kończą się irytacją i dlatego wolą okulary.

Soczewki kontaktowe wymagają więcej wysiłku i materiałów, ale pozwalają użytkownikowi nosić dowolne okulary przeciwsłoneczne (oczywiście z odpowiednią ochroną przed promieniowaniem UV), zamiast wyskakiwać na okulary korekcyjne. Ostatecznie sprowadza się to do własnego doświadczenia – i oczywiście wszelkich informacji od lekarza, jeśli jeden rodzaj soczewek korekcyjnych byłby dla niego lepszy niż drugi.

Okulary

Okulary są najczęstszym wyborem do korekcji widzenia i pracy poprzez dodanie lub odjęcie mocy ogniskowania rogówki oka i soczewki. W celu postawienia diagnozy krótkowzroczności wymagana jest wizyta u optometrysty lub okulisty. Po przeprowadzeniu serii badań wzroku świadczeniodawca zapewni pacjentowi receptę, aby mógł uzyskać okulary lub soczewki.

Nie ma „magicznej liczby”, jeśli chodzi o czyjś wzrok lub receptę, która sygnalizuje, że powinien zacząć nosić okulary. Ta decyzja jest zwykle podejmowana z konieczności — na przykład, gdy dziecko nie potrafi czytać tablicy w szkole lub osoba dorosła nie widzi telewizora lub nie czyta znaków drogowych podczas prowadzenia pojazdu — a także przy udziale lekarza okulisty.

Nie ma również ostatecznej recepty ani poziomu widzenia, który dyktuje, czy dana osoba musi nosić okulary przez cały czas, czy tylko do niektórych czynności, które wymagają widzenia rzeczy z daleka.

Szkła kontaktowe

Istnieją dwa rodzaje soczewek kontaktowych: twarde i miękkie.

Około 90% osób noszących soczewki kontaktowe nosi miękkie, wchłaniające wodę soczewki. Pozostałe 10% nosi sztywne, przepuszczające gaz soczewki.

Recepta na soczewki kontaktowe zawiera więcej informacji niż recepta na okulary, a mianowicie pomiary krzywizny oka pacjenta. Jeśli ktoś po raz pierwszy otrzymuje soczewki kontaktowe, zazwyczaj przeprowadza dopasowanie w gabinecie ze swoim lekarzem i może przeprowadzić okres próbny z konkretną marką soczewek kontaktowych, zanim zdecyduje się na konkretny typ.

Procedury laserowe

Zamiast okularów lub soczewek kontaktowych niektórzy ludzie decydują się na poprawę swojego wzroku za pomocą zabiegu laserowego – najczęstsze to LASIK (laser in situ keratomileusis) i PRK (fotorefrakcyjna keratektomia).

Obie procedury wykorzystują laser do zmiany kształtu rogówki osoby, aby umożliwić prawidłowe skupienie światła na siatkówce. Nawet jeśli LASIK i PRK trwale zmieniają kształt rogówki osoby, nie oznacza to, że jakakolwiek poprawa widzenia będzie również trwała. Tak jak ludzie mogą potrzebować mocniejszej recepty na okulary w miarę starzenia się, to samo jest możliwe po zabiegu laserowym.

I tak jak w przypadku każdej procedury dotyczącej oczu, istnieje ryzyko, choć jest ono minimalne. Pomimo potencjalnego ryzyka i faktu, że nie jest to trwałe, wiele osób decyduje się na zabiegi laserowe, ponieważ zapewniają one długoterminowe rozwiązanie w zakresie korekcji wzroku i nie muszą mieć do czynienia z okularami ani soczewkami — przynajmniej przez jakiś czas.

Operacja

Osoby, które są bardzo krótkowzroczne i nie mogą poddać się zabiegowi laserowemu, mogą wybrać inny rodzaj chirurgii refrakcyjnej, w tym jedną z następujących:

• Keratoplastyka przewodząca (CK): Podobna do LASIK, ale wykorzystuje kontrolowane ilości energii o częstotliwości radiowej (RF) zamiast lasera

• Fakijne soczewki wewnątrzgałkowe: chirurgicznie wszczepiona soczewka kontaktowa

• Refrakcyjna wymiana soczewki (RLE): Nazywana również przezroczystą soczewką (CLE). W tej procedurze sztuczna soczewka zastępuje naturalną soczewkę oka w celu poprawy widzenia.

Podobnie jak w przypadku każdego z zabiegów tutaj, istnieją również zalety i wady tego typu operacji, w tym zwykłe ryzyko. Ale główną zaletą jest to, że zapewniają opcję chirurgiczną dla tych, którzy nie są w stanie uzyskać zabiegu laserowego.

Terapia refrakcyjna

Ortokorekcja – znana również jako orto-k lub terapia refrakcyjna rogówki (CRT) – jest zabiegiem niechirurgicznym, który jest trochę jak orteza dla oka.

Polega na zastosowaniu specjalnie zaprojektowanych i dopasowanych soczewek kontaktowych do tymczasowego przekształcenia rogówki w celu poprawy widzenia. Soczewki są zwykle noszone w nocy podczas snu.

Terapia wzroku

Ludzie, którzy cierpią na skurcze mięśni, które uniemożliwiają koncentrację oka, mogą usłyszeć o ćwiczeniach, które mogą wykonać, aby pomóc im w powrocie do zdrowia, znanych jako terapia wzroku. Nie ma jednak empirycznych dowodów na to, że ćwiczenia mięśni oka mogą w ogóle poprawić krótkowzroczność.

Krople do oczu z atropiną

Krople do oczu zawierające atropinę – mimowolny bloker układu nerwowego – były szeroko badane jako możliwe leczenie dziecięcej krótkowzroczności. Chociaż nie jest jeszcze w pełni zrozumiałe, jak atropina działa w oku, badania wykazały, że jest skuteczna.

Jeśli Ty lub Twoje dziecko zauważycie zmianę widzenia, koniecznie odwiedź swojego lekarza i przeprowadź badanie wzroku. Nieskorygowana krótkowzroczność może przyspieszyć jej postęp, pozostawiając cię z jeszcze gorszym wzrokiem. Poza tym fajnie jest widzieć rzeczy.