Diagnostyka, leczenie i chirurgia przepukliny pępkowej

Przepuklina pępkowa to osłabienie mięśnia wokół pępka lub pępka, które pozwala tkankom brzucha wystawać przez mięsień. Przepuklina pępkowa jest zwykle na tyle mała, że ​​tylko otrzewna lub wyściółka jamy brzusznej przebija się przez ścianę mięśniową. W ciężkich przypadkach fragmenty jelita mogą przechodzić przez otwór w mięśniu.

Kto jest zagrożony?

Przepukliny pępkowe są zwykle obecne przy urodzeniu i mogą wydawać się pojawiać i znikać, co określa się mianem przepukliny „redukowalnej”. Przepuklina może nie być zauważalna, chyba że dziecko płacze, zmusza do wypróżnienia lub wykonuje inną czynność, która powoduje ucisk w jamie brzusznej.

• Pępowina lub pępowina, która dostarcza składniki odżywcze od matki do płodu, przechodzi przez mięśnie brzucha, tworząc obszar, w którym może powstać przepuklina.
• Kiedy przepuklina pępkowa występuje u osoby dorosłej, jest to zwykle po operacji w tym obszarze, w czasie ciąży lub po ciąży lub u osób z nadwagą.

Pępek jest często używany jako miejsce wprowadzania narzędzi podczas operacji laparoskopowej, ponieważ blizna zostanie ukryta w fałdach skóry. Z tego powodu przepuklina nacięć może potencjalnie tworzyć się jak przepuklina pępkowa.

Leczenie

W przypadku większości dzieci przepuklina pępkowa zagoi się w wieku trzech lat, gdy mięśnie brzucha będą wzmacniać się i rosnąć wraz z dzieckiem. W niektórych przypadkach może być jednak konieczna operacja.

W przeciwieństwie do dzieci, dorośli już nie rosną, więc przepuklina pępkowa nie goi się w większości przypadków.

Kiedy operacja jest konieczna

Przepuklina może wymagać operacji, jeśli:

• Nie goi się samoistnie w wieku czterech lub pięciu lat
• Jest duży i nie oczekuje się, że sam się zagoi
• Jest nieatrakcyjny kosmetycznie
• Występuje u osoby dorosłej

Operacja przepukliny pępkowej jest zwykle wykonywana w znieczuleniu ogólnym i może być wykonywana w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Operacje przepukliny pępkowej mogą być wykonywane małoinwazyjnie (laparoskopowo lub zrobotyzowane). Wykonuje się to z wieloma małymi nacięciami z dala od przepukliny, aby pomóc w umieszczeniu siatki.

Należy zachować szczególną ostrożność, aby odpowiednio przygotować dzieci do zabiegu.

Zabieg chirurgiczny

Po rozpoczęciu znieczulenia operacja rozpoczyna się od nacięcia pod pępkiem.

Następnie izolowana jest część wyściółki brzusznej, która wystaje przez mięsień. Tkanka ta nazywana jest „workiem przepuklinowym”. Chirurg przywraca worek przepuklinowy do brzucha we właściwej pozycji.

• Jeśli ubytek mięśnia jest niewielki, można go zaszyć za pomocą szwów. Szwy pozostaną na stałe na swoim miejscu, zapobiegając nawrotowi przepukliny w przyszłości.
• W przypadku dużych defektów szycie może nie być odpowiednie do naprawy dziury w mięśniu. W takim przypadku przeszczep siatkowy zostanie użyty do zakrycia otworu w mięśniu. Siatka jest trwała i zapobiega cofaniu się przepukliny, mimo że wada pozostaje otwarta.

Jeśli metoda szwowa jest stosowana przy większych ubytkach mięśniowych (o wielkości około jednej czwartej lub większej), zwiększa się prawdopodobieństwo nawrotu. Stosowanie siatki w większych przepuklinach jest standardem leczenia, ale może nie być odpowiednie dla osób, które są narażone na odrzucenie implantów chirurgicznych lub które mają jakikolwiek stan uniemożliwiający użycie przeszczepu siatkowego.

Po umieszczeniu siatki lub zszyciu mięśnia nacięcie można zamknąć. Nacięcie jest zwykle zamykane szwami, które są usuwane podczas wizyty kontrolnej u chirurga.

Wychodzenie z operacji

Większość ludzi jest w stanie powrócić do normalnej aktywności w ciągu czterech do sześciu tygodni po operacji przepukliny pępkowej.

Twój brzuch będzie delikatny, szczególnie przez pierwszy tydzień. W tym czasie należy chronić nacięcie podczas każdej aktywności, która zwiększa ciśnienie w jamie brzusznej, wywierając mocny, ale delikatny nacisk na obszar chirurgiczny.

Nacięcie należy chronić podczas:

• Wstawanie z pozycji siedzącej
• Kichanie
• kaszel
• Opadanie podczas wypróżnienia
• Wymioty

Kiedy przepuklina pępkowa jest stanem nagłym?

Przepuklina, która utknie w pozycji „na zewnątrz”, nazywana jest przepukliną uwięzioną. Jeśli masz uwięźniętą przepuklinę, musisz uzyskać szybką opiekę medyczną.

Uwięziona przepuklina może stać się przepukliną uduszoną, jeśli tkanka, która wybrzusza się na zewnątrz mięśnia, zostanie pozbawiona dopływu krwi. Może to powodować martwicę (śmierć tkanki wybrzuszonej przez przepuklinę), a także może zagrażać życiu. Uduszona przepuklina to nagły przypadek medyczny.

Przepuklinę uduszoną można rozpoznać po:

• Głęboko czerwony lub fioletowy kolor wybrzuszonej tkanki
• Może mu towarzyszyć silny ból, ale nie zawsze jest bolesny
• Mogą również występować nudności, wymioty, biegunka i obrzęk brzucha