Wskazówki dla mężczyzn, których partner poronił

Niewiele jest większych wyzwań dla przyszłego ojca niż poradzenie sobie z poronieniem partnera. Podczas gdy twoja partnerka doświadcza ogromnych fizycznych i emocjonalnych wyzwań związanych z poronieniem, ojcowie również odczuwają straty związane z poronieniem ciąży.

Co to jest poronienie?

Prosta definicja poronienia to samoistne przerwanie ciąży. Poronienie dotyka około 25% wszystkich kobiet w ciąży i na ogół zdarza się od czterech do sześciu tygodni.

Poronienie prawie zawsze zdarza się przed 13. tygodniem ciąży, ale około 1% strat ciążowych następuje po 13. tygodniu. Szanse na poronienie są wyższe w pierwszych ciążach niż w późniejszych.

Poronienia zdarzają się z wielu różnych powodów. Około połowa jest spowodowana nieprawidłowościami płodu lub łożyska, w tym problemami chromosomowymi. Czasami jajo przyczepia się w niewłaściwym miejscu, co powoduje wczesne poronienie. W większości przypadków poronienie następuje całkowicie poza kontrolą przyszłej matki.

Ale zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie poronienie oznacza znacznie więcej niż podręcznikowa definicja. Para, która doświadcza poronienia, ma silne fizyczne, emocjonalne i duchowe skutki.

Wspólne efekty

Poronienie może mieć na ciebie głęboki wpływ na kilka sposobów.

• Skutki fizyczne: Dla matki istnieje wiele bolesnych i nieprzyjemnych skutków poronienia. Zwykle występuje znaczne krwawienie z pochwy i wydalanie dużych skrzepów. To samo w sobie jest trochę niepokojące dla mamy i jej partnera. W końcu, ile krwi to za dużo lub ile skrzepów to za dużo? Jak możesz powiedzieć, czego się spodziewać, a czego nie? Ponadto ciało mamy często reaguje tak, jak podczas porodu, więc na przykład jej piersi mogą się powiększać i być tkliwe. Jej hormony prawdopodobnie wywołają nieoczekiwane reakcje emocjonalne i fizyczne, które tylko komplikują poczucie straty.

• Skutki emocjonalne: Zarówno mama, jak i tata mają poważne problemy emocjonalne. Najwyraźniej poczucie straty jest realne dla obojga przyszłych rodziców. Rozbicie marzeń o dziecku może być ogromnym ciosem. Możecie oboje obawiać się ponownego zajścia w ciążę, nie chcąc ryzykować fizycznego i emocjonalnego drenażu poronienia. Poczucie pustki, którego doświadcza mama, jest zarówno fizyczne, jak i emocjonalne. Mogą pojawić się poczucie winy lub porażki. I może pojawić się poczucie ogólnej depresji lub zniechęcenia.

• Skutki duchowe: Doświadczenie takie jak poronienie może spowodować, że mężczyźni zakwestionują swoją wiarę lub odejdą od swoich duchowych zakotwiczeń. Mogą zadawać pytania typu: „Jeżeli istnieje Bóg, jak mógł pozwolić, aby to przydarzyło się mnie i mojej żonie?” Zazwyczaj tego rodzaju pytania są ulotne, gdy skupieni na duchu ojcowie zwracają się w stronę modlitwy i wiary, ale mogą też mieć długotrwałe implikacje, gdy próbujesz pogodzić swój smutek z systemami wierzeń.

• Skutki związku: Ty i Twój partner potrzebujecie w tym momencie wsparcia emocjonalnego, co może prowadzić do stresu w związku. Łatwo popaść w winę i winę. Drobne podrażnienia i napięcia mogą się nasilać. Możesz nawet poczuć, że zmierzasz do zerwania.

Wpływ na mężczyzn

Ojcowie, którzy doznają poronienia, zdają sobie sprawę, że nie będzie małego dziecka, z którym można oglądać dorastanie, grę w piłkę czy łowienie ryb. Często marzenia taty o dzieciach są tak samo prawdziwe i znaczące jak marzenia mamy.

Typowa męska postawa w obliczu kryzysu to naprawianie rzeczy (to jedna z największych skarg ich partnera na ich temat). Ale poronienia nie da się naprawić. Tylko czas uleczy bliznę po utracie życia embrionalnego. W tym świetle ojciec poczuje się bezsilny i beznadziejny, by zająć się własnymi uczuciami i smutkiem doświadczanym przez swojego partnera.

Wskazówki dotyczące radzenia sobie

Oboje prawdopodobnie doświadczycie pięciu etapów żałoby (wyparcie, złość, targowanie się, depresja i akceptacja). Nie zawsze będziesz podążać za sekwencją, a każda z nich może zająć różną długość czasu, co powoduje, że wy dwoje często znajdujecie się w różnych miejscach emocjonalnie. Będziecie musieli dać sobie nawzajem swobodę przeżywania żalu na swój własny sposób.

• Wiedz, co powiedzieć, a czego nie. Wiele matek, które poroniły, sugerowało, by ich mężowie nie próbowali ich pocieszać przesłaniem: „Nadal możesz mieć inne dzieci”. Dla mamy to dziecko było wyjątkowe i wyjątkowe. Posiadanie większej liczby dzieci w dowolnej liczbie nie wyeliminuje poczucia straty. Mówienie o innych ciążach może być męskim sposobem na naprawienie tego. To, czego mama potrzebuje, to słuchanie ucha, współczucie i zapewnienie o Twojej miłości do niej. Taka postawa pomoże jej skuteczniej radzić sobie ze stratą.

• Porozmawiaj lub zapisz. Mężczyźni zazwyczaj nie rozmawiają z innymi mężczyznami o swoich uczuciach, nawet w przypadku poronienia. To po prostu nie jest ich sposób na żałobę. Ale niektórzy ojcowie doświadczyli spokoju i uzdrowienia, zapisując niektóre z tych uczuć i „dając im życie” na papierze. To może być bardzo terapeutyczne dla zrozpaczonego ojca. Możesz również znaleźć wartość w grupie wsparcia, doradcy lub terapeuta, razem jako para lub indywidualnie.

• Wspieraj swojego partnera. Twój partner często bardziej niż Ty odczuwa utratę dziecka. Więc poświęć trochę czasu, aby usiąść z nią, przytulić ją, posłuchać, jak się wyraża. Samo przebywanie tam i wspieranie jej w żałobie naprawdę pomoże jej przetworzyć to doświadczenie.

• Być zajętym. Mężczyźni często zwracają się do projektu, aby pomóc złagodzić uczucia żalu i straty. Nie jest to zły sposób radzenia sobie ze wszystkim, co dzieje się wokół ciebie. Bycie zajętym (ale nie zbyt zajętym, aby wspierać partnera) pomoże w upływającym czasie i skupi cię w pozytywnym kierunku. Jednym z projektów do rozważenia jest projekt upamiętniania zagubionego dziecka, taki jak sadzenie drzewa lub robienie czegoś, co będzie twoim namacalnym pomnikiem. Nawet podjęcie działań, takich jak uwolnienie balonu z helem, zapalenie świeczki urodzinowej w dniu porodu dziecka lub przekazanie na cele charytatywne, może pomóc w przezwyciężeniu żalu.

• Nie spiesz się. Po dobrym dniu może nastąpić dzień zły. Możesz myśleć, że ty lub twój partner skończyliście żałobę, ale po kilku dniach wraca ona z pełną mocą. Jest to naturalne i musicie dawać sobie nawzajem tyle czasu, ile potrzebuje.

Poronienie to ogromny cios dla pary w ciąży. Skoncentruj się na wspieraniu się nawzajem i uświadom sobie, że czas pomoże w procesie zdrowienia.

Nie bój się zasięgnąć profesjonalnej pomocy, jeśli zauważysz, że Ty lub Twój partner macie trudności ze skutkami poronienia. Możesz znaleźć spokój nawet wtedy, gdy opłakujesz utratę tego jednego wyjątkowego życia.