Zastosowanie pegwisomantu, skutki uboczne i ostrzeżenia

Pegwisomant

Nazwa ogólna: pegwisomant [ peg-VIH-so-mant ]

Nazwa marki: Somavert
Postać dawkowania: proszek podskórny do wstrzykiwań (10 mg; 15 mg; 20 mg; 25 mg; 30 mg)
Klasa leków: Blokery receptora hormonu wzrostu

Co to jest pegwisomant?

Pegwisomant to sztuczne białko podobne do ludzkiego hormonu wzrostu. Pegwisomant wiąże się z tym samym receptorem w organizmie co hormon wzrostu i blokuje działanie hormonu wzrostu.

Pegwisomant stosuje się w leczeniu akromegalii (zaburzenia wzrostu spowodowanego zbyt dużą ilością hormonu wzrostu).

Pegwisomant jest zwykle podawany po wypróbowaniu innych leków, zabiegu chirurgicznym lub radioterapii bez skutecznego leczenia objawów.

Pegwisomant można również stosować do celów niewymienionych w tym przewodniku po lekach.

Ostrzeżenia

Postępuj zgodnie ze wszystkimi wskazówkami na etykiecie i opakowaniu leku. Poinformuj każdego ze swoich świadczeniodawców o wszystkich swoich schorzeniach, alergiach i wszystkich lekach, których używasz.

Przed zażyciem tego leku

Nie należy stosować pegwisomantu w przypadku uczulenia na niego.

Aby upewnić się, że pegwisomant jest dla Ciebie bezpieczny, poinformuj lekarza, jeśli masz:

• cukrzyca (pegwisomant może obniżać stężenie cukru we krwi);

• choroba wątroby;

• alergia na lateks; lub

• guz wydzielający hormon wzrostu.

Ten lek nie powinien zaszkodzić nienarodzonemu dziecku. Należy poinformować lekarza, jeśli jesteś w ciąży lub planujesz zajść w ciążę.

Nie wiadomo, czy pegwisomant przenika do mleka matki, czy może zaszkodzić dziecku karmiącemu. Należy poinformować lekarza o karmieniu piersią dziecka.

Pegvisomant nie jest zatwierdzony do użytku przez osoby poniżej 18 roku życia.

Jak zażywać pegwisomant?

Postępuj zgodnie ze wszystkimi wskazówkami na etykiecie recepty. Lekarz może od czasu do czasu zmienić dawkę, aby zapewnić najlepsze wyniki. Nie należy stosować tego leku w większych lub mniejszych ilościach lub dłużej niż jest to zalecane.

Pegwisomant wstrzykuje się pod skórę. Możesz pokazać, jak stosować zastrzyki w domu. Nie należy samodzielnie wstrzykiwać tego leku, jeśli pacjent nie rozumie, jak wykonać wstrzyknięcie i prawidłowo pozbyć się zużytych igieł i strzykawek.

Pegvisomant to lek w proszku, który przed użyciem należy zmieszać z płynem (rozcieńczalnikiem). Jeśli używasz zastrzyków w domu, upewnij się, że rozumiesz, jak prawidłowo mieszać i przechowywać lek.

Nie potrząsaj butelką z lekiem, ponieważ możesz zniszczyć lek. Przygotuj dawkę dopiero wtedy, gdy jesteś gotowy do wykonania wstrzyknięcia. Nie stosować, jeśli lek zmienił kolor lub zawiera cząstki. Zadzwoń do farmaceuty po nowy lek.

Twój opiekun wskaże Ci najlepsze miejsca na ciele do wstrzyknięcia pegwisomantu. Za każdym razem, gdy wykonujesz zastrzyk, używaj innego miejsca. Nie wstrzykiwać w to samo miejsce dwa razy z rzędu.

Używaj pegwisomantu regularnie, aby uzyskać jak największe korzyści. Uzupełnij swoją receptę, zanim całkowicie zabraknie leków.

Każda fiolka (butelka) jednorazowego użytku tego leku jest przeznaczona tylko do jednego użytku. Wyrzucić po jednym użyciu, nawet jeśli po wstrzyknięciu dawki pozostało jeszcze trochę leku.

Jednorazowej igły i strzykawki użyć tylko raz. Należy przestrzegać wszelkich stanowych lub lokalnych przepisów dotyczących wyrzucania zużytych igieł i strzykawek. Użyj odpornego na przekłucie pojemnika na „ostre” (zapytaj farmaceutę, skąd go wziąć i jak go wyrzucić). Przechowuj ten pojemnik w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych.

Będziesz potrzebować częstych badań krwi, aby sprawdzić czynność wątroby.

Lek w proszku przechowywać w lodówce. Nie zamrażać.

Po wymieszaniu proszku pegwisomantu z rozcieńczalnikiem przechowywać w temperaturze pokojowej i zużyć w ciągu 6 godzin po wymieszaniu.

Co się stanie, jeśli pominę dawkę?

Użyj pominiętej dawki, gdy tylko sobie przypomnisz. Pomiń pominiętą dawkę, jeśli zbliża się pora przyjęcia następnej zaplanowanej dawki. Nie należy stosować dodatkowych leków w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Co się stanie, jeśli przedawkuję?

Poszukaj pomocy medycznej w nagłych wypadkach lub zadzwoń na linię pomocy zatruć pod numer 1-800-222-1222.

Objawy przedawkowania mogą obejmować uczucie dużego zmęczenia.

Czego powinienem unikać podczas przyjmowania pegwisomantu?

Postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza dotyczącymi wszelkich ograniczeń dotyczących jedzenia, napojów lub aktywności.

Skutki uboczne pegwisomantu

Uzyskaj pomoc medyczną w nagłych wypadkach, jeśli masz objawy reakcji alergicznej: pokrzywka; świszczący oddech, trudności w oddychaniu; uczucie, że możesz zemdleć; obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła.

Pegwisomant może powodować poważne działania niepożądane. Przestań używać pegwisomantu i natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli masz:

• zgrubienie skóry lub twardy guzek w miejscu wstrzyknięcia leku;

• łatwe siniaki; lub

• problemy z wątrobą – nudności, ból w górnej części brzucha, swędzenie, uczucie zmęczenia, utrata apetytu, ciemny mocz, stolce w kolorze gliny, żółtaczka (zażółcenie skóry lub oczu).

Częste działania niepożądane pegwisomantu mogą obejmować:

• ból;

• gorączka, dreszcze, bóle ciała, objawy grypy;

• nudności, biegunka;

• nieprawidłowe testy czynności wątroby; lub

• ból lub podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia leku.

To nie jest pełna lista skutków ubocznych i mogą wystąpić inne. Zadzwoń do lekarza, aby uzyskać poradę medyczną na temat skutków ubocznych. Możesz zgłosić skutki uboczne do FDA pod numerem 1-800-FDA-1088.

Informacje o dawkowaniu pegwisomantu

Zwykła dawka dla dorosłych w akromegalii:

Dawka nasycająca: 40 mg podskórnie jednorazowo pod nadzorem lekarza
Dawka początkowa: 10 mg podskórnie raz na dobę
Dawka podtrzymująca: 10 do 30 mg podskórnie raz na dobę
Maksymalna dawka: 30 mg na dobę

Uwagi:
-Ocenić wyjściowe testy wątrobowe aminotransferazy alaninowej (ALT), aminotransferazy asparaginianowej (AST), całkowitej bilirubiny w surowicy (TBIL) i fosfatazy alkalicznej (ALP) przed rozpoczęciem leczenia.

Jakie inne leki wpłyną na pegwisomant?

Poinformuj swojego lekarza o wszystkich aktualnych lekach oraz o tych, które zaczynasz lub przestajesz używać, w szczególności:

• insulina lub doustne leki przeciwcukrzycowe; lub

• leki narkotyczne takie jak fentanyl (Abstral, Actiq, Fentora, Duragesic, Lazanda, Onsolis), hydrokodon (Lortab, Vicodin), hydromorfon (Dilaudid), metadon, morfina, oksykodon (OxyContin, Percocet) i wiele innych.

Ta lista nie jest kompletna. Inne leki mogą wchodzić w interakcje z pegwisomantem, w tym leki na receptę i bez recepty, witaminy i produkty ziołowe. Nie wszystkie możliwe interakcje są wymienione w tym przewodniku po lekach.

Dalsza informacja

Pamiętaj, trzymaj ten i wszystkie inne leki w miejscu niedostępnym dla dzieci, nigdy nie dziel się swoimi lekami z innymi i używaj tego leku tylko zgodnie z przepisanymi wskazaniami.

Zawsze konsultuj się z lekarzem, aby upewnić się, że informacje wyświetlane na tej stronie dotyczą Twojej sytuacji osobistej.