Jak diagnozuje się bielactwo nabyte

Bielactwo nabyte to przewlekłe zaburzenie pigmentacji skóry, które powoduje białe lub jaśniejsze plamy na skórze praktycznie w dowolnym miejscu na ciele. Stan może również wiązać się z innymi objawami i potencjalnymi powikłaniami.

Podczas gdy bielactwo samo w sobie nie zagraża życiu, diagnoza dermatologa (lekarza specjalizującego się w skórze, włosach i paznokciach) jest niezbędna do leczenia tego stanu i zapobiegania powiązanym zagrożeniom dla zdrowia.

Diagnoza bielactwa zazwyczaj obejmuje przegląd objawów i historii choroby, fizyczne badanie skóry i potencjalnie biopsję skóry lub badanie krwi. Twój lekarz będzie musiał najpierw wykluczyć inne warunki, które mogą powodować zmiany skórne.

Być może będziesz musiał również zostać zbadany pod kątem innych problemów zdrowotnych. Badania wykazały, że masz zwiększone prawdopodobieństwo wystąpienia innych chorób autoimmunologicznych, gdy masz bielactwo.

Niektórzy ludzie uważają, że wygląd ich skóry wpływa na ich samoocenę. Leczenie bielactwa nabytego może również obejmować współpracę ze specjalistą ds. zdrowia psychicznego.

Samokontrole

Nie ma dostępnych testów domowych do diagnozowania bielactwa nabytego. Możesz jednak przeprowadzić ogólną samokontrolę swojej skóry i poszukać niejednolitej lub rozległej utraty pigmentacji (zabarwienia skóry, włosów i oczu).

Głównym objawem bielactwa nabytego są białe lub jaśniejsze plamy na skórze. Te zmiany są wyraźnie widoczne. Regularne obserwowanie skóry, na przykład po prysznicu lub zmianie ubrania, może pomóc wcześnie wykryć stan i uzyskać diagnozę u dermatologa.

Oto niektóre z najczęstszych objawów bielactwa, które możesz sprawdzić:

• Niejednolita lub rozległa utrata koloru skóry, która zwykle zaczyna pojawiać się na obszarach narażonych na działanie promieni słonecznych, takich jak dłonie, ramiona, stopy, twarz lub fałdy skóry (łokcie, kolana lub pachwiny)

• Przedwczesne wybielanie włosów na głowie, rzęsach, brwiach lub twarzy

• Utrata koloru po wewnętrznej stronie ust lub nosa (błony śluzowe)

• Zmiany lub utrata pigmentacji w kolorze oczu

• Ból, swędzenie lub dyskomfort w obszarach skóry, w których pojawiają się białe lub jasne plamy

Możesz również zanotować, gdzie pojawiają się białe lub jasne plamy. Lekarze klasyfikują bielactwo na podstawie ogólnej lokalizacji utraty pigmentacji.

Ogólnie rzecz biorąc, te kategorie obejmują:

• Bielactwo niesegmentalne: jest to najczęstszy rodzaj bielactwa nabytego. Białe plamy są często symetryczne, co oznacza, że ​​pojawiają się po obu stronach ciała.

• Bielactwo segmentowe: Ten mniej powszechny rodzaj bielactwa dotyczy tylko jednego segmentu (obszaru) skóry i ma tendencję do przestania rosnąć po pojawieniu się początkowej łatki.

Jeśli wykonasz wstępną samokontrolę pod kątem depigmentacji skóry i zauważysz zmiany, następnym krokiem jest umówienie wizyty u lekarza pierwszego kontaktu. Ten lekarz będzie mógł skierować Cię do dermatologa w celu dokładniejszej oceny.

Badanie lekarskie

Badanie fizykalne w celu zdiagnozowania bielactwa rozpoczyna się w gabinecie lekarskim. Najpierw zapytają Cię o objawy i sporządzą Twoją historię medyczną. Następnie wykonają fizyczne badanie Twojej skóry.

Historia medyczna i rodzinna

Oto niektóre z rzeczy, o które prawdopodobnie zapyta Cię Twój lekarz:

• Historia objawów: Zostaniesz zapytany, kiedy po raz pierwszy zauważyłeś potencjalne plamy bielactwa na skórze, czy plamy urosły i czy rozprzestrzeniły się na różne obszary. W zależności od Twojego wieku możesz zostać zapytany, czy Twoje włosy zmieniły kolor na siwy przed 35 rokiem życia.

• Historia rodzinna bielactwa: Bielactwo ma składnik genetyczny u niektórych osób. Eksperci szacują, że około 20% osób z bielactwem ma bliskiego członka rodziny z tą chorobą.

• Historia rodzinna chorób autoimmunologicznych: Bielactwo jest powiązane z chorobami autoimmunologicznymi. Twój lekarz może zapytać, czy u członków Twojej rodziny zdiagnozowano chorobę autoimmunologiczną, taką jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), toczeń lub choroba tarczycy.

• Wcześniejsze problemy skórne: takie jak silne oparzenia słoneczne, wysypka lub inne urazy (takie jak tarcie, tarcie lub intensywne drapanie) w obszarach, w których pojawiły się białe lub jasne plamy.

• Poziomy stresu: Fizycznie, psychicznie i emocjonalnie stresujące sytuacje — obecne lub z niedawnej przeszłości — mogą przyczyniać się do rozwoju bielactwa nabytego.

Fizyczny egzamin

Po części dotyczącej historii medycznej i objawów, lekarz przyjrzy się Twojej skórze. Będzie to dokładniejsze badanie niż kontrole skóry, które przeprowadzałeś w domu.

Twój lekarz będzie uważnie obserwował wszystkie obszary skóry i odnotuje, gdzie pojawiają się plamy depigmentacyjne, czy są one symetryczne, czy losowe i czy znajdują się na obszarach narażonych głównie na słońce.

Niektórzy klinicyści używają specjalnego światła zwanego lampą Wooda, aby sprawdzić, czy białe lub jasne plamy są bielactwem. Lampa Wood’s wykorzystuje światło ultrafioletowe w ciemnym pomieszczeniu do oświetlania obszarów skóry. Plamy bielactwa stają się fluorescencyjne pod wpływem światła lampy.

Laboratoria i testy

Jeśli lekarze potrzebują więcej informacji przed postawieniem diagnozy, mogą chcieć wykonać biopsję skóry lub badania krwi, aby sprawdzić, czy nie występują choroby autoimmunologiczne lub inne choroby skóry.

Biopsja skóry

Biopsja skóry polega na usunięciu niewielkiej części uszkodzonej tkanki skórnej w celu sprawdzenia, czy w skórze znajdują się komórki pigmentowe (melanocyty). Próbka skóry zostanie oceniona pod mikroskopem w laboratorium. Jeśli wykaże, że nie ma komórek pigmentowych, prawdopodobnie zostanie potwierdzona diagnoza bielactwa nabytego.

Bardzo rzadko postać raka skóry zwana odbarwionym chłoniakiem skóry z komórek T może powodować białe plamy, które wyglądają podobnie do plam bielactwa. Przebarwienie dzieje się z powodu nieprawidłowego działania komórek pigmentowych. Biopsja skóry może wykluczyć taką możliwość.

Badania krwi

Około 15%-25% pacjentów z bielactwem ma co najmniej jedną inną chorobę autoimmunologiczną. Twój lekarz może zlecić badania krwi, aby ocenić ogólny stan zdrowia i określone obszary zainteresowania, takie jak czynność tarczycy.

Specyficzne badania krwi mogą obejmować pełną morfologię krwi (CBC) i test na przeciwciała przeciwjądrowe (test ANA).

Egzaminy wzroku lub słuchu

Bielactwo może wpływać na wzrok i słuch, choć nie jest to powszechne.

Jeśli masz objawy związane ze wzrokiem lub słuchem, dermatolog może skierować Cię do okulisty (lekarza specjalizującego się w wzroku) w celu zbadania stanu zapalnego oczu (zapalenie błony naczyniowej oka) lub audiologa (lekarza specjalizującego się w słyszeniu). przetestuj swój słuch.

Diagnoza różnicowa

Ilekroć istnieje więcej niż jeden możliwy stan, który może powodować objawy skórne, dermatolog zastosuje proces diagnostyki różnicowej, aby potwierdzić przyczynę.

Klinicyści wykorzystują informacje z opisów objawów, historii medycznej, badania fizykalnego, wyników badań i własnej wiedzy na temat chorób skóry, aby zawęzić listę poprzez proces eliminacji.

Bielactwo to nie jedyna przyczyna depigmentacji skóry. Jeśli twoje objawy lub wyniki badań nie pasują do typowego przypadku bielactwa nabytego, dermatolog może szukać innych schorzeń.

Inne zaburzenia pigmentacji skóry obejmują:

• Tinea versicolor: Ta powszechna infekcja grzybicza (łupież pstry) jest spowodowana przerostem drożdżaków, które naturalnie występują na skórze. Podstawowym objawem łupieżu pstrego są wyraźne plamy przebarwionej skóry i czasami łagodny świąd.

• Albinizm: Głównym objawem bielactwa jest brak koloru włosów, skóry lub oczu. To zaburzenie genetyczne występuje, ponieważ organizm nie jest w stanie wyprodukować melaniny (pigmentu, który nadaje kolor twojej skórze). Albinizm może wpływać na całe ciało, mniejsze plamy skóry oraz włosy i oczy.

• Hipopigmentacja: Ten stan występuje, gdy skóra jest jaśniejsza, ponieważ występuje zmniejszona ilość melaniny. Może być wywołany przez przebyte urazy skóry, ekspozycję na chemikalia, infekcje, a czasem stany zapalne skóry, takie jak łuszczyca lub egzema (atopowe zapalenie skóry).

• Pityriasis alba: Ta powszechna, łagodna choroba skóry zwykle dotyka dzieci w wieku do 12 lat. Charakteryzuje się wypukłymi, okrągłymi plamami jaśniejszej skóry, zwykle widocznymi na twarzy, chociaż może się zdarzyć w innych częściach ciała.

• Leukoderma chemiczna: Narażenie na działanie niektórych silnie działających chemikaliów może uszkodzić skórę i spowodować białe lub rozjaśnione plamy.

Diagnoza bielactwa nabytego to dopiero początek życia z tą chorobą. Niektóre osoby z bielactwem nabyte mają dodatkowe objawy zmian pigmentacji skóry, a także mogą mieć inne choroby autoimmunologiczne.

Bielactwo może negatywnie wpływać na jakość życia człowieka ze względu na potencjalne psychologiczne skutki zmian skórnych i piętna społecznego.

Amerykańska Akademia Dermatologii zaleca znalezienie certyfikowanego dermatologa w Twojej okolicy. Certyfikowani przez radę dermatolodzy są przeszkoleni, aby pomóc ci w radzeniu sobie z twoim stanem i w razie potrzeby wystawić wspierające skierowania, takie jak opieka psychiatryczna.