Związek między zastraszaniem a zaburzeniami lękowymi

Nie ma nic łatwego w znęcaniu się. W rzeczywistości może to być traumatyczne przeżycie dla nastolatków, którzy są celem. Ofiary bólu i cierpienia mają wpływ na prawie każdy aspekt ich życia, sprawiając, że czują się samotne, odizolowane, bezbronne i niespokojne. Co więcej, te konsekwencje zastraszania utrzymują się długo po tym, jak tyran przeniósł się do innego celu.

Nikt nie twierdziłby, że ofiary bullyingu są narażone na stresujące sytuacje. Niezależnie od tego, czy są zastraszani, nękani w sieci, czy też doświadczają wyzwisk, te rodzaje nękania mają trwały wpływ. A po dłuższej ekspozycji ofiary znęcania się mogą rozwinąć niepożądane reakcje. Niektóre ofiary znęcania się doświadczają depresji, zaburzeń odżywiania, a nawet myśli samobójczych. Ale mogą również rozwinąć zaburzenia lękowe.

Zaburzenia lękowe wśród zastraszanych nastolatków

Cztery główne zaburzenia lękowe, których mogą doświadczać ofiary znęcania się, obejmują zespół stresu pourazowego, zespół lęku uogólnionego, ataki paniki i zespół lęku społecznego.

Zespół stresu pourazowego (PTSD)

PTSD występuje po traumatycznym lub zagrażającym życiu wydarzeniu, takim jak ciężki wypadek samochodowy lub utrata bliskiego krewnego. Może również pojawić się po wielokrotnym maltretowaniu lub zastraszaniu. Dzieci z zespołem stresu pourazowego mogą doświadczyć retrospekcji, mieć koszmary, łatwo się przestraszyć i odsunąć od innych.

Jeśli zastraszanie, którego doświadczyło Twoje dziecko, było szczególnie obraźliwe i trwało przez długi czas, istnieje zwiększone prawdopodobieństwo, że może rozwinąć się zespół stresu pourazowego.

Uogólnione zaburzenie lękowe (GAD)

Dzieci z uogólnionymi zaburzeniami lękowymi często nękane są zmartwieniami i obawami, które odwracają ich uwagę od codziennych czynności.Na przykład mogą narzekać, że mają uporczywe poczucie, że wydarzy się coś złego.

Dla osób z zewnątrz osoby z GAD wydają się być chronicznymi niepokojami, ale są też pewne objawy fizyczne. Należą do nich bezsenność, bóle brzucha, niepokój i zmęczenie. Często zdarza się, że ofiary zastraszania martwią się lub nawet oczekują, że wydarzy się coś złego. W końcu coś złego im się przydarzyło, kiedy byli zastraszani.

W konsekwencji ten powtarzający się stres może przenikać do innych obszarów ich życia i stać się uogólnionym zaburzeniem lękowym.

Atak paniki

Osoby cierpiące na zespół lęku napadowego muszą radzić sobie z nieoczekiwanymi i powtarzającymi się atakami paniki.Podczas ataku doświadczają uczucia przerażenia, które uderza nagle bez ostrzeżenia. Inne objawy mogą obejmować pocenie się, ból w klatce piersiowej oraz szybkie lub nieregularne bicie serca.

Nieleczone ataki paniki mogą sprawić, że chorzy będą unikać wychodzenia z domu lub robienia rzeczy, które kiedyś sprawiały im przyjemność. Martwią się, że przeżyją kolejny odcinek. Więc zostają w domu, na wypadek kolejnego ataku paniki.

Fobia społeczna

Kiedy ktoś boi się upokorzenia lub bycia postrzeganym negatywnie przez innych, może cierpieć na fobię społeczną.Osoby z tym zaburzeniem nękane są samoświadomością codziennych sytuacji społecznych. Obawiają się, że inni ich osądzą. Martwią się również, że sposób, w jaki wyglądają lub zachowują się, spowoduje, że inni będą ich wyśmiewać.

W ciężkich przypadkach osoby z fobią społeczną całkowicie unikają spotkań towarzyskich. Nic dziwnego, że ofiary bullyingu rozwinęłyby zespół lęku społecznego, zwłaszcza jeśli były wielokrotnie zawstydzane lub publicznie poniżane. Wierzą, że zakłopotanie, którego doświadczyli w szkole lub na szkolnych uroczystościach, będzie im się przytrafiać w kółko.

Radzenie sobie z lękiem dziecka

Jeśli Twoje dziecko zmaga się z problemami lękowymi, istnieją pewne strategie radzenia sobie, które mogą być skuteczne, jeśli jego lęki lub ataki lękowe nie są zbyt poważne. Na przykład niektórym osobom pomaga rysowanie, malowanie lub zapisywanie swoich zmartwień.

Ta praktyka nie tylko pomaga im uwolnić się od stresu i niepokoju, ale także przekierowuje ich umysł, aby wykorzystać kreatywne ujście dla bardzo prawdziwych emocji. Inne opcje obejmują nauczanie technik relaksacyjnych dziecka, zachęcanie go do ćwiczeń oraz angażowanie się w modlitwę lub medytację.

Kiedy lęki lub problemy lękowe Twojego dziecka są na tyle znaczące, że zakłócają w jakiś sposób jego życie, ważne jest, aby szukać profesjonalnej pomocy. Pediatra Twojego dziecka może polecić doradcę, który może określić rodzaj obecnego zaburzenia lękowego. Doradca może również pomóc Twojemu dziecku poradzić sobie z nękaniem, którego doświadczyło.

Rozmowa z kimś o znęcaniu się jest pomocna dla dzieci i stanowi kluczowy krok w kierunku uzdrowienia. Tylko pamiętaj, aby nie ignorować objawów dziecka.