Pielęgnacja stóp z cukrzycą

Jeśli masz cukrzycę, musisz szczególnie dbać o stopy. Dzieje się tak, ponieważ częste powikłania choroby, szczególnie upośledzenie krążenia krwi w kończynach i uszkodzenie nerwów (neuropatia), mogą powodować problemy, od modzeli i infekcji grzybiczych po wrzody (otwarte rany) i śmierć tkanek. W niektórych przypadkach uszkodzenie może być tak poważne, że konieczna jest amputacja.

Chociaż te problemy mogą być poważne, zapobieganie im nie jest skomplikowane: bycie czujnym i priorytetowe traktowanie stóp to podstawa.

Jak cukrzyca może wpływać na stopy?

Słabe krążenie krwi i uszkodzenie nerwów mogą powodować wiele problemów w stopach. Wiele z nich jest stosunkowo łagodnych i łatwych do leczenia, na przykład:

• Modzele i odciski

• Grzybica stóp i inne infekcje grzybicze

• Haluksy
• Hammertoes (zgięte palce)
• Popękane pięty
• Wrastające paznokcie

Chociaż te problemy są powszechne nawet u osób, które nie mają cukrzycy, inne problemy ze stopami związane z cukrzycą mogą być znacznie poważniejsze.

Neuropatia

Neuropatia cukrzycowa występuje, gdy cukrzyca jest słabo kontrolowana, co pozwala na gromadzenie się glukozy we krwi, które może powodować rozpad naczyń krwionośnych i upośledzenie komunikacji między nerwami. To z kolei może wpływać na odczucia w kończynach odczuwane jako mrowienie, drętwienie, ból i niezdolność do odczuwania skrajnych temperatur lub innych doznań.

Utrata czucia z powodu neuropatii może uniemożliwić osobie zauważenie niewielkiego urazu stopy, co pozwala na jej nieleczenie i zakażenie. Neuropatia wiąże się również z osłabieniem i wyniszczeniem mięśni.

Wrzody

Cukrzyca zwiększa ryzyko wystąpienia choroby tętnic obwodowych (PAD), zwężenia (zamknięcia) tętnic, które utrudnia przepływ krwi i dotlenienie palców rąk i nóg. To niedotlenienie może przyczyniać się do powstawania wrzodów – otwartych ran, które są trudne do wyleczenia i mogą sięgać głęboko w skórę.

U osób z cukrzycą nieleczone owrzodzenia mogą tworzyć się na spodzie stopy lub pod dużym palcem lub po bokach stóp z powodu tarcia buta.

MRSA

Osoby z cukrzycą są narażone na zwiększone ryzyko zarażenia gronkowcem złocistym opornym na metycylinę (MRSA), rodzajem infekcji gronkowcem, która jest oporna na wiele antybiotyków, które mogą dostać się do pęknięć w skórze.

Zakażenie MRSA może objawiać się czerwonawą wysypką, małym czyrem lub ropniem. Istnieją dwie główne kategorie MRSA: zakażenie szpitalne, co oznacza, że ​​jest to zakażenie przenoszone głównie w placówkach opieki zdrowotnej lub MRSA nabyte przez społeczność. Ten szczep MRSA jest przenoszony przez kontakt. Może żyć na powierzchniach, a także rozprzestrzenia się przez kontakt ze skórą. Stała się poważnym problemem, ponieważ ostatnio wzrosła liczba osób, które ją zarażają. Istnieje kilka antybiotyków i miejscowych terapii antybiotykowych, które są skuteczne w leczeniu MRSA, ale nawroty mogą nadal stanowić problem dla wielu osób.

Zapobieganie

Dobra higiena i czujność są kluczem do zmniejszenia ryzyka owrzodzeń i infekcji, w tym MRSA. Utrzymanie kontroli poziomu cukru we krwi może również pomóc, zmniejszając ryzyko wszystkich powikłań stóp, w tym owrzodzeń, wrzodów i neuropatii.

Zarządzanie poziomem cukru we krwi

Aby jak najlepiej kontrolować poziom cukru we krwi, używaj glukometru do sprawdzania poziomu cukru we krwi kilka razy dziennie. Umożliwi to zidentyfikowanie wszelkich wzorców wahań i pomoże w podejmowaniu mądrych decyzji dotyczących codziennego leczenia.

Dodatkowo powinieneś mieć regularne badania kontrolne, a także regularne badania hemoglobiny A1C, które dają obraz średniej kontroli poziomu glukozy we krwi w ciągu trzech miesięcy.

Częstotliwość wykonywania testu HbA1c zależy od tego, jak dobrze kontrolowany jest poziom cukru we krwi. American Diabetes Association (ADA) zaleca testowanie HbA1c co najmniej dwa razy w roku u osób, u których poziom cukru we krwi jest dobrze kontrolowany, a inne cele leczenia są spełnione. Dla tych, którzy nie spełniają kontroli glikemii lub którzy niedawno zmienili leczenie, ADA zaleca przeprowadzanie testu HbA1c co kwartał lub częściej, jeśli to konieczne.

Dobre praktyki higieniczne

Aby ograniczyć narażenie na infekcje i choroby, postępuj zgodnie z poniższymi wskazówkami:

• Częste mycie rąk wodą z mydłem lub środkiem do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu.
• Nigdy nie udostępniaj ręczników, maszynek do golenia ani innych przedmiotów osobistych.
• Nigdy nie udostępniaj wstrzykiwaczy ani igieł do insuliny z inną osobą.
• Jeśli korzystasz ze sprzętu, który jest regularnie używany przez inne osoby, np. na siłowni, w samolocie lub w metrze, przed użyciem upewnij się, że powierzchnie zostały najlepiej przetarte antybakteryjną ściereczką lub sprayem, lub użyj środka do dezynfekcji rąk po zakończeniu korzystania ze sprzętu.

Regularna pielęgnacja stóp

Proaktywne podejście do pielęgnacji stóp jest kluczem do uniknięcia komplikacji.

• Codziennie sprawdzaj stopy pod kątem ran i otwartych przestrzeni.
• Nie chodź boso. Zakryj stopy suchymi, czystymi skarpetami i dobrze dopasowanymi butami.
• Noś białe skarpetki, abyś mógł wyraźnie zauważyć, czy nie tworzy się krew lub ropa.
• Wypróbuj skarpety kompresyjne, które działają na rzecz dobrego krążenia.
• Regularnie kontroluj się u podiatry (lekarza specjalizującego się w stopach) i upewnij się, że wszystkie otwarte rany zostaną szybko wyleczone. Przykryj ranę czystym, suchym bandażem.
• Ostrożnie przycinaj paznokcie u nóg, przycinając prosto wzdłuż krawędzi, a następnie spiłując ostre rogi za pomocą szmerglówki.
• Unikaj pedicure w salonach paznokci, ponieważ mogą one potencjalnie narazić Cię na ryzyko infekcji.

Co zrobić, jeśli pojawią się problemy ze stopami?

Jeśli zauważysz nowy pęcherz, ból lub inny problem ze stopą, najlepszym rozwiązaniem jest natychmiastowe leczenie przez profesjonalistę. Może to być podiatra lub Twój lekarz rodzinny. Ponieważ cukrzyca może mieć wpływ na krążenie i nerwy, proces gojenia może potrwać dłużej niż zwykle, więc codziennie monitoruj stopy, aby upewnić się, że proces gojenia ma miejsce.Jeśli sytuacja zacznie się pogarszać, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.