Poziom nadiru PSA w raku prostaty

Nadir PSA jest absolutnie najniższym poziomem, jaki spada PSA po leczeniu. PSA to białko wytwarzane w prostacie. Nadir PSA może wiele powiedzieć Twojemu lekarzowi o tym, jak skuteczne jest dane leczenie, a nawet może dać Twojemu świadczeniodawcy wyobrażenie o prawdopodobieństwie nawrotu raka prostaty.

Co to jest rak prostaty?

Rak prostaty rozwija się w prostacie — małym gruczole, który wytwarza płyn nasienny. Jest to jeden z najczęstszych rodzajów raka u mężczyzn. Rak prostaty zwykle rośnie z czasem i na początku zwykle pozostaje w obrębie gruczołu krokowego, gdzie nie może powodować poważnych szkód. Podczas gdy niektóre rodzaje raka prostaty rosną powoli i mogą wymagać minimalnego leczenia lub żadnego leczenia, inne typy są agresywne i mogą się szybko rozprzestrzeniać.

Objawy

Bardziej zaawansowany rak prostaty może powodować takie objawy, jak:

• Trudności w oddawaniu moczu
• Zmniejszona siła w strumieniu moczu
• Krew w nasieniu
• Dyskomfort w okolicy miednicy
• Ból kości
• Zaburzenie erekcji

Czynniki ryzyka

Czynniki, które mogą zwiększać ryzyko raka prostaty, obejmują:

• Starszy wiek. Twoje ryzyko raka prostaty wzrasta wraz z wiekiem.

• Bycie czarnym. Czarni mężczyźni mają zwiększone ryzyko raka prostaty w porównaniu z mężczyznami innych ras. U czarnych mężczyzn rak prostaty jest również bardziej agresywny lub zaawansowany.

• Historia rodzinna raka prostaty lub piersi. Jeśli mężczyźni w Twojej rodzinie chorowali na raka prostaty, ryzyko może być zwiększone.

• Otyłość. Otyli mężczyźni, u których zdiagnozowano raka prostaty, mogą być bardziej narażeni na zaawansowaną chorobę, która jest trudniejsza do leczenia.

Komplikacje

Powikłania raka prostaty i jego leczenie obejmują:

• Rak, który się rozprzestrzenia (przerzuty). Rak prostaty może rozprzestrzenić się na pobliskie narządy lub poprzez układ krwionośny lub limfatyczny do kości lub innych narządów.

• Niemożność utrzymania. Zarówno rak prostaty, jak i jego leczenie mogą powodować nietrzymanie moczu. Opcje leczenia obejmują leki, cewniki i zabieg chirurgiczny.

• Zaburzenie erekcji. Zaburzenia erekcji mogą być wynikiem raka prostaty lub jego leczenia, w tym zabiegu chirurgicznego, radioterapii lub leczenia hormonalnego.

Leczenie

Opcje leczenia raka prostaty zależą od kilku czynników, od tempa wzrostu nowotworu do stopnia rozprzestrzenienia się nowotworu.

Radioterapia

Radioterapia wykorzystuje energię o dużej mocy do zabijania komórek rakowych. Działania niepożądane mogą obejmować bolesne oddawanie moczu, częste oddawanie moczu i pilne oddawanie moczu, a także objawy ze strony odbytu, takie jak luźne stolce lub ból podczas oddawania stolca. Mogą również wystąpić zaburzenia erekcji.

Terapia hormonalna

Terapia hormonalna zapobiega wytwarzaniu przez organizm męskiego hormonu testosteronu. Testosteron pomaga namnażać się komórek raka prostaty. Odcięcie dostaw hormonów może spowodować śmierć lub wolniejszy wzrost komórek rakowych.

Skutki uboczne terapii hormonalnej mogą obejmować zaburzenia erekcji, uderzenia gorąca, utratę masy kostnej, zmniejszenie popędu płciowego i przyrost masy ciała.

Operacja usunięcia prostaty

Operacja raka prostaty polega na usunięciu gruczołu krokowego (radykalna prostatektomia), niektórych otaczających tkanek i kilku węzłów chłonnych.

Radykalna prostatektomia niesie ze sobą ryzyko nietrzymania moczu i zaburzeń erekcji.

Zamrażanie tkanki prostaty

Kriochirurgia lub krioablacja polega na zamrażaniu tkanki w celu zabicia komórek rakowych.

Chemoterapia

Chemioterapia wykorzystuje leki do zabijania szybko rosnących komórek, w tym komórek nowotworowych. Chemioterapia może być podawana dożylnie w ramię, w formie tabletek lub obu.

Chemioterapia może być opcją leczenia dla mężczyzn z rakiem prostaty, który rozprzestrzenił się na odległe obszary ich ciała. Chemioterapia może być również opcją w przypadku nowotworów, które nie reagują na terapię hormonalną.

Terapia biologiczna

Terapia biologiczna, zwana również immunoterapią, wykorzystuje układ odpornościowy organizmu do zwalczania komórek rakowych. Jeden rodzaj terapii biologicznej o nazwie sipuleucel-T (Provenge) został opracowany w celu leczenia zaawansowanego, nawracającego raka prostaty.