Co to jest wodniak?

Wodniak to stan obejmujący obrzęk moszny spowodowany gromadzeniem się płynu, który czasami pojawia się po urodzeniu. Zwykle dotyczy tylko jednego jądra, ale wodniak może występować po obu stronach.

Stan obecny przy urodzeniu często ustępuje samoistnie bez leczenia przed ukończeniem przez dziecko roku życia. U starszych dzieci i dorosłych może rozwinąć się wodniak, ale nie jest to tak powszechne. Około 10% noworodków płci męskiej rodzi się z wodniakiem; stan występuje tylko u 1% dorosłych mężczyzn.

U dorosłych wodniak może zostać nabyty w wyniku urazu pachwiny, po zabiegu chirurgicznym lub w wyniku infekcji. Zwykle ustępuje samoistnie w ciągu sześciu miesięcy. Jeśli wodniak nie ustępuje samoistnie, można przeprowadzić operację.

Rodzaje wodniaków

Istnieją dwa różne typy wodniaków, w tym typ prosty i typ komunikujący się. Definicja każdego rodzaju wodniaka obejmuje:KątKąt

• Typ komunikacji występuje, gdy osłonka pochwowa (cienka osłonka otaczająca jądro) nie zamyka się prawidłowo podczas rozwoju płodowego. Rezultatem jest drenaż płynu z jamy brzusznej do moszny.
• Prosty typ występuje podczas rozwoju płodowego, gdy osłonka pochwowa zamyka się, ale nie przed wchłonięciem dodatkowego płynu w jądrze.

Objawy wodniaka

Objawy wodniaka różnią się w zależności od rodzaju wodniaka. Na przykład komunikujący się wodniak będzie wykazywał zmiany w wielkości jądra, które mogą zmieniać się w ciągu dnia. Wynika to z przemieszczania się płynu z jamy brzusznej do moszny, a następnie wchłaniania z powrotem do jamy brzusznej.

Z drugiej strony, proste wodniaki wykazują stały rozmiar (ale są większe niż normalnie) przez cały dzień. Z czasem stopniowo się kurczą.

Wodniak znajduje się głównie przed jednym z jąder; podczas dotykania (filcu) czuje się jak mały balon z płynem w środku, znajdujący się wewnątrz moszny.

Wodniaki (zarówno proste, jak i komunikujące się) zwykle nie powodują bólu, ale u dorosłych, szczególnie jeśli są duże, mogą powodować pewien dyskomfort (z powodu ciężkości opuchniętej moszny) podczas chodzenia lub podczas seksu. Obrzęk może nie być tak silny rano, jak później w ciągu dnia.

Powoduje

Aby dokładnie zrozumieć przyczyny powstawania wodniaków, trzeba trochę poznać anatomię męskiego układu rozrodczego, a mianowicie moszny i jąder.

Patofizjologia

Podczas rozwoju płodowego jądra znajdują się w jamie otrzewnej (przestrzeni wewnątrz jamy brzusznej, w której znajdują się jelita, żołądek i wątroba). W miarę rozwoju płodu jądra opadają (opadają) przez kanał pachwinowy do moszny.

Kanał pachwinowy to przejście w ścianie jamy brzusznej, które umożliwia przejście jąder i powrózka nasiennego (sznur, który zawiesza jądro w mosznie) u mężczyzny.

Ponieważ kanał pachwinowy powoduje osłabienie ściany jamy brzusznej, jest to powszechny obszar rozwoju przepukliny. W przypadku podejrzenia wodniaka lekarz zazwyczaj przeprowadza testy diagnostyczne, aby wykluczyć przepuklinę.

Przyczyny u niemowląt

Po opadnięciu jąder tworzy się tunica vaginalis (torebka błon surowiczych), która służy jako osłona jąder. Błony surowicze to cienkie błony, które wyściełają wewnętrzne jamy ciała.

Zwykle nie ma komunikacji między moszną a jamą otrzewnową (zapobiegając przedostawaniu się płynu z jamy brzusznej do moszny). Ale kiedy u płodu płci męskiej dochodzi do nieprawidłowego rozwoju, pochwa nie zamyka się i powstaje otwór, który umożliwia przepływ płynu z jamy brzusznej do moszny. W większości przypadków przyczyna tej jamy jest nieznana.

Przyczyny u dorosłych

Zwykle jądra są otoczone ochronnym workiem tkankowym zwanym tunica vaginalis. Ten worek wytwarza bardzo małą ilość płynu, który umożliwia swobodne poruszanie się jąder.

Zwykle nadmiar płynu spływa do żył w mosznie. Jeśli jednak nastąpi zakłócenie równowagi — między wytwarzanym płynem a płynem, który jest odprowadzany — może to spowodować powstanie wodniaka. Przyczyny dorosłego wodniaka mogą obejmować:Kąt

• Uraz (lub inna przyczyna zapalenia) moszny
• Zablokowanie przewodu nasiennego
• Operacja przepukliny pachwinowej
• Zakażenie jądra lub moszny

Czynniki ryzyka

Podstawowym czynnikiem ryzyka wodniaka u niemowląt jest przedwczesny poród. Czynniki ryzyka, które pojawiają się w późniejszym życiu, obejmują:

• Choroby przenoszone drogą płciową
• Uraz moszny
• Zapalenie moszny

Diagnoza

Badanie fizykalne noworodka może ujawnić obecność wodniaka. Diagnosta (zazwyczaj pediatra) może skierować światło przez spuchniętą mosznę (zabieg zwany transiluminacją), który może ujawnić przezroczysty płyn otaczający jądro. Jeśli obecny jest wodniak, jądro wydaje się być wypełnione przezroczystym płynem.

Jeśli w jądrze zostanie wykryta jakakolwiek tkanka oprócz jądra, może to być oznaką przepukliny. Egzamin najprawdopodobniej będzie obejmował:

• Sprawdzenie wszelkiego rodzaju powiększenia lub tkliwości moszny
• Uciskanie brzucha w celu sprawdzenia przepukliny pachwinowej
• Obserwowanie, czy wybrzuszenie w okolicy pachwiny zmienia się, gdy pacjent kaszle (co zwiększa ciśnienie w okolicy).

Inne środki diagnostyczne mogą obejmować badania krwi lub moczu w celu sprawdzenia, czy nie ma infekcji, takiej jak zapalenie najądrza, które jest zapaleniem zwiniętej rurki znajdującej się w tylnej (tylnej) stronie jądra.

Obrazowanie rezonansem magnetycznym (MRI) lub USG moszny/miednicy można wykonać w celu oceny ciężkości wodniaka i wykluczenia obecności przepukliny.

Testy obrazowe mogą również obejmować tomografię komputerową (CT). Jest to test obrazowania, który wykonuje serię zdjęć pod różnymi kątami, tworząc obrazy rentgenowskie ze szczegółowymi ilustracjami różnych części ciała. Barwnik można połknąć lub wstrzyknąć przed zabiegiem, aby narządy lub tkanki były wyraźniejsze.

MRI to technika obrazowania, która wykorzystuje silne pole magnetyczne i fale radiowe do generowania bardzo szczegółowych obrazów obszarów wewnątrz ciała. MRI może pokazać niektóre choroby, które są niewidoczne za pomocą tomografii komputerowej.

Leczenie

Leczenie nie zawsze jest wymagane w przypadku wodniaka obecnego przy urodzeniu, ponieważ często samoistnie ustępuje, gdy dziecko kończy rok. Jednak u dorosłych metody leczenia mogą obejmować:Kąt

• Leki przeciwbólowe łagodzące ból lub dyskomfort
• Operacja usunięcia tkanki, takiej jak przepuklina lub naprawa wodniaka (zwykle w przypadku wodniaka łączącego)
• Operacja usunięcia części płynu i złagodzenia obrzęku dużych lub zainfekowanych wodniaków

Operacja może obejmować małe nacięcie w okolicy moszny lub pachwiny, w pobliżu moszny, w celu odprowadzenia nagromadzonego płynu; jest zwykle uważany za drobną procedurę, którą można wykonać w warunkach ambulatoryjnych. Osoba prawdopodobnie wróci do domu tego samego dnia, w którym wykonywana jest procedura.

Hydrocelektomię (usunięcie wodniaka) uważa się za leczenie z wyboru, gdy wodniak nie ustępuje samoistnie, staje się zbyt duży lub powoduje ból. Ale operacja może spowodować kilka komplikacji, w tym:Kąt

• Krwiak (krwawienie do tkanki)
• Infekcja
• Uporczywy obrzęk
• Przewlekły (długotrwały) ból
• Zanik jąder (skurcz)
• Nawrót wodniaka
• Powtórz zabieg chirurgiczny w celu drenażu wodniaka, jeśli jest bolesny, duży lub zainfekowany

Aspiracja (usuwanie płynu za pomocą igły) nie jest obecnie często stosowana, ale w niektórych przypadkach (np. u osoby z chorobami serca, która przyjmuje leki rozrzedzające krew) można wykonać zabieg aspiracji igłą w celu usunięcia płynu. Wodniak może ponownie pojawić się po aspiracji i może wymagać powtórnej aspiracji lub zabiegu chirurgicznego.

Badanie leczenia chirurgicznego

W badaniu z 2019 r. opisano nową metodę wykorzystującą zindywidualizowaną minimalnie inwazyjną operację (która obejmowała mniejsze nacięcie i krótszy czas operacji), która okazała się skuteczna w leczeniu wodniaka.Kąt

Ponadto badani, którzy otrzymali minimalnie inwazyjną operację wodniaka (zamiast tradycyjnej operacji) nie doświadczyli poważnych powikłań, takich jak nawracający wodniak, przewlekły ból moszny lub zanik jąder (skurcz jąder) podczas przeciętnej obserwacji okres 12 miesięcy.Kąt

Ponadto naprawę wodniaka można przeprowadzić mikrochirurgicznie, aby uniknąć uszkodzenia otaczającej tkanki, w tym nasieniowodu (rurki transportującej plemniki).Kąt

Rokowanie

Rokowanie w leczeniu wodniaka jest dobre. Choroba zwykle nie jest groźna, chyba że jest bardzo duża lub zostaje zarażona.

Po zabiegu przez kilka tygodni nosi się ochraniacz, aby utrzymać mosznę uniesioną, co pomaga zmniejszyć obrzęk. Jednak całkowite ustąpienie obrzęku może zająć kilka miesięcy. Wodniak może powrócić po ustąpieniu, nawet po operacji.

Wodniak zwykle nie jest poważnym stanem, ale w niektórych przypadkach może powodować ból lub dyskomfort. Leczenie chirurgiczne wodniaka jest uważane za prostą procedurę, ale ponieważ istnieje duże prawdopodobieństwo nawrotu wodniaka (lub innych powikłań), ważne jest, aby przeprowadzić badania: skonsultuj się z lekarzem i rozważ opcje przed podjęciem leczenia.