Objawy bielactwa nabytego

Bielactwo to przewlekłe zaburzenie pigmentacji skóry. Podstawowym objawem jest zauważalna utrata zabarwienia skóry w plamach. Plamy to białe lub rozjaśnione obszary skóry, które mogą pojawić się w dowolnym miejscu na ciele. Czasami wzór przechodzi w rozległą utratę koloru.

Oprócz utraty pigmentacji skóry bielactwo może powodować inne objawy, takie jak ból i swędzenie, a także zmiany wzroku i słuchu. Osoby z tą chorobą mogą również odczuwać lęk i depresję. Bielactwo może prowadzić do powikłań związanych z chorobami tarczycy i chorobami autoimmunologicznymi.

Nie można przewidzieć, czy dana osoba rozwinie bielactwo, ale naukowcy zidentyfikowali genetyczny i autoimmunologiczny składnik tej choroby. Osoby z rodzinną historią bielactwa lub co najmniej jednej choroby autoimmunologicznej są bardziej narażone na tę chorobę.

Każdy może rozwinąć bielactwo, ale nie każdy, kto ma tę chorobę, doświadcza tych samych objawów w dokładnie ten sam sposób. Oto przegląd oznak i objawów bielactwa nabytego.

Częste objawy

Bielactwo jest uważane za chorobę autoimmunologiczną. Stan ten występuje, gdy układ odpornościowy organizmu błędnie atakuje komórki, które nadają skórze i włosom kolor (melanocyty).

Kiedy melanocyty są zniszczone, może pojawić się pierwotny objaw bielactwa: niejednolita lub rozległa utrata pigmentacji skóry.

Białe lub jasne plamy zaczynają tworzyć się na skórze, zwykle na twarzy, dłoniach, ramionach, stopach i narządach płciowych, chociaż plamy mogą pojawiać się praktycznie w dowolnym miejscu na ciele, w tym po wewnętrznej stronie nosa, ust, uszu i oczu.

Plastry te mogą pojawić się nagle lub stopniowo się rozprzestrzeniać. Z czasem mogą się powiększać lub pozostawać w tym samym rozmiarze. Ilość dotkniętej skóry jest różna. Niektórzy ludzie doświadczają tylko kilku plam utraty pigmentacji, podczas gdy inni widzą bardziej ekspansywną utratę koloru na całym ciele.

Oprócz zauważalnej utraty koloru skóry, istnieją inne objawy bielactwa, które wpływają na skórę i włosy. Osoby z bielactwem mogą rozwinąć:

• Przedwcześnie białe pasmo włosów: kosmyk lub pasmo włosów może przedwcześnie zmienić kolor na biały w miejscu utraty pigmentu, w tym na skórze głowy, rzęsach, brwiach i brodzie.

• Bolesne oparzenia słoneczne: plamy na skórze, które utraciły pigment, mogą łatwiej palić po ekspozycji na słońce, powodując ból, swędzenie, pęcherze i obrzęk skóry.

• Dyskomfort skórny: Niektórzy pacjenci z bielactwem nabytym od czasu do czasu odczuwają ból, bolesność, swędzenie lub podrażnienie skóry w dotkniętych obszarach.

Bielactwo jest uważane za długotrwałą chorobę skóry i u każdego będzie wyglądać inaczej. Niektóre osoby z bielactwem zauważą tylko utratę pigmentacji skóry, podczas gdy inne rozwijają jeden lub więcej dodatkowych objawów choroby.

Stany z podobnymi objawami

Istnieje kilka innych stanów, które również wpływają na pigmentację skóry i mogą być mylone z bielactwem, takie jak łupież biały (biała plama na twarzy często obserwowana u dzieci) i łupież pstry (grzybicze zakażenie skóry, które rozwija się w plamy przebarwionej skóry).

Czasami bielactwo jest mylone z albinizmem, grupą dziedzicznych zaburzeń skóry, które powodują niewielką lub brak pigmentu w skórze, oczach i włosach danej osoby.

Jeśli masz te objawy, musisz udać się do dermatologa (lekarza specjalizującego się w skórze, włosach i paznokciach). Mogą upewnić się, że otrzymasz dokładną diagnozę.

Rzadkie objawy

Rzadziej bielactwo wywołuje objawy, które dotyczą nie tylko skóry i pigmentacji. Rzadkie objawy związane z bielactwem obejmują:

• Ubytek słuchu: Jeśli melanocyty znajdujące się w uchu wewnętrznym są dotknięte bielactwem, może dojść do utraty słuchu. Jednak do zbadania linku potrzebne są dalsze badania. Niektórzy eksperci sugerowali, że profilaktyczne testy oceny słuchu u pacjentów z bielactwem mogą być pomocne, ponieważ testy te pozwolą lekarzom rozpoznać i monitorować wszelkie zmiany słuchu.

• Zmiany widzenia: jeśli komórki pigmentowe w wewnętrznej części oka (siatkówka) są dotknięte bielactwem, wzrok może ulec zmianie. Na przykład mogą potrzebować recepty na okulary lub nawet doświadczyć zmiany koloru siatkówki. Rutynowe badania oczu mogą być przydatne dla osób z bielactwem.

• Zmiany w produkcji łez: bielactwo może powodować zmniejszenie produkcji łez, szczególnie w przypadku utraty pigmentacji twarzy. Niektórzy pacjenci z bielactwem mogą być bardziej podatni na zespół suchego oka i stan zapalny oka znany jako zapalenie błony naczyniowej oka. Ten stan można zwykle leczyć za pomocą dostępnych bez recepty (OTC) lub na receptę kropli do oczu i leków.

Powikłania / Wskazania podgrupy

Bielactwo może mieć komplikacje medyczne i psychologiczne. Badania pokazują, że około 20% osób z bielactwem ma co najmniej jedną chorobę autoimmunologiczną. Ponadto bielactwo często ma duży wpływ na jakość życia i zdrowie psychiczne.

Istnieje kilka powikłań i chorób współistniejących (stanów, które występują w tym samym czasie, ale zwykle nie są związane z bielactwem), które wpływają na różne układy organizmu u osób z bielactwem. Niektóre z warunków związanych z bielactwem obejmują:

• Choroby autoimmunologiczne tarczycy, takie jak choroba Gravesa i Hashimoto, są powszechne u osób z bielactwem. Jednak potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć dokładne role, jakie odgrywa układ odpornościowy, stres oksydacyjny (zaburzenie równowagi przeciwutleniaczy i wolnych rodników w organizmie) oraz określone geny.

• Choroby autoimmunologiczne, w tym nieswoiste zapalenie jelit (IBD), łuszczyca, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), toczeń, cukrzyca typu 1, łysienie plackowate i niedokrwistość złośliwa, występują częściej u osób z bielactwem nabytym w porównaniu z ogólną populacją Stanów Zjednoczonych. Zwiększone badania przesiewowe podczas rutynowych wizyt lekarskich są jednym z zaleceń do identyfikacji i monitorowania tych stanów u osób z bielactwem.

• Zdrowie psychiczne i emocjonalne jest również brane pod uwagę dla osób z bielactwem. Może to mieć wpływ na samoocenę, poziom lęku i depresji oraz ogólną jakość życia. Badania wykazały, że z widocznymi plamami na skórze związane jest znaczne piętno społeczne. Eksperci naciskają na zwiększenie świadomości i zrozumienia szkodliwych psychologicznych skutków widocznych objawów bielactwa nabytego.

Ciąża

Ciało każdej osoby będzie inaczej reagować na ciążę i bielactwo. Ogólnie rzecz biorąc, badania wykazały, że objawy i progresja bielactwa wydają się pozostawać stabilne podczas ciąży. Jednak niektóre kobiety w ciąży zgłaszały pogorszenie objawów bielactwa podczas ciąży, podczas gdy inne zgłaszały, że objawy ustępują.

Choroby autoimmunologiczne, takie jak toczeń i reumatoidalne zapalenie stawów, wiążą się z wyższym ryzykiem powikłań ciąży; dlatego eksperci zalecają, aby pacjenci z bielactwem z chorobą autoimmunologiczną omówili potencjalne ryzyko z lekarzem.

Twój dermatolog może również udzielić uspokajającej porady. Na przykład niektóre badania wskazują, że samo bielactwo nie jest związane z niepożądanymi wynikami ciąży, porodu i porodu. Potrzebne są jednak dalsze badania, aby potwierdzić te odkrycia.

Kiedy iść do lekarza

Bielactwo nie jest nagłym przypadkiem medycznym. Jeśli jednak masz zmiany pigmentu skóry – nawet jeśli nie powodują bólu ani nie przeszkadzają – ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem, który może skierować Cię do dermatologa.

Wczesna diagnoza i leczenie są ważne, ponieważ mogą rozwinąć się inne objawy lub stany związane z bielactwem, które będą wymagały leczenia, takie jak:

• Ubytek słuchu
• Problemy ze wzrokiem
• Zmiany w produkcji łez
• Objawy związane z tarczycą (w tym zmiany masy ciała, zmęczenie i wyraźnie powiększona szyja)

• Objawy autoimmunologiczne (takie jak ból stawów i mięśni, obrzęk, zmęczenie i stan podgorączkowy)

• Objawy lęku lub depresji

Twój lekarz może skierować Cię do okulisty lub audiologa, jeśli masz objawy związane z widzeniem i słuchem.

Chociaż nie ma lekarstwa na bielactwo, jego objawy można opanować. Odpowiednie leczenie będzie zależeć od ogólnego stanu zdrowia, nasilenia objawów, wieku i preferencji. Niektórzy ludzie decydują się nie kontynuować leczenia utraty pigmentacji skóry i to jest całkowicie w porządku.

Bielactwo to przewlekła choroba skóry, która jest powiązana z innymi schorzeniami, takimi jak choroby autoimmunologiczne, i może wpływać na samoocenę osoby. Będziesz musiał udać się do dermatologa, aby zdiagnozować bielactwo i zdecydować o leczeniu.

Po zdiagnozowaniu pomocne może być skontaktowanie się z wirtualnymi i osobistymi grupami wsparcia za pośrednictwem organizacji takich jak Global Vitiligo Foundation i Vitiligo Support International. Te zasoby mogą pomóc ci dowiedzieć się więcej o stanie i życiu z nim.