Jak leczy się epilepsję?

Leczenie padaczki

Lekarze zazwyczaj zaczynają od leczenia padaczki za pomocą leków. Jeśli leki nie mogą leczyć padaczki, lekarze mogą zaproponować operację lub inny rodzaj leczenia.

Leki w leczeniu padaczki

Większość osób z padaczką może uwolnić się od napadów, przyjmując jeden lek przeciwpadaczkowy, zwany również lekiem przeciwpadaczkowym. Inne osoby mogą być w stanie zmniejszyć częstotliwość i intensywność napadów, przyjmując kombinację leków.

Wiele dzieci z padaczką, które nie doświadczają objawów padaczki, może ostatecznie odstawić leki i żyć bez napadów. Wielu dorosłych może odstawić leki po dwóch lub więcej latach bez napadów. Twój lekarz doradzi Ci, kiedy należy przerwać przyjmowanie leków.

Znalezienie odpowiedniego leku i dawki może być skomplikowane. Twój lekarz weźmie pod uwagę Twój stan, częstotliwość napadów, wiek i inne czynniki przy wyborze leków, które przepisać. Twój lekarz oceni również wszelkie inne leki, które możesz przyjmować, aby upewnić się, że leki przeciwpadaczkowe nie będą z nimi wchodzić w interakcje.

Twój lekarz prawdopodobnie najpierw przepisze pojedynczy lek w stosunkowo niskiej dawce i może stopniowo zwiększać dawkę, aż napady będą dobrze kontrolowane.

Leki przeciwpadaczkowe mogą mieć pewne skutki uboczne. Łagodne skutki uboczne obejmują:

• Zmęczenie
• Zawroty głowy
• Przybranie na wadze
• Utrata gęstości kości
• Wysypki skórne
• Utrata koordynacji
• Problemy z mową
• Problemy z pamięcią i myśleniem

Poważniejsze, ale rzadkie skutki uboczne obejmują:

• Depresja
• Myśli i zachowania samobójcze
• Ciężka wysypka skórna
• Zapalenie niektórych narządów, takich jak wątroba

Aby osiągnąć najlepszą możliwą kontrolę napadów za pomocą leków, wykonaj następujące kroki:

• Przyjmuj leki dokładnie zgodnie z zaleceniami.
• Zawsze należy skontaktować się z lekarzem przed przejściem na generyczną wersję leku lub zażyciem innych leków na receptę, leków dostępnych bez recepty lub leków ziołowych.
• Nigdy nie przerywaj przyjmowania leków bez konsultacji z lekarzem.
• Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli zauważysz nowe lub nasilone uczucie depresji, myśli samobójcze lub nietypowe zmiany nastroju lub zachowania.
• Poinformuj lekarza, jeśli masz migreny. Lekarze mogą przepisać jeden z leków przeciwpadaczkowych, które mogą zapobiegać migrenom i leczyć epilepsję.

Co najmniej połowa osób, u których niedawno zdiagnozowano epilepsję, nie będzie miała napadów padaczkowych po podaniu pierwszego leku. Jeśli leki przeciwpadaczkowe nie przynoszą zadowalających rezultatów, lekarz może zasugerować operację lub inne terapie. Będziesz mieć regularne wizyty kontrolne u swojego lekarza, aby ocenić stan i leki.

Chirurgia w leczeniu padaczki

Gdy leki nie zapewniają odpowiedniej kontroli napadów, opcją może być zabieg chirurgiczny. Podczas operacji padaczki chirurg usuwa obszar mózgu, który powoduje napady padaczkowe.

Lekarze zazwyczaj przeprowadzają operację, gdy badania wykazują, że:

• Twoje napady mają swój początek w małym, dobrze zdefiniowanym obszarze mózgu
• Obszar mózgu, który ma być operowany, nie zakłóca funkcji życiowych, takich jak mowa, język, funkcje motoryczne, wzrok czy słuch

Chociaż wiele osób nadal potrzebuje leków, aby zapobiec napadom po udanej operacji, możesz być w stanie przyjmować mniej leków i zmniejszać dawki.

W niewielkiej liczbie przypadków operacja padaczki może spowodować komplikacje, takie jak trwała zmiana zdolności myślenia (poznawczego). Porozmawiaj ze swoim chirurgiem o jego doświadczeniu, wskaźnikach powodzenia i odsetku powikłań związanych z zabiegiem, który rozważasz.

Terapie alternatywne

Oprócz leków i operacji te potencjalne terapie oferują alternatywną metodę leczenia padaczki:

• Stymulacja nerwu błędnego. W stymulacji nerwu błędnego lekarze wszczepiają pod skórę klatki piersiowej urządzenie zwane stymulatorem nerwu błędnego, podobne do rozrusznika serca. Przewody ze stymulatora są połączone z nerwem błędnym w szyi. Urządzenie zasilane bateryjnie wysyła impulsy energii elektrycznej przez nerw błędny i do mózgu. Nie jest jasne, w jaki sposób ta metoda hamuje napady, ale urządzenie zwykle może zmniejszyć napady o 20 do 40 procent.

  Większość osób nadal musi przyjmować leki przeciwpadaczkowe, chociaż niektórzy mogą zmniejszyć dawkę leków. Mogą wystąpić działania niepożądane związane ze stymulacją nerwu błędnego, takie jak ból gardła, ochrypły głos, duszność lub kaszel.

• Dieta ketogeniczna. Niektóre dzieci z padaczką były w stanie zmniejszyć liczbę napadów poprzez przestrzeganie ścisłej diety bogatej w tłuszcze i ubogiej w węglowodany. W tej diecie, zwanej dietą ketogenną, organizm rozkłada tłuszcze zamiast węglowodanów w celu uzyskania energii. Po kilku latach niektóre dzieci mogą być w stanie przerwać dietę ketogeniczną – pod ścisłym nadzorem lekarzy – i pozostać bez napadów.

  Skonsultuj się z lekarzem, jeśli Ty lub Twoje dziecko rozważacie dietę ketogeniczną. Ważne jest, aby upewnić się, że Twoje dziecko nie jest niedożywione podczas stosowania diety.

  Skutki uboczne diety ketogenicznej mogą obejmować odwodnienie, zaparcia, spowolniony wzrost z powodu niedoborów żywieniowych i nagromadzenie kwasu moczowego we krwi, co może powodować kamienie nerkowe. Te działania niepożądane są rzadkie, jeśli dieta jest odpowiednio i medycznie nadzorowana.

  Przestrzeganie diety ketogenicznej może być wyzwaniem. Niski indeks glikemiczny i zmodyfikowana dieta Atkinsa oferują mniej restrykcyjne alternatywy, które mogą nadal zapewniać pewne korzyści w zakresie kontroli napadów.

• Głęboka stymulacja mózgu. W głębokiej stymulacji mózgu chirurdzy wszczepiają elektrody do określonej części mózgu, zazwyczaj do wzgórza. Elektrody są połączone z generatorem wszczepionym w klatkę piersiową lub czaszkę, który wysyła impulsy elektryczne do mózgu i może zmniejszyć napady padaczkowe.

Potencjalne przyszłe zabiegi

Naukowcy badają wiele potencjalnych nowych metod leczenia padaczki, w tym:

• Responsywna neurostymulacja. Badane są wszczepiane urządzenia przypominające rozrusznik serca, które pomagają zapobiegać napadom. Te czułe urządzenia do stymulacji lub zamkniętej pętli analizują wzorce aktywności mózgu w celu wykrycia napadów przed ich wystąpieniem i dostarczenia ładunku elektrycznego lub leku, aby zatrzymać napad.
• Ciągła stymulacja strefy początku napadu (stymulacja podprogowa). Stymulacja podprogowa — ciągła stymulacja obszaru mózgu poniżej poziomu, który jest fizycznie zauważalny — wydaje się poprawiać wyniki napadów i jakość życia niektórych osób z napadami. To podejście do leczenia może działać u osób, które mają napady, które zaczynają się w obszarze mózgu, którego nie można usunąć, ponieważ wpłynęłoby to na mowę i funkcje motoryczne (obszar elokwentny). Lub może przynieść korzyści osobom, których cechy napadowe oznaczają, że ich szanse na skuteczne leczenie za pomocą czułej neurostymulacji są niskie.
• Chirurgia małoinwazyjna. Nowe minimalnie inwazyjne techniki chirurgiczne, takie jak ablacja laserowa pod kontrolą MRI, dają nadzieję na zmniejszenie napadów przy mniejszym ryzyku niż tradycyjna chirurgia na otwartym mózgu w leczeniu padaczki.
• Stereotaktyczna ablacja laserowa lub radiochirurgia stereotaktyczna. W przypadku niektórych rodzajów padaczki, stereotaktyczna ablacja laserowa lub stereotaktyczna radiochirurgia mogą zapewnić skuteczne leczenie, gdy procedura otwarta może być zbyt ryzykowna. W tych procedurach lekarze kierują promieniowanie na określony obszar w mózgu, powodując drgawki, aby zniszczyć tę tkankę w celu lepszej kontroli napadów.
• Urządzenie do stymulacji nerwów zewnętrznych. Podobnie jak stymulacja nerwu błędnego, to urządzenie stymuluje określone nerwy w celu zmniejszenia częstotliwości napadów. Ale w przeciwieństwie do stymulacji nerwu błędnego, to urządzenie byłoby noszone na zewnątrz, więc nie jest konieczna żadna operacja w celu wszczepienia urządzenia.

Styl życia i opieka w domu

Zrozumienie swojego stanu może pomóc Ci lepiej nad nim zapanować:

• Prawidłowo zażywaj leki. Nie zmieniaj dawki przed rozmową z lekarzem. Jeśli uważasz, że Twoje leki powinny zostać zmienione, porozmawiaj o tym z lekarzem.
• Dobrze się wyspać. Brak snu może wywołać drgawki. Pamiętaj, aby każdego wieczoru odpoczywać.
• Noś medyczną bransoletkę ostrzegawczą. Ta bransoletka pomoże personelowi ratunkowemu wiedzieć, jak prawidłowo Cię leczyć.
• Ćwiczenie. Ćwiczenia mogą pomóc zachować zdrowie fizyczne i zmniejszyć depresję. Upewnij się, że pijesz wystarczającą ilość wody i odpoczywasz, jeśli zmęczysz się podczas ćwiczeń.

Ponadto dokonuj zdrowych wyborów życiowych, takich jak radzenie sobie ze stresem, ograniczanie napojów alkoholowych i unikanie papierosów.

Radzenie sobie i wsparcie

Niekontrolowane napady i ich wpływ na Twoje życie mogą czasami powodować stres lub prowadzić do depresji. Ważne jest, aby epilepsja Cię nie powstrzymywała. Nadal możesz żyć aktywnym, pełnym życiem. Aby poradzić sobie:

• Edukuj siebie oraz swoich przyjaciół i rodzinę na temat padaczki, aby zrozumieli jej stan.
• Staraj się ignorować negatywne reakcje ludzi. Dowiedz się o epilepsji, aby poznać fakty, a nie błędne wyobrażenia na temat choroby. I staraj się zachować poczucie humoru.
• Żyj tak niezależnie, jak to tylko możliwe. Kontynuuj pracę, jeśli to możliwe. Jeśli nie możesz prowadzić samochodu z powodu napadów, sprawdź dostępne w pobliżu środki transportu publicznego. Jeśli nie możesz prowadzić samochodu, możesz rozważyć przeprowadzkę do miasta z dobrymi opcjami transportu publicznego.
• Znajdź lekarza, który Ci się podoba iz którym czujesz się komfortowo.
• Staraj się nie martwić ciągle o napad.
• Znajdź grupę wsparcia dla osób z padaczką, aby poznać ludzi, którzy rozumieją, przez co przechodzisz.

Jeśli napady są tak poważne, że nie możesz pracować poza domem, nadal istnieją sposoby, aby czuć się produktywnym i związanym z ludźmi. Możesz rozważyć pracę w domu.

Poinformuj ludzi, z którymi pracujesz i mieszkasz, w jaki sposób radzić sobie z napadem, na wypadek, gdyby byli z tobą, gdy go masz. Możesz zaproponować im sugestie, takie jak:

• Ostrożnie przewróć osobę na bok.
• Podłóż mu coś miękkiego pod głowę.
• Poluzuj ciasny dekolt.
• Nie próbuj wkładać palców ani niczego innego do ust tej osoby. Nikt nigdy nie „połknął” swojego języka podczas ataku — jest to fizycznie niemożliwe.
• Nie próbuj powstrzymywać kogoś, kto ma atak.
• Jeśli osoba się porusza, usuń niebezpieczne przedmioty.
• Pozostań z osobą do przybycia personelu medycznego.
• Uważnie obserwuj tę osobę, aby móc podać szczegóły tego, co się stało.
• Zanotuj czas trwania napadów.
• Zachowaj spokój podczas napadów.