Kompletny przewodnik po lekach moczopędnych

Diuretyki, znane również jako „pigułki na wodę”, zwiększają przepływ moczu. Pomaga to pozbyć się z organizmu dodatkowej soli i wody.

Diuretyki mogą pomóc w różnych schorzeniach spowodowanych zbyt dużą ilością płynów. Mogą obniżyć ciśnienie krwi poprzez zmniejszenie ilości płynów we krwi, które serce musi pompować. Diuretyki można również stosować w leczeniu niewydolności serca, obrzęku mózgu (obrzęku), obrzęku oka i obrzęku wtórnego do choroby wątroby lub nerek.

W tym artykule omówiono różne rodzaje leków moczopędnych i sposób ich działania.

Jak działają diuretyki

Diuretyki działają na nefronach nerek. Nefron jest częścią nerki, która jest odpowiedzialna za filtrowanie płynów i odpadów tworzących mocz. Każda z twoich nerek ma około miliona nefronów.

Nefrony działają w następujący sposób:

• Kiedy krew dostaje się do nefronu, wpływa do skupiska maleńkich naczyń krwionośnych, zwanych kłębuszkami.
• Kłębuszki filtrują twoją krew. Umożliwia przedostawanie się mniejszych cząsteczek, odpadów i płynów do kanalika. Białko i komórki krwi, które są większymi cząsteczkami, pozostają w naczyniu krwionośnym.
• Kanalika usuwa odpady i przywraca minerały do ​​krwi. Płyny i odpady w kanalikach stają się moczem.

Rodzaje diuretyków

Istnieje kilka rodzajów leków moczopędnych, które może przepisać lekarz. Każdy lek działa w inny sposób, aby usunąć płyn lub sól z organizmu. Twój lekarz rozważy Twój konkretny stan, korzyści i ryzyko podczas współpracy z Tobą, aby wybrać lek moczopędny.

Inhibitory anhydrazy węglanowej

Inhibitory anhydrazy węglanowej, takie jak acetazolamid, są stosowane głównie do obniżania ciśnienia płynu w oku w leczeniu jaskry.

Lek działa poprzez ograniczenie enzymu zwanego anhydrazą węglanową. Jest to enzym w kanalikach, który przywraca minerały, sód i wodę do krwi. Lek ogranicza ten enzym, więc zwiększa ilość wody, która opuszcza organizm wraz z moczem.

Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2)

Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2) zmniejszają poziom glukozy i sodu wracających do krwi. Przy mniejszej ilości jonów sodu ponownie wchłoniętych we krwi, poziom płynów spada, co sprawia, że ​​działa jak łagodny środek moczopędny.

Leki SGLT2, takie jak kanagliflozyna i dapagliflozyna, są technicznie łagodnymi lekami moczopędnymi. Jednak są one najczęściej stosowane w leczeniu cukrzycy, ponieważ obniżają poziom glukozy we krwi.

Diuretyki pętlowe

Diuretyki pętlowe wpływają na część nerek zwaną pętlą Henlego. Usuwają z organizmu sól i nadmiar wody.

Diuretyki pętlowe mogą również powodować utratę zbyt dużej ilości potasu. Jeśli utrata potasu jest wystarczająco poważna, może dojść do hipokaliemii (niskiego poziomu potasu). W ciężkich przypadkach hipokaliemia może prowadzić do nieprawidłowych rytmów serca, a nawet spowodować jego zatrzymanie.

Diuretyki pętlowe, takie jak furosemid, są stosowane w leczeniu nadciśnienia (wysokiego ciśnienia krwi), płynu w płucach (obrzęku płuc), uogólnionego obrzęku i hiperkaliemii (niebezpiecznie wysokiego poziomu potasu). Jako zastosowanie pozarejestracyjne mogą być przepisywane w przypadku hiperkalcemii lub wysokiego poziomu wapnia.

Tiazydy

Tiazydy zapobiegają ponownemu wchłanianiu sodu i wody w części nefronu zwanej dystalnym kanalikiem krętym. Powoduje to, że więcej wody opuszcza organizm w postaci moczu.

Podobnie jak diuretyki pętlowe, tiazydy mogą również powodować spadek poziomu potasu w organizmie. Twój lekarz będzie monitorował poziom potasu podczas przyjmowania leku.

Tiazydy są stosowane jako leczenie pierwszego rzutu (lub zalecane w pierwszej kolejności) nadciśnienia tętniczego (nadciśnienia). W rzeczywistości badanie z 2019 r. wykazało, że tiazydy są bardziej skuteczne jako leczenie pierwszego rzutu nadciśnienia niż inhibitory ACE, inne powszechne leczenie.

Kiedy współczynnik filtracji kłębuszkowej (miara czynności nerek) jest bardzo niski, tiazydy mogą nie działać tak dobrze. W niektórych przypadkach tiazydy można łączyć z diuretykami pętlowymi w celu zwiększenia ich działania.

Tiazydy są również stosowane w leczeniu kamieni nerkowych zawierających wapń i moczówki prostej.

Leki moczopędne oszczędzające potas

Jak sugerują ich nazwy, diuretyki oszczędzające potas działają poprzez zwiększanie objętości moczu bez zmniejszania potasu. Leki moczopędne oszczędzające potas obejmują spironolakton i amiloryd.

Spironolakton zapobiega działaniu aldosteronu, hormonu steroidowego wytwarzanego przez nadnercza. Powoduje, że nerki pozbywają się nadmiaru wody i sodu, jednocześnie zmniejszając utratę potasu.

Spironolakton jest często stosowany w celu przeciwdziałania utracie potasu spowodowanej diuretykami tiazydowymi i pętlowymi. Może być również stosowany w leczeniu hiperaldosteronizmu, stanu, w którym organizm wytwarza zbyt dużo aldosteronu.

Amiloryd blokuje ponowne wchłanianie wody do organizmu. Podobnie jak spironolakton, amiloryd jest często stosowany w celu przeciwdziałania utracie potasu spowodowanej innymi lekami moczopędnymi.

Diuretyki osmotyczne

Diuretyki osmotyczne pobierają wodę poprzez osmozę. Osmoza to przechodzenie wody z mniej stężonego roztworu do bardziej stężonego roztworu.

Diuretyki osmotyczne zapobiegają ponownemu wchłanianiu wody i umożliwiają jej opuszczenie organizmu. Działają w nerkach, a także w okolicach mózgu i oczu, odprowadzając wodę i zmniejszając obrzęk. Może leczyć jaskrę oraz zwiększone ciśnienie śródczaszkowe.

Diuretyki osmotyczne są również stosowane w celu zapobiegania ostrej niewydolności nerek (nerki) po chemioterapii lub rabdomiolizie (rozpad mięśni).

Vaptans

Antagoniści receptora wazopresyny lub waptany (koniwaptan i tolwaptan) są stosowane w leczeniu stanów takich jak niski poziom sodu u osób z niewydolnością serca. Działają poprzez zwiększenie ilości wody uwalnianej w postaci moczu. Zwiększa to poziom sodu we krwi.

Streszczenie

Diuretyki leczą schorzenia spowodowane zbyt dużą ilością płynów. Pomagają usunąć nadmiar soli i płynów z organizmu poprzez zwiększenie ilości moczu. Dostępne są różne rodzaje leków moczopędnych do leczenia określonych schorzeń, w tym wysokiego ciśnienia krwi, jaskry i płynu w płucach.

Jeśli masz wysokie ciśnienie krwi lub inny stan, w którym leki moczopędne mogą odnieść korzyści, porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Większość leków moczopędnych jest dostępna na receptę, ale niektóre można kupić bez recepty. W niektórych przypadkach mogą powodować działania niepożądane, w tym odwodnienie, i pogorszyć niektóre stany. Najlepiej omówić historię swojego zdrowia z lekarzem przed zażyciem leków moczopędnych.