Anatomia nerwu ślimakowego

Nerw ślimakowy, znany również jako nerw akustyczny lub słuchowy, jest nerwem czaszkowym odpowiedzialnym za słyszenie. Wędruje z ucha wewnętrznego do pnia mózgu i na zewnątrz przez kość znajdującą się z boku czaszki, zwaną kością skroniową.

Patologia nerwu ślimakowego może wynikać ze stanu zapalnego, infekcji lub urazu. Rzadko ludzie rodzą się bez nerwu ślimakowego lub ze skróconym nerwem.

Anatomia

Nerw ślimakowy jest wyłącznie nerwem czuciowym (nie pełni funkcji motorycznej ani ruchowej) i jest jedną z dwóch części nerwu przedsionkowo-ślimakowego, znanego również jako nerw czaszkowy ósmy (VIII). Za słuch odpowiada nerw ślimakowy. Nerw przedsionkowy odpowiada za równowagę, ruch i pozycję.

Struktura

Aby zrozumieć budowę nerwu ślimakowego, najlepiej zacząć od anatomii ucha.

Twoje ucho składa się z trzech głównych części:

• Ucho zewnętrzne: zawiera małżowinę uszną (mięsistą, widoczną część ucha) i kanał słuchowy

• Ucho środkowe: zawiera trzy kości uszne (zwane kosteczkami), błonę bębenkową (zwaną również błoną bębenkową) i trąbkę Eustachiusza

• Ucho wewnętrzne: zawiera ślimak, nerw ślimakowy i narząd przedsionkowy

Twoje ucho wewnętrzne znajduje się w wydrążonej części kości skroniowej (położonej z boku i podstawy czaszki). Ślimak, który jest organem w kształcie spirali zawierającym płyn (perlimfę i endolimfę), znajduje się w uchu wewnętrznym.

Ślimak mieści ciała komórkowe nerwu ślimakowego w obszarze zwanym zwojem spiralnym. Komórki nerwowe (neurony) w zwoju spiralnym wysyłają sygnały dźwiękowe do maleńkich komórek rzęsatych również znajdujących się w ślimaku. Te komórki rzęsate przekształcają sygnały dźwiękowe w impulsy nerwowe, które są przenoszone przez pień nerwu ślimakowego do pnia mózgu i ostatecznie do mózgu w celu interpretacji.

W sumie pień nerwu ślimakowego zawiera ponad 30 000 włókien nerwów czuciowych i ma długość około 1 cala.

Lokalizacja

Pień nerwu ślimakowego przemieszcza się od podstawy ślimaka do pnia mózgu przez wewnętrzny kanał słuchowy.KątTo w obrębie wewnętrznego przewodu słuchowego pień nerwu ślimakowego łączy się z nerwem przedsionkowym, tworząc nerw czaszkowy VIII.

Kiedy nerw ślimakowy wchodzi do pnia mózgu, unerwia lub dostarcza sygnały nerwowe do jąder ślimakowych znajdujących się w połączeniu mostowo-rdzeniowym (gdzie spotykają się most i rdzeń pnia mózgu). Nerw ślimakowy wychodzi z czaszki w kości skroniowej, podczas gdy informacje z jąder ślimakowych są przenoszone do pierwotnej kory słuchowej (słuchowej) mózgu w celu analizy dźwięku.

Funkcjonować

Nerw ślimakowy to nerw czuciowy, który umożliwia słyszenie. Ta złożona, precyzyjna praca zaczyna się i kończy następującymi krokami:Kąt

1. Małżowina uszna zbiera fale dźwiękowe i kieruje je przez przewód słuchowy do błony bębenkowej. Fale powodują wibracje błony bębenkowej.
2. Wibracje z błony bębenkowej wprawiają w ruch kości ucha (młotek, kowadełko, strzemiączko).
3. Ten ruch stymuluje komórki nerwowe ślimaka (w obrębie zwoju spiralnego) do tworzenia połączeń synaptycznych z komórkami słuchowymi (również znajdującymi się w ślimaku).
4. Komórki rzęsate przekształcają następnie wibracje dźwiękowe w sygnały elektrochemiczne (nerwowe).
5. Sygnały nerwowe są następnie przekazywane z powrotem przez nerw ślimakowy do pnia mózgu.
6. Z pnia mózgu sygnały są przenoszone do kory słuchowej znajdującej się w mózgu, gdzie są interpretowane i „słyszane”.

Powiązane warunki

Stan zapalny spowodowany chorobą autoimmunologiczną, urazem, wadą wrodzoną, guzem, infekcją lub uszkodzeniem naczyń krwionośnych może mieć wpływ na strukturę i funkcję nerwu ślimakowego.Kąt

W zależności od konkretnego stanu mogą wystąpić następujące objawy:

• Vertigo: Wrażenie świata wirującego wokół ciebie

• Oczopląs: szybkie ruchy gałek ocznych, które są poza Twoją kontrolą

• Szum w uszach: dzwonienie lub brzęczenie w uchu

• Odbiorczy ubytek słuchu

Niektóre stany, które mogą wpływać na nerw ślimakowy, obejmują:

Zapalenie błędnika przedsionkowego

Zapalenie błędnika przedsionkowego obejmuje obrzęk nerwu przedsionkowo-ślimakowego (zarówno nerwu przedsionkowego, jak i ślimakowego).

Objawy obejmują nagłe i silne zawroty głowy, utratę słuchu, szumy uszne i problemy z równowagą. Przyczyna tego stanu jest związana z infekcją wirusową, taką jak wirus opryszczki, grypa, odra, świnka i zapalenie wątroby.

Stwardnienie rozsiane

Około 3 do 6% osób z chorobą autoimmunologiczną stwardnienia rozsianego (MS) doświadcza utraty słuchu w wyniku zmiany stwardnienia rozsianego (miejsca zapalenia) nerwu ślimakowego lub innego miejsca na drodze słuchowej.

W przypadku SM układ odpornościowy człowieka błędnie atakuje i rozpala izolującą osłonę (mielinę) włókien nerwowych w mózgu, rdzeniu kręgowym i/lub oczach. W przypadku uszkodzenia nerwu ślimakowego pacjent może doświadczyć nagłej utraty słuchu i zawrotów głowy.

Nerwiak akustyczny

Wolno rosnący guz komórek Schwanna, który izoluje nerw przedsionkowo-ślimakowy, może powodować postępującą utratę słuchu, szumy uszne i zawroty głowy.

Ten nienowotworowy guz (nazywany nerwiakiem nerwu przedsionkowego lub nerwiakiem akustycznym) zwykle występuje na jednym nerwie ślimakowym. Jeśli guz rozwija się obustronnie, może to być oznaką choroby genetycznej zwanej nerwiakowłókniakowatością typu 2.

Udar tętnicy dolnej przedniej móżdżku

Udar móżdżku w obrębie tętnicy przedniej dolnej móżdżku (AICA) zwykle prowadzi do zawału nerwu przedsionkowo-ślimakowego (w przypadku odcięcia dopływu krwi do nerwu) skutkującego nagłym, jednostronnym ubytkiem słuchu i zawrotami głowy.Kąt

W zależności od rozległości udaru mogą również wystąpić inne objawy, takie jak utrata koordynacji, trudności w chodzeniu oraz jednostronne osłabienie i drętwienie twarzy.Kąt

Uraz

Wstrząśnienie błędnika lub inny uraz kości skroniowej (np. uderzenie w bok głowy) może uszkodzić nerw ślimakowy w uchu wewnętrznym i spowodować utratę słuchu.

Wrodzona wada

Wrodzona wada nerwu ślimakowego — aplazja (brak nerwu) lub hipoplazja (mały nerw) — jest rzadką przyczyną niedosłuchu odbiorczego.Kąt

Leczenie

Leczenie zależy od określonej patologii, która wpływa na nerw ślimakowy.

Leczenie zapalenia błędnika przedsionkowego często wiąże się z przyjmowaniem leków kontrolujących objawy, takich jak Antivert (meklizyna) i Valium (diazepam) w celu zmniejszenia zawrotów głowy oraz Zofran (ondansetron) w celu zmniejszenia nudności.

Sterydy mogą być podawane w przypadku utraty słuchu, a leki przeciwwirusowe, takie jak Zovirax (acyklowir), mogą być podawane, jeśli podejrzewaną przyczyną jest wirus opryszczki. Wreszcie, program rehabilitacji równowagi może być zalecany, jeśli zawroty głowy i problemy z równowagą utrzymują się dłużej niż kilka tygodni.

Zapalenie nerwu ślimakowego związane ze stwardnieniem rozsianym często wymaga od pacjenta przyjmowania kortykosteroidów. Długotrwałe leczenie SM obejmuje leczenie modyfikujące przebieg choroby, takie jak interferon do wstrzykiwań lub lek podawany w infuzji, taki jak Ocrevus (ocrelizumab).

W przypadku nerwiaka słuchowego istnieją trzy opcje leczenia: uważne oczekiwanie, radioterapia lub zabieg chirurgiczny. Celem radioterapii jest zahamowanie wzrostu guza, podczas gdy zabieg chirurgiczny całkowicie usuwa guz.

Udar tętnicy przedniej dolnej móżdżku uzasadnia natychmiastową trombolizę za pomocą tkankowego aktywatora plazminogenu. Niestety, niektórzy pacjenci nie otrzymują tej terapii ze względu na potencjalne trudności i subtelności w rozpoznaniu tego typu udaru.

Niezależnie od tego, wszyscy pacjenci z udarem móżdżku wymagają ścisłego monitorowania pod kątem potencjalnego obrzęku mózgu. Pacjenci przechodzą również dokładne badania w celu ustalenia etiologii udaru i przyjmują antykoagulant, jeśli udar był spowodowany zakrzepem krwi (tzw. udarem niedokrwiennym).

W przypadku pacjentów z ciężkim urazem nerwu ślimakowego lub aplazją lub hipoplazją nerwu ślimakowego implanty ślimakowe mogą przywracać słuch, przenosząc sygnały dźwiękowe z ucha wewnętrznego pacjenta do mózgu (chociaż wyniki są różne).