Testy genetyczne w chorobie Huntingtona

Choroba Huntingtona jest autosomalną dominującą chorobą dziedziczną, na którą przeprowadza się testy genetyczne. Nieprawidłowość genu, wzrost liczby powtórzeń CAG, występuje na chromosomie 4.

Co to jest choroba Huntingtona?

Choroba Huntingtona jest schorzeniem dziedzicznym charakteryzującym się poważnymi zaburzeniami ruchu i postępującą demencją. Choroba Huntingtona zaczyna się średnio około 40 roku życia i, rzadziej, zaczyna się w wieku młodzieńczym. Osoby dotknięte chorobą Huntingtona mają oczekiwaną długość życia około 10-20 lat od wystąpienia objawów.

W miarę postępu choroba powoduje znaczną niepełnosprawność i zwiększoną zależność od opiekunów. Według Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Francisco choroba Huntingtona jest stosunkowo rzadkim stanem, dotykającym około 1 na 10 000-20 000 osób w USA, dodając, że mężczyźni i kobiety są w równym stopniu dotknięci w średnim wieku zachorowania między 30 a 55 rokiem życia.

Niestety choroba Huntingtona jest obecnie nieuleczalna, a osoby, u których ją zdiagnozowano, nie mają możliwości leczenia poza opieką wspomagającą, która koncentruje się na zapobieganiu urazom i komplikacjom, takim jak niedożywienie i infekcje.

Gen odpowiedzialny za chorobę Huntingtona został odkryty w 1993 roku i dostępne jest badanie krwi, które pozwoli stwierdzić, czy nosisz ten gen.

Skutki choroby i brak leczenia są jednymi z powodów, dla których ludzie, którzy znali chorobę Huntingtona w rodzinie, szukają testów genetycznych. Zidentyfikowanie choroby za pomocą testów genetycznych może pomóc rodzinom przygotować się na zbliżające się trudności i może pomóc w podejmowaniu decyzji dotyczących planowania rodziny.

Dziedziczność choroby Huntingtona

Jednym z powodów, dla których test genetyczny na chorobę Huntingtona jest tak użyteczny, jest to, że choroba jest autosomalna dominująca. Oznacza to, że jeśli osoba odziedziczy tylko jeden wadliwy gen choroby Huntingtona, jest bardzo prawdopodobne, że zachoruje.

Gen Huntingtona znajduje się na chromosomie 4. Wszyscy ludzie dziedziczą dwie kopie każdego genu; więc wszyscy ludzie mają dwie kopie chromosomu 4. Powodem, dla którego choroba ta jest określana jako dominująca, jest to, że do wywołania choroby wystarczy tylko jeden wadliwy gen, nawet jeśli dana osoba ma inny prawidłowy chromosom. Jeśli masz rodzica, który jest chory, twój rodzic ma jeden chromosom z defektem i jeden chromosom bez defektu. Ty i każde z twoich rodzeństwa macie 50% szans na odziedziczenie choroby od chorego rodzica.

Genetyka choroby Huntingtona

Kodowanie genów składa się z sekwencji kwasów nukleinowych, które są cząsteczkami naszego DNA, które kodują białka potrzebne naszemu organizmowi do normalnego funkcjonowania. Specyficzny deficyt kodowania w chorobie Huntingtona polega na zwiększeniu liczby powtórzeń trzech kwasów nukleinowych, cytozyny, adeniny i guaniny, w regionie pierwszego eksonu genu HD. Jest to opisane jako powtórzenie CAG.

Normalnie w tej konkretnej lokalizacji powinniśmy mieć około 20 powtórzeń CAG. Jeśli masz mniej niż 26 powtórzeń, nie oczekuje się, że rozwinie się u Ciebie choroba Huntingtona. Jeśli masz od 27 do 35 powtórzeń CAG, jest mało prawdopodobne, że rozwiniesz tę chorobę, ale istnieje ryzyko przeniesienia choroby na swoje potomstwo. Jeśli masz od 36 do 40 powtórzeń, możesz sam rozwinąć ten stan. Oczekuje się, że choroba rozwinie się u osób, które mają ponad 40 powtórzeń CAG.

Inną obserwacją dotyczącą tego defektu genetycznego jest to, że liczba powtórzeń często wzrasta z każdym pokoleniem, zjawisko znane jako przewidywanie. Na przykład, jeśli masz rodzica, który ma 27 powtórzeń CAG w regionie odpowiedzialnym za chorobę Huntingtona, możesz mieć rodzeństwo z 31 powtórzeniami, a twoje rodzeństwo może mieć dziecko, które ma więcej powtórzeń. Znaczenie przewidywania w genetyce choroby Huntingtona polega na tym, że osoba, która ma więcej powtórzeń CAG, powinna rozwinąć objawy choroby wcześniej niż osoba, która ma mniej powtórzeń.

Logistyka testów genetycznych choroby Huntingtona

Sposobem na wykonanie testu na chorobę Huntingtona jest wykonanie diagnostycznego badania krwi. Dokładność testu jest bardzo wysoka. Zwykle, ponieważ choroba Huntingtona jest tak poważnym stanem, zaleca się poradnictwo przed i po wynikach badań genetycznych.

Istnieje kilka strategii, które Twój lekarz może zastosować, aby lepiej zinterpretować wyniki Twoich badań. Na przykład, jeśli wiesz, że masz rodzica z chorobą Huntingtona, Twój lekarz może przetestować również Twojego drugiego rodzica, aby zobaczyć, jak liczba powtórzeń CAG na każdym z Twoich chromosomów ma się do liczby powtórzeń każdego z Twoich rodziców. chromosomy. Testowanie rodzeństwa może również pomóc spojrzeć na wyniki z odpowiedniej perspektywy.

Jak gen HD powoduje chorobę Huntingtona?

Genetyczny problem choroby Huntingtona, powtórzenia CAG, powoduje nieprawidłowości w produkcji białka zwanego białkiem huntingtyny. Nie jest do końca jasne, co dokładnie to białko robi u osób, które nie mają choroby Huntingtona. Wiadomo jednak, że w chorobie Huntingtona białko huntingtyny jest dłuższe niż zwykle i staje się podatne na fragmentację (rozpadanie się na mniejsze części). Uważa się, że to wydłużenie lub wynikająca z niego fragmentacja może być toksyczne dla komórek nerwowych w mózgu, które wpływają na nastrój i zachowanie.

Konkretnym regionem mózgu dotkniętym chorobą Huntingtona są jądra podstawne, obszar głęboko w mózgu, który jest również odpowiedzialny za chorobę Parkinsona. Podobnie jak choroba Parkinsona, choroba Huntingtona charakteryzuje się problemami z poruszaniem się, ale choroba Huntingtona postępuje szybciej, jest śmiertelna, a demencja jest najbardziej widocznym objawem choroby.

Choroba Huntingtona jest wyniszczającym stanem, który dotyka ludzi we wczesnym średnim wieku i prowadzi do śmierci w ciągu 20 lat. Pomimo naukowego zrozumienia choroby, niestety nie ma leczenia, które mogłoby spowolnić postęp choroby i nie ma na nią lekarstwa.

Testy genetyczne na chorobę Huntingtona to ogromny postęp, który może pomóc w podejmowaniu decyzji. Wyniki testów genetycznych mogą pomóc w planowaniu rodziny i przygotowaniu do niepełnosprawności i przedwczesnej śmierci.

Jeśli ty lub ktoś, kogo znasz, ma chorobę Huntingtona lub powiedziano mu, że choroba pojawi się w nadchodzących latach, pomocne jest nawiązanie kontaktu z grupami wsparcia, aby zrozumieć, jak sobie radzić i oprzeć się na tych, którzy mają podobne doświadczenia.

Ponadto, chociaż obecnie nie ma leczenia, badania postępują i możesz rozważyć udział w badaniu naukowym jako sposób na poznanie swoich opcji i uzyskanie dostępu do najnowszych rozwijających się i pojawiających się opcji terapeutycznych.