Kulki SIR do leczenia przerzutów raka prostaty do wątroby

Przerzuty sprawiają, że rak jest niebezpieczny. Niekontrolowany wzrost komórek zakłóca normalne funkcjonowanie narządów. Niektóre narządy, jak na przykład węzły chłonne, nie są żywotne, a gdy rak się do nich rozprzestrzenia, ich wpływ na ogólną funkcję organizmu jest minimalny. Dlatego przerzuty do węzłów chłonnych są najmniej niebezpieczną formą przerzutów raka prostaty. Na drugim końcu spektrum znajduje się wątroba, która jest znacznie mniej tolerancyjna.

Powaga przerzutów do kości, najczęstszego miejsca rozprzestrzeniania się raka prostaty, leży w połowie drogi między przerzutami do węzłów chłonnych a przerzutami do wątroby. Na szczęście przerzuty do wątroby są niezwykle rzadkie, gdy rak prostaty zostaje zdiagnozowany po raz pierwszy. Przerzuty do wątroby pojawiają się zwykle po wielu latach trwającego leczenia.

Czynniki wpływające na niebezpieczeństwo rodzajów raka prostaty

Mówiąc o raku prostaty, ponieważ słowo „rak” tak często wywołuje przytłaczający strach, należy zawsze pamiętać, że wiele typów jest niskiego stopnia złośliwości i nigdy się nie rozprzestrzenia. Te „raki” o niskim stopniu złośliwości są genetycznie odrębne i reprezentują zupełnie inną kategorię chorób, które nie są zdolne do tworzenia przerzutów. Jednak omawiając rodzaj raka prostaty, który może się rozprzestrzeniać, następujące czynniki wpływają na jego niebezpieczeństwo:

1. Miejsce rozprzestrzeniania się, w którym narządzie pojawiły się przerzuty
2. Zakres rozprzestrzeniania się, większe ilości raka są bardziej niepokojące.
3. Tempo wzrostu komórek nowotworowych wskazywane przez czas podwojenia PSA
4. Skuteczność dostępnego leczenia, czynnik, który jest związany z liczbą poprzednich zabiegów, które zostały już podjęte

Jak wspomniano powyżej, wątroba jest znacznie mniej tolerancyjna na inwazję przerzutów niż kości lub węzły chłonne. Ponadto, ponieważ przerzuty do wątroby występują zwykle u mężczyzn z zaawansowaną chorobą, tempo wzrostu guza jest zwykle szybkie. Często wypróbowano już powszechnie stosowane metody leczenia, takie jak terapia hormonalna i chemioterapia. Odkrycie przerzutów do wątroby jest zatem bardzo poważnym wydarzeniem.

Wykrywanie przerzutów do wątroby

Przerzuty do wątroby są często podejrzewane po raz pierwszy, gdy standardowe badanie wątrobowe z krwi staje się nieprawidłowe. Badanie przyczyny nieprawidłowych wyników badań krwi często prowadzi do wykonania tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego, co prowadzi do wykrycia przerzutów w wątrobie. Alternatywnie, skanowanie może wykryć nieprawidłowe plamy w wątrobie w normalnym toku okresowego skanowania, które jest wykonywane w ramach regularnego programu nadzoru.

Możliwości leczenia

Terapia hormonalna za pomocą Lupron, Zytiga i Xtandi lub chemioterapia za pomocą Taxotere, Jevtana i karboplatyny to standardowe podejście do leczenia przerzutów do wątroby. Jednak te zabiegi mogły zostać wypróbowane i tracą skuteczność. Ponieważ niewydolność wątroby jest równoznaczna ze śmiercią, wzrost raka prostaty w wątrobie musi zostać zatrzymany, niezależnie od tego, jak choroba przebiega w pozostałej części organizmu, tj. w kościach i węzłach chłonnych.

Z raka okrężnicy można wyciągnąć wnioski, ponieważ przerzuty do wątroby z przerzutowego raka okrężnicy są bardzo częste. Powszechnie stosowane metody leczenia raka okrężnicy obejmują operację, radioterapię i blokadę dopływu krwi do wątroby poprzez embolizację tętnic, przy czym wszystkie te metody mają zmienny sukces. Niedawno mikrosfery radioaktywne zostały zatwierdzone do wstrzykiwania do układu krwionośnego wątroby. Mikrosfery nazywane są SIR-Spheres. Wykazały znaczną skuteczność przy bardzo tolerowanych skutkach ubocznych.

Rak prostaty i rak jelita grubego mają podobną podatność na promieniowanie. W związku z tym logiczne jest założenie, że SIR-Spheres miałyby hamujący wpływ na progresję raka prostaty w wątrobie. W mojej praktyce rekomendowaliśmy SIR-Spheres pacjentom z rakiem prostaty z przerzutami do wątroby. Wyniki były zachęcające z zauważalną poprawą przeżywalności w porównaniu z naszym wcześniejszym doświadczeniem u pacjentów z rakiem prostaty z przerzutami do wątroby.