Anatomia kosteczki słuchowej

Najmniejsze kości w ciele, kosteczki słuchowe, to trzy kości w każdym uchu środkowym, które współpracują ze sobą, przenosząc fale dźwiękowe do ucha wewnętrznego, odgrywając w ten sposób zasadniczą rolę w słyszeniu.

Młotek, kowadełko i strzemiączko – powszechnie określane kształtem odpowiednio jako młotek, kowadełko i strzemię – tworzą połączony łańcuch od błony bębenkowej (błony bębenkowej) do okienka owalnego, które oddziela ucho środkowe od ucha wewnętrznego .

Gdy dźwięk przechodzi przez kanał słuchowy, błona bębenkowa wibruje. Kosteczki przenoszą tę wibrację do ślimaka, wypełnionej płynem struktury ucha wewnętrznego, która przekształca wiadomość na sygnały elektryczne przetwarzane przez mózg.

Problemy dotyczące kosteczek słuchowych mogą obejmować wady wrodzone lub nieciągłość łańcucha kosteczek słuchowych, w których kości nie są prawidłowo połączone. Problemy te mogą prowadzić do częściowej lub całkowitej głuchoty, a także innych problemów ze słuchem.

Anatomia

Najbardziej zewnętrzną kosteczką jest młoteczek, za którym znajduje się kowadełko, które jest następnie połączone ze strzemiączkiem.

Trzy kosteczki słuchowe są połączone ze sobą za pomocą stawów, które umożliwiają ruchom kości w odpowiedzi na ruch błony bębenkowej.

Struktura i lokalizacja

Oto szybki podział każdej kosteczki.

Malleus (młot)

Największy z kosteczki słuchowej, młotek, ma:

• Przed siebie
• Szyja
• Uchwyt (zwany manubrium)
• Dwa inne główne rozszerzenia: wyrostek przedni i boczny

Po wewnętrznej (przedniej) stronie owalny kształt głowy łączy się z kowadełkiem za pośrednictwem małego, siodełkowego stawu międzykręgowego z większą częścią górną i mniejszą częścią dolną.

Szyja łączy głowę z rękojeścią, która rozciąga się w dół, lekko zwija się do przodu i zwęża, gdy łączy się z dolną częścią błony bębenkowej w wyrostku łopatkowym młoteczka, który jest maleńkim występem.

Mięsień napinacza kotłów to mały mięsień, który pomaga tłumić zbyt głośne dźwięki. Ścięgno napinacza mięśnia kotłów wstawia się w mały występ. Tuż pod szyją wyrostek przedni młoteczka jest maleńkim występem, który kończy się małą szczeliną w kości skroniowej (część czaszki).

Wyrostek boczny to większy występ w kształcie stożka, który rozciąga się w górę od nasady rączki i łączy się z górną częścią błony bębenkowej. Jest utrzymywany na miejscu przez trzy więzadła: przednie, górne i boczne młoteczka.

Kowadełko (Kowadło)

Korpus kowadełka to większa, górna część tej kości. Przyczepia się do młoteczka w stawie wpusto-mleczkowym.

Trzon kowadełka, utrzymywany na miejscu przez więzadło górne kowadełka (prowadzące od szczytu kanału słuchowego do kości), ma dwa występy: kończyny krótkie i długie.

• Krótka kończyna ma kształt stożka i przesuwa się w kierunku tylnej części trzonu kowadełka, zapewniając stabilność. Jest przymocowany do tylnej ściany błony bębenkowej za pośrednictwem więzadła tylnego.
• Długa kończyna wystaje w dół, a następnie zgina się pod kątem 90 stopni (w kierunku wnętrza głowy), tworząc wyrostek soczewkowaty. Jest on połączony ze strzemiączkiem w stawie wpusto-stopigowym.

Strzemię (strzemię)

Strzemiączko jest najmniejszą kostką kostkową i najmniejszą kością w ciele – ma około 3,2 milimetra (mm) wysokości i 2,8 mm szerokości.

Ma cztery główne cechy:

• Głowa (lub capitulum)
• Podstawa (podnóżek)
• Kończyny przednie i tylne

Główka strzemiączka, połączona z kowadełkiem w stawie wpusto-strzepkowym, jest okrągła i znacznie mniejsza od podstawy. Kończyny przednie i tylne wyginają się symetrycznie od głowy i przyczepiają do owalnej podstawy strzemiączka, nadając tej kości kształt strzemienia.

Staw bębenkowy łączy tę kość z okienkiem owalnym, czyli błoną oddzielającą ucho środkowe od ślimaka. Warto zauważyć, że kość strzemiączka jest również połączona z tylną stroną młoteczka za pośrednictwem stawu wpustowo-trzonowego.

Wariacje anatomiczne

Około jedna na 10 000 osób rodzi się z wadami rozwojowymi lub zmianami w budowie kosteczek słuchowych. Istnieje wiele różnych rodzajów nieprawidłowości i mogą one dotyczyć jednej strony (jednostronnie) lub obu (dwustronnie).

Kość strzemiączka ma najwięcej odmian z tych trzech, podczas gdy kowadełko ma najmniej. Te zmiany strukturalne mogą mieć bardzo poważny, wyniszczający wpływ na funkcję słuchu.

Oto niektóre warianty:

• Hipoplazja: niedorozwój jednej lub więcej kosteczek słuchowych jest związany z dwoma chorobami dziedzicznymi — zespołem rozgałęziono-oto-nerkowym i zespołem Crouzona.

• Zesztywnienie strzemiączka: Unieruchomienie strzemiączka następuje, gdy ta kość jest zablokowana w miejscu i nie może się poruszać.

• Brak strzemiączka: Gdy strzemiączko nie jest obecne, słuch jest głęboko upośledzony.

• Brak długiej kończyny: brak tej części kowadełka, która normalnie łączy ciało z wyrostkiem soczewkowym, może prowadzić do znacznej utraty słuchu.

• Aplazja strzemiączka: Jest to rzadki stan, w którym strzemiączko nie rozwija się prawidłowo, a podstawa nie jest połączona z resztą kości. Może to spowodować postępującą utratę słuchu.

• Rozrost strzemiączka: ten przerost strzemiączka jest rzadką nieprawidłowością, która może powodować głuchotę.

Funkcjonować

Wyspecjalizowana struktura kosteczek słuchowych umożliwia przekształcenie fal dźwiękowych w sygnały elektryczne, które mózg może przetworzyć. Jak to działa? Oto szybki podział:

• Wibracje błony bębenkowej: Fale dźwiękowe wchodzą do zewnętrznego przewodu słuchowego (przewodu słuchowego) i są kierowane do błony bębenkowej, powodując jej wibracje. Kosteczki wykrywają ten ruch.

• Transmisja: młoteczek jest przyczepiony do błony bębenkowej i do innych kosteczek słuchowych w sekwencji przypominającej łańcuch. Kiedy młotek przejmuje ruch, wibruje, prowadząc do wibracji innych kosteczek. To przenosi sygnał do ucha wewnętrznego.

• Wzmocnienie: Podstawa strzemiączka przymocowana do okienka owalnego jest znacznie mniejsza niż błona bębenkowa, a siła wibracji jest zwiększona. W ten sposób kości te działają jak wzmacniacz dźwięku.

• Poza oknem owalnym: po przejściu wibracji przez kosteczkę kostek, wprawiają one w ruch okienko owalne. Za nim znajduje się ślimak, wypełniona płynem struktura, która ma kształt ślimaka i ma tysiące komórek receptorowych. Ruch strzemiączka wytwarza maleńkie fale, które są wychwytywane przez komórki receptora, zasadniczo przekształcając informacje mechaniczne w sygnały elektryczne. Są one następnie przekazywane do mózgu przez nerw przedsionkowo-ślimakowy.

Powiązane warunki

Schorzenia związane z kosteczkami kostnymi mogą poważnie wpłynąć na słuch.

Najczęstszym problemem dotyczącym kosteczek słuchowych jest nieciągłość łańcucha kosteczek słuchowych, w której kości są albo zrośnięte ze sobą z ograniczoną ruchomością, albo ustawione zbyt daleko od siebie. Zapobiega to przenoszeniu wibracji błony bębenkowej na okienko owalne. Może to prowadzić do upośledzenia słuchu, szumu w uszach (uporczywe dzwonienie w uszach) lub całkowitej głuchoty.

Szereg warunków może prowadzić do nieciągłości łańcucha kosteczek słuchowych lub innych problemów z kostetkami, w tym:

• Przewlekłe zapalenie ucha środkowego (COM): Infekcje ucha środkowego mogą często nawracać lub nie ustępować. Prowadzi to do długotrwałego uszkodzenia kosteczek słuchowych. COM może powodować erozję młoteczka, co może rozprzestrzenić infekcję do opon mózgowych, ochronnej powłoki otaczającej mózg.

• Otoskleroza: ten nieprawidłowy rozrost tkanki w uchu środkowym może poważnie wpłynąć na ruchliwość kosteczek słuchowych, prowadząc do utraty słuchu. Najczęściej powoduje to przyczepienie podstawy strzemiączka do okienka owalnego, uniemożliwiając przenoszenie drgań dźwiękowych.

• Perlak: Perlak to nienowotworowe narośla w uchu środkowym. Nieleczone — i w zależności od lokalizacji — mogą powiększać się i wpływać na kosteczek słuchowego, wpływając na ich funkcję i prowadząc do utraty słuchu.

• Wady wrodzone: Wady wrodzone mogą obejmować nieprawidłowości, takie jak wady rozwojowe lub brak jednej lub więcej kosteczek słuchowych, potencjalnie z nieciągłością łańcucha kosteczek słuchowych.

• Uraz: Uraz głowy może prowadzić do urazu, takiego jak złamanie czaszki. Urazy mogą powodować nieciągłość łańcucha kosteczek słuchowych, bezpośrednio lub w wyniku późniejszego zapalenia w uchu środkowym.

• Hyperacusis: W wyniku infekcji lub urazu może wystąpić nadwrażliwość na dźwięki, gdy niektóre mięśnie ucha wewnętrznego ulegną uszkodzeniu. Mięsień tensorowy kotłów normalnie tłumi głośne dźwięki, a jego uszkodzenie może być osłabione. A mięsień strzemiączkowy, który normalnie stabilizuje strzemiączko, może również ulec osłabieniu z powodu uszkodzenia.

Rehabilitacja

Ubytek słuchu, głuchota lub inne problemy słuchowe mogą być wyniszczające. Szereg zabiegów może poprawić lub pomóc w radzeniu sobie z tymi problemami, w tym:

• Aparaty słuchowe: Korzystanie z aparatów słuchowych jest najczęstszą interwencją w przypadku utraty słuchu. Chociaż nie rozwiążą one podstawowego stanu mającego wpływ na kosteczki słuchowe, mogą pomóc zrekompensować ich ograniczoną funkcję.

• Operacja rekonstrukcji łańcucha kosteczek słuchowych: Podczas tej operacji kosteczek słuchowych są naprawiane i ponownie mocowane w celu usunięcia nieciągłości łańcucha kosteczek słuchowych. Istniejące struktury kostne mogą być utrwalone lub wzmocnione, albo można wszczepić protezę zajętej kosteczek kostnych.

• Stapedektomia: Otosklerozę leczy się specjalnym rodzajem rekonstrukcji łańcucha kosteczek słuchowych, w którym głowa i kończyny strzemiączka są usuwane i zastępowane. Jego podstawa jest następnie wyposażona w protezę połączoną z kowadełkiem.

• Operacja perlaka: Jeśli obecność perlaka w uchu środkowym wpływa na funkcję słuchu, można go usunąć chirurgicznie.