Czy statyny mogą zwiększyć przeżywalność raka płuc?

Istnieje coraz więcej dowodów na to, że statyny stosowane w celu obniżenia poziomu cholesterolu i zapobiegania zawałom serca mogą zmniejszać ryzyko śmierci i poprawiać czas przeżycia u osób z rakiem płuc. Leki mogą również pomóc przezwyciężyć oporność na niektóre leki chemioterapeutyczne, przedłużając życie osób z zaawansowaną chorobą.

Mimo to statyny nie są uważane za tradycyjną część leczenia raka płuc, a ich skuteczność może się różnić w zależności od rodzaju i stadium zaawansowania nowotworu.

Niewłaściwie stosowane statyny mogą powodować poważne szkody, w tym toksyczność wątroby, uszkodzenie mięśni i cukrzycę typu 2. Istnieją również dowody, choć słabe, że statyny mogą zwiększać ryzyko raka piersi.

Jak oni pracują

Statyny to kategoria leków znanych jako inhibitory reduktazy HMG-CoA, których podstawową funkcją jest zmniejszenie ryzyka zawału serca. Oprócz obniżania poziomu cholesterolu mogą stabilizować i zmniejszać wielkość blaszek miażdżycowych w tętnicach, a także zapobiegać tworzeniu się skrzepów krwi. Leki mogą nawet pomóc zmniejszyć ryzyko zawału serca u osób z normalnym poziomem cholesterolu.

W ciągu ostatniej dekady poświęcono wiele badań wpływowi stosowania statyn na śmiertelność i wskaźniki przeżycia u osób z rakiem płuc, rakiem piersi, rakiem nerki i rakiem jelita grubego, przy czym badania sugerują, że leki mogą przedłużyć przeżycie u osób z zaawansowaną chorobą.

Mechanizm tej odpowiedzi u osób z rakiem płuca pozostaje nieznany. Badania sugerują, że statyny mogą poprawiać funkcję genu zwanego receptorem naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR), który bierze udział w naprawie uszkodzonego DNA. Uważa się, że u osób z mutacjami EGFR związanymi z rakiem płuc statyny poprawiają wyniki, spowalniając ogólny postęp choroby, w tym szybkość wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych (przerzuty).

Przegląd badań farmakologicznych z 2019 r. potwierdza twierdzenie, że statyny mogą zwiększać przeżycie raka płuc, ale przyznaje, że korzyści mogą się znacznie różnić w zależności od stadium raka i czasu stosowania statyn.KątKąt

Wydaje się, że na skuteczność ma również wpływ to, czy komórki raka płuc mają specyficzne mutacje genu EGFR, coś, co ma tylko jedna na trzy osoby z niedrobnokomórkowym rakiem płuc (NSCLC).KątKąt

Inne badania wykazały, że statyny mogą przezwyciężyć oporność na klasę leków znanych jako inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR (EGFR TKI), tym samym wydłużając skuteczność leków, a także czas przeżycia u osób z rakiem płuca w stadium 4. Należą do nich leki takie jak Tarceva (erlotynib) i Iressa (gefitynib).KątKąt

Kilka badań na zwierzętach i laboratoryjnych sugerowało również, że statyny mają właściwości przeciwnowotworowe, które mogą pomóc w zapobieganiu rakowi płuc, chociaż obecne badania nie potwierdzają tego.KątKąt

Wskazania

Nie ma wytycznych dotyczących właściwego stosowania statyn u osób z rakiem płuc. Biorąc to pod uwagę, badania sugerują, że niektóre osoby z rakiem płuc mogą być kandydatami do leczenia, jeśli korzyści przewyższają ryzyko.

Czynniki, które należy wziąć pod uwagę, to:

• Rodzaj raka: Osoby z NSCLC częściej odniosą korzyści ze stosowania statyn. Osoby z drobnokomórkowym rakiem płuca (SCLC), mniej powszechną postacią choroby, prawdopodobnie nie odniosą korzyści.KątKąt

• Stadium raka: Osoby z NSCLC w stadium 4 są również bardziej narażone na korzyści w porównaniu z osobami z NSCLC w stadium od 1 do 3, u których odpowiedź jest na ogół nominalna do nieistotnej.KątKąt

• Profil genetyczny: Osoby z mutacjami raka płuca EGFR generalnie lepiej reagują na terapię statynami. Osoby z pewnymi mutacjami KRAS również mogą odnieść korzyści, ponieważ mutacja jest powiązana z opornością na EGFR TKI. Obie mutacje można potwierdzić badaniami genetycznymi.

• Czas leczenia: Osoby z zaawansowaną chorobą, które rozpoczynają przyjmowanie statyn po zdiagnozowaniu raka płuc, zwykle reagują lepiej niż osoby, które przyjmowały statyny przed rozpoznaniem.KątKąt

Rodzaje i dawkowanie

Badania sugerują, że statyny lipofilowe (rozpuszczalne w tłuszczach), takie jak Lipitor (atorwastatyna) i Zocor (simwastatyna) są związane z dłuższym czasem przeżycia u osób z rakiem płuc w porównaniu ze statynami hydrofilowymi (rozpuszczalnymi w wodzie), takimi jak Pravachol (prawastatyna), Crestor (rosuwastatyna). ) i Lescol (fluwastatyna). Nie jest do końca jasne, dlaczego tak jest.

Ogólnie rzecz biorąc, dawki statyn stosowane w badaniach medycznych są ściśle zbieżne z dawkami stosowanymi w zapobieganiu chorobom sercowo-naczyniowym. Spośród dwóch powszechnie stosowanych w badaniach nad rakiem płuc, są one zazwyczaj dawkowane w następujący sposób:

• Lipitor: 10 miligramów (mg) do 80 mg dziennie
• Zocor: 10 mg do 40 mg dziennie

Te dawki nie powinny w żaden sposób sugerować, że są korzystne w leczeniu raka płuc. Statyny powinny być stosowane wyłącznie pod nadzorem lekarza i mogą nie być skuteczne lub odpowiednie dla wszystkich.

Skuteczność

Analiza badań obserwacyjnych z 2019 r. wykazała, że ​​stosowanie statyn u osób z zaawansowanym rakiem płuca poprawiło przeżywalność o 21% w porównaniu z dopasowaną grupą osób niestosujących statyn.

Co więcej, ci, którzy stosowali statyny po zdiagnozowaniu raka płuca, mieli większe wydłużenie czasu przeżycia niż ci, którzy stosowali je przed postawieniem rozpoznania (poprawa odpowiednio o 32% i 14%).

Jeśli chodzi o rzeczywisty czas przeżycia, badanie z 2016 r. w czasopiśmie Lung Cancer wykazało, że stosowanie statyn u osób z przerzutowym rakiem płuca wydłużyło przeżywalność z trzech do siedmiu miesięcy (znaczny wzrost, biorąc pod uwagę, że NSCLC w stadium 4 ma medianę czasu przeżycia wynoszącą cztery miesiące).

Statyny stosowane u osób leczonych EGFR TKI wydają się również wydłużać czas przeżycia bez progresji choroby z 6,1 miesiąca do nawet 8,9 miesiąca, co stanowi wzrost o 45%.

Pomimo pozytywnych wyników, nie wszystkie badania zgadzają się z tymi wynikami. Kompleksowa analiza opublikowana w wydaniu Drug Design, Development and Therapy ze stycznia 2019 r. wykazała, że ​​statyny wykazały poprawę w badaniach obserwacyjnych (które mierzą wyniki „rzeczywiste”), ale nie w żadnym z randomizowanych badań kontrolowanych (które mierzą wyniki w kontrolowane środowisko).

(Randomizowane badania kontrolne są uważane za złoty standard w badaniach klinicznych, ponieważ mogą wykluczyć lub umieścić w kontekście wszelkie czynniki, które mogłyby w inny sposób wpłynąć na wyniki).

Skutki uboczne

Leki statynowe należą do najczęściej przepisywanych leków przewlekłych w Stanach Zjednoczonych, ale nie są pozbawione ryzyka. Najczęstsze działania niepożądane Lipitor i Zocor, dwóch leków najczęściej badanych w leczeniu raka płuc, to (w kolejności częstości):

Te działania niepożądane występują u co najmniej 2% użytkowników Lipitor lub Zocor.

W rzadkich przypadkach przy ciągłym stosowaniu statyn mogą rozwinąć się poważne skutki uboczne, z których niektóre mogą wymagać interwencji medycznej. Obejmują one:

• Rabdomioliza, rozpad tkanki mięśniowej, który może prowadzić do uszkodzenia nerek

• Ostre uszkodzenie nerek, związane głównie z rabdomiolizą, ale także z powodu białkomoczu polekowego (wysokie białko we krwi)

• Polekowe uszkodzenie wątroby spowodowane zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych

• Śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie i bliznowacenie wyściółki płuc

Te działania niepożądane są wyjątkowo rzadkie i występują zaledwie w trzech na 20 000 przypadków.KątKąt

Przeciwwskazania i interakcje

Statyny są przeciwwskazane do stosowania u osób ze stwierdzoną nadwrażliwością na aktywny lek lub którykolwiek z pozostałych nieaktywnych składników. Nadwrażliwość na leki jest niezwykle rzadka, ale może wystąpić.

Statyny są również przeciwwskazane w ciąży ze względu na ich wpływ na poziom cholesterolu. Cholesterol jest niezbędny do wzrostu i rozwoju płodu. Niektóre badania sugerują, że stosowanie leku może powodować poronienie. Niewiele jest dowodów na to, że statyny powodują wady wrodzone.

Statyny należy odstawić w momencie rozpoznania ciąży i nie należy ich stosować u matek karmiących piersią.

Statyny są przeciwwskazane do stosowania u osób z aktywną (objawową) chorobą wątroby i należy je stosować ze szczególną ostrożnością u osób z chorobą wątroby lub alkoholizmem w wywiadzie. W przypadku stosowania statyn, u osób wysokiego ryzyka należy rutynowo wykonywać testy czynności wątroby w celu identyfikacji i leczenia hepatotoksyczności (toksyczność wątroby).

Interakcje leków

Statyny wykorzystują cytochrom P450 (CYP450) do metabolizmu i mogą wchodzić w interakcje z innymi lekami, które również wykorzystują do tego celu ten enzym wątrobowy. Kiedy statyny są przyjmowane z tymi lekami, mogą konkurować o dostępny enzym, powodując gwałtowny wzrost lub spadek poziomu leku.

Inne leki, które specyficznie hamują CYP450, mogą również zmniejszać skuteczność statyn. Wśród interakcji budzących obawy są:

• Antybiotyki, takie jak klarytromycyna i erytromycyna

• Leki przeciwpadaczkowe, takie jak Dilantin (fenytoina) i Tegretol (karbamazepina)

• Środki przeciwgrzybicze, takie jak Sporanox (itrakonazol) i Nizoral (ketokonazol)

• Leki fibratowe, takie jak Lopid (gemfibrozil) i Atromid-S (klofibrat)

• Sok grejpfrutowy

• Inhibitory proteazy HIV Kaletra (lopinawir plus rytonawir) i Prezista (darunawir)