Ocena przyczyny omdlenia

Jeśli miałeś epizod omdlenia (przejściowa utrata przytomności, określana również jako omdlenie), ważne jest, abyś Ty i Twój lekarz ustalili, co spowodowało ten epizod. Istnieje wiele potencjalnych przyczyn omdleń i jeśli Twój lekarz nie podejdzie do diagnozy w sposób systematyczny, w pośpiechu sytuacja może się skomplikować. W tym artykule omówiono proste i systematyczne podejście do diagnozowania omdleń.

• Przeczytaj o omdleniu i jego przyczynach.

Najpierw rzeczy pierwsze

Oceniając przyczynę omdlenia, Twój lekarz ma natychmiastowe pytanie, na które należy odpowiedzieć: Czy omdlenie w Twoim przypadku sugeruje zwiększone ryzyko nagłej śmierci? Na szczęście uzyskanie odpowiedzi na to pytanie jest zwykle dość proste, a także na szczęście w zdecydowanej większości przypadków odpowiedź na to pytanie brzmi „Nie”. Mimo to bardzo ważne jest, aby od razu odpowiedzieć na to pytanie. Ponieważ zagrażające życiu omdlenie prawie zawsze ma podłoże sercowe, oznacza to, że Twój lekarz musi ustalić, czy masz lub może wystąpić poważny stan serca. Jeśli Twój lekarz zdecyduje, że omdlenie mogło być spowodowane chorobą serca, konieczna jest natychmiastowa ocena – i może być konieczna hospitalizacja do czasu wykluczenia przyczyny zagrażającej życiu lub do odpowiedniego leczenia.

Jeśli (co zdarza się znacznie częściej) Twój pracownik służby zdrowia nie znajdzie żadnych oznak stanu zagrażającego życiu, może przeprowadzić mniej pospieszną ocenę, aby znaleźć przyczynę omdleń, a hospitalizacja jest rzadko potrzebna.

Dwufazowe podejście do oceny omdlenia

Faza pierwsza — wywiad lekarski i badanie fizykalne

Jest to najważniejszy krok w diagnozowaniu przyczyny omdleń. Wywiad i badanie fizykalne dostarczają istotnych wskazówek w diagnozowaniu prawie wszystkich przyczyn omdleń. Jednak, chociaż wszyscy świadczeniodawcy są tego uczeni, wielu niestety nigdy się tego nie uczy.

Dlatego musisz zdawać sobie sprawę z tego faktu: w zdecydowanej większości przypadków lekarz powinien mieć doskonały pomysł na przyczynę omdlenia po rozmowie z Tobą i zbadaniu Cię. Jeśli więc Twój lekarz nie przeprowadzi dokładnej historii medycznej (opisanej poniżej) i przeprowadzi tylko pobieżne badanie fizykalne, a następnie nie ma pojęcia, co spowodowało Twoje omdlenie, powinieneś rozważyć wizytę u innego lekarza.

Zebranie dokładnej historii medycznej musi obejmować uzyskanie szczegółowych informacji na temat wszelkich możliwych historii chorób serca, w tym: a) wszystkich informacji dotyczących jakiejkolwiek wcześniejszej historii choroby serca; b) jeśli nie masz historii choroby serca, ocena czynników ryzyka chorób serca; oraz c) pytanie o historię choroby serca w rodzinie, zwłaszcza o nagły zgon w rodzinie. Ponadto pracownik służby zdrowia powinien zapytać cię o szczegóły każdego z twoich epizodów omdlenia – w razie potrzeby aż do dzieciństwa – w tym informacje o tym, kiedy każdy z nich wystąpił, co robiłeś w tym czasie, czy było jakieś ostrzeżenie, jak długo to trwało, czy odzyskałeś przytomność, gdy tylko upadłeś i czy znalazłeś sposób na przerwanie epizodów, jeśli czujesz, że one się zbliżają.

Badanie fizykalne powinno obejmować dokładne badanie neurologiczne i kardiologiczne. Twój lekarz powinien zmierzyć ciśnienie krwi w każdym ramieniu, a także zmierzyć ciśnienie krwi i puls, gdy leżysz i ponownie, gdy stoisz.

Pod koniec historii i spraw fizycznych Twój lekarz powinien mieć doskonały pomysł na to, co powoduje omdlenie. W szczególności, przynajmniej Twój lekarz powinien wiedzieć, jak prawdopodobne jest, że masz problem z sercem powodujący omdlenie – w takim przypadku nagła śmierć jest problemem. Jeśli nie podejrzewa się choroby serca, lekarz będzie musiał zlecić nie więcej niż jeden lub dwa ukierunkowane badania, aby potwierdzić podejrzenia. Powinna być w stanie powiedzieć, co jej zdaniem stanowi problem, a nawet dać pewne wyobrażenie o tym, co prawdopodobnie pociągnie za sobą leczenie.

Z drugiej strony, jeśli twój lekarz skończył z tobą i stoi tam, kręcąc głową, zlecając całą baterię testów i procedur, podobnych do shotguna, które dotyczą wielu układów narządów, to oboje czekacie bardzo ciężki czas. To byłby czas na rozważenie zasięgnięcia drugiej opinii.

Faza druga — testy ukierunkowane

Po historii i badaniu fizykalnym:

• Jeśli Twój pracownik służby zdrowia podejrzewa kardiologiczną przyczynę omdlenia, należy natychmiast przeprowadzić nieinwazyjną diagnostykę serca. W większości przypadków będzie to badanie echokardiograficzne, aw niektórych przypadkach test wysiłkowy. W przypadku wykrycia jakiejś formy obturacyjnej choroby serca (takiej jak zwężenie zastawki aortalnej) należy jak najszybciej zaplanować leczenie mające na celu usunięcie niedrożności. Jeśli ta wstępna ocena wskazuje na arytmię serca jako przyczynę omdleń, możesz potrzebować badań elektrofizjologicznych. W takim przypadku prawdopodobnie będziesz musiał pozostać na monitorze szpitalnym, dopóki nie otrzymasz ostatecznej terapii. Przeczytaj o sercowych przyczynach omdleń.
• Jeśli Twój pracownik służby zdrowia podejrzewa przyczynę neurologiczną, prawdopodobnie zleci badanie TK mózgu lub elektroencefalogram (EEG) lub w niektórych przypadkach angiografię (badanie barwników w celu uwidocznienia tętnic mózgowych) w celu potwierdzenia diagnozy. Jednak omdlenia spowodowane zaburzeniami neurologicznymi są stosunkowo rzadkie. Przeczytaj o neurologicznych przyczynach omdleń.
• Jeśli Twój pracownik służby zdrowia zdiagnozował omdlenia naczynioruchowe (tj. niedociśnienie ortostatyczne, POTS lub omdlenia wazowagalne) lub je podejrzewa, zwykle nie są konieczne dalsze badania. W niektórych przypadkach do potwierdzenia diagnozy przydatne może być badanie na stole pochylanym. Ale ogólnie rzecz biorąc, po zidentyfikowaniu tego rodzaju omdleń, Twój lekarz może natychmiast przejść do rozpoczęcia terapii. Zdecydowana większość osób, które mają omdlenia, ma omdlenia wazowagalne. Przeczytaj o omdleniu naczynioruchowym.
• Jeśli Twój lekarz – pomimo dokładnej historii medycznej i dokładnego badania fizykalnego – nadal nie ma dobrego, przypuszczalnego wyjaśnienia omdlenia, zwykle dobrym pomysłem jest wykonanie nieinwazyjnych badań kardiologicznych, aby wykluczyć subtelną chorobę serca. Badanie to na ogół składa się z echokardiogramu, często monitorowania ambulatoryjnego (gdzie nosisz monitor pracy serca w domu przez kilka dni lub tygodni) i ewentualnie testów wysiłkowych. Przydatne może być również studium pochylenia stołu. Jeśli omdlenie pozostaje nierozpoznane po tych badaniach, można rozważyć wykonanie badań elektrofizjologicznych.

Streszczenie

Stosując to ogólne, dwufazowe podejście, prawdopodobnie Twój lekarz będzie w stanie szybko i dokładnie zdiagnozować przyczynę omdleń oraz będzie w stanie w krótkim czasie rozpocząć odpowiednią terapię.

Źródła: