Ryzyko operacji ACL i rekonstrukcji więzadła

Łzy więzadła krzyżowego przedniego (ACL) są częstym urazem kolana, który często wymaga operacji w celu rekonstrukcji zerwanego więzadła. Chociaż operacje rekonstrukcji ACL mają 80% do 90% skuteczności, niektórzy pacjenci mogą mieć trudności z podjęciem decyzji o jego podjęciu z powodu powikłań, które mogą wystąpić.

Dowiedz się o niektórych powikłaniach operacji ACL i o tym, co możesz zrobić, aby zapewnić najlepszy możliwy wynik, jeśli ich doświadczysz.

Przedni ból kolana

Najczęstszym powikłaniem operacji ACL jest ból w okolicy rzepki. Powikłanie to jest bardziej prawdopodobne u pacjentów, którzy przeszli operację przeszczepu ścięgna rzepki, ponieważ w ramach zabiegu usunięto kość z rzepki.

Pacjenci ci mogą nawet mieć powikłania, takie jak złamanie rzepki i zerwanie ścięgna rzepki, chociaż są one bardzo rzadkie. Jednak pacjenci z przeszczepami ścięgien podkolanowych lub przeszczepami dawcy mogą również mieć objawy bólu przedniego kolana.

Uważa się, że ból przedniej części stawu kolanowego wynika ze zmienionej mechaniki stawu i często można go przezwyciężyć za pomocą fizykoterapii. Dla sportowców ważne jest przestrzeganie protokołów rehabilitacji pooperacyjnej, aby zapewnić poprawę mechaniki ich kolan.

Sztywność (artrofibroza)

Sztywność stawu kolanowego jest powszechna po operacji ACL. Na szczęście większość pacjentów ze sztywnością może rozwiązać to powikłanie dzięki agresywnej rehabilitacji.

Jednak w niektórych przypadkach kulka tkanki bliznowatej tworzy się z przodu kolana nawet pomimo rehabilitacji i może powodować niemożność pełnego wyprostowania kolana. Ta kula tkanki bliznowatej jest znana jako zmiana cyklopa i często konieczna jest operacja artroskopowa w celu oczyszczenia tkanki bliznowatej.

Najważniejszym krokiem w celu uniknięcia sztywności jest szybkie poruszanie kolanem po operacji ACL poprzez ćwiczenia rehabilitacyjne. W przeszłości lekarze używali do zginania kolana specjalistycznych maszyn, zwanych maszynami CPM. Jednak nie wykazano, aby maszyny te prowadziły do ​​długoterminowej poprawy.

Niestabilność

Ponieważ ACL jest głównym stabilizatorem kolana, pęknięcie ACL może spowodować niestabilność kolana. Ale nawet po operacji rekonstrukcyjnej niestabilność stawu kolanowego może nadal stanowić problem. Zwykle dzieje się tak z powodu błędu chirurgicznego lub nieodkrytego urazu, który wystąpił w kolanie lub wokół niego w momencie rozerwania ACL.

Jednak w niektórych przypadkach niestabilność pooperacyjna występuje nawet po udanej operacji i rehabilitacji. Lekarze i badacze wciąż znajdują odpowiedzi na pytanie, dlaczego tak się dzieje, ale obecne badania sugerują kilka możliwych wyjaśnień.

W jednym badaniu, w którym prowadzono obserwację 131 pacjentów z niestabilnością stawu kolanowego po operacji rekonstrukcji ACL, stwierdzono, że towarzyszące mu uszkodzenie więzadła pobocznego przyśrodkowego (MCL) stopnia 2 lub opóźnienie zabiegu o ponad 12 tygodni może być czynnikami ryzyka.

Jednak badania ujawniają możliwe sposoby zapobiegania i poprawy niestabilności po operacji rekonstrukcyjnej.

Na przykład badania kliniczne wykazały, że niektóre metody chirurgiczne, takie jak użycie dwóch mniejszych przeszczepów (rekonstrukcja podwójnego pęczka) do rekonstrukcji ACL zamiast jednego (rekonstrukcja pojedynczego pęczka), mogą zmniejszać ryzyko niestabilności po operacji. W jednym studium przypadku operacja rewizyjna ACL poprawiła stabilność u pacjenta, który miał niestabilność po udanej procedurze ACL.

Rozciąganie przeszczepu

Po rekonstrukcji ACL, ACL jest zastępowana autoprzeszczepem lub alloprzeszczepem. Autoprzeszczep to przeniesienie kości lub tkanki z jednej części ciała pacjenta do drugiej. Alloprzeszczep to przeniesienie kości lub tkanki od dawcy lub zwłok. Czasami przeszczep używany do zastąpienia rozdartego ACL jest rozciągnięty, co może prowadzić do innych powikłań, takich jak niestabilność lub uszkodzenie przeszczepu.

Zła technika chirurgiczna jest częstą przyczyną rozciągania przeszczepu i często konieczna jest operacja rewizyjna ACL. W chirurgii rewizyjnej ACL inne części kolana, takie jak łąkotka, mogą wymagać naprawy oprócz wymiany wcześniejszego przeszczepu.

Tworzenie torbieli zwojowych

Rzadkim powikłaniem operacji rekonstrukcji ACL jest powstanie torbieli w obrębie lub wokół przeszczepu. Te cysty są zwykle nieszkodliwe i można je rutynowo usuwać, ale czasami mogą powodować objawy, takie jak:

• Ból kolana
• Klikanie kolanem
• Zmniejszony wyprost kolana
• Sztywność

Chociaż przyczyny tych torbieli nie są jasne, badania sugerują, że możliwymi czynnikami mogą być reakcje organizmu na określone śruby chirurgiczne i nieprawidłowe umieszczenie przeszczepu.

Uraz płytki wzrostu

W przypadku pacjentów w wieku młodzieńczym możliwe jest uszkodzenie płytek wzrostowych kolana podczas operacji rekonstrukcji ACL, co może prowadzić do problemów ze wzrostem kości. Ze względu na ryzyko niektórzy lekarze mogą zdecydować się na odczekanie z wykonaniem zabiegu, aż dziecko dorośnie.

Pojawiają się jednak metody, które zmniejszają ryzyko uszkodzenia płytki wzrostu, takie jak używanie wysuwanego wiertła do wiercenia mniejszych otworów w celu umieszczenia przeszczepu.

Krwawienie

Krwawienie w miejscu nacięcia po operacji ACL jest powszechne, ale może stanowić problem, jeśli krew jest na tyle nadmierna, że ​​przesiąka przez opatrunki rany i nie ustaje po przyłożeniu nacisku na obszar.

Przyczyna krwawienia po operacji ACL jest różna i zwykle jest spowodowana podstawowym problemem. Na przykład w niektórych przypadkach uszkodzenie tętnicy podczas zabiegu chirurgicznego może spowodować krwawienie, a chirurgiczna naprawa tętnicy powstrzyma dalsze krwawienie.

Przenoszenie choroby

Infekcja jest rzadkim powikłaniem, ale może być poważna, gdy się pojawi. Kiedy infekcja znajduje się wewnątrz stawu kolanowego, istnieje obawa, że ​​przeszczep ACL zostanie zainfekowany. Jeśli infekcja jest poważna i nie ustępuje po zastosowaniu antybiotyków, przeszczep może wymagać chirurgicznego oczyszczenia lub usunięcia w celu wyeliminowania infekcji.

Aby zapobiec infekcji, chirurdzy zazwyczaj postępują zgodnie z określonymi protokołami operacji ACL, takimi jak używanie nowego i wysterylizowanego sprzętu chirurgicznego do każdej procedury i zapewnienie, że pacjent poddawany operacji jest odpowiednio zabezpieczony.

Zakrzepy

Po operacji ACL w udzie lub łydce mogą tworzyć się skrzepy krwi, które mogą oderwać się w krwiobiegu i przenieść do innych części ciała, takich jak płuca lub mózg. Przyczyna powstawania zakrzepów krwi po operacji ACL jest nieznana, ale badania sugerują, że czynniki mogą obejmować:

• Osobista historia krzepnięcia krwi
• Wiek (powyżej 30 lat)
• Nadciśnienie
• Wydłużone czasy pracy

Przed operacją ACL lekarz może przepisać leki rozrzedzające krew tym, którzy mają w rodzinie historię zakrzepów krwi lub cierpią na takie schorzenia, jak cukrzyca i otyłość, które czynią ich bardziej podatnymi na zakrzepy krwi. Inne metody zapobiegania obejmują:

• Zachęcanie do ruchu po zabiegu
• Pończochy uciskowe
• Korzystanie z maszyn CPM

Ponowne pęknięcie przeszczepu ACL

Powtórne pęknięcie przeszczepu ACL jest rzadkie, ale czasami występuje. Ilekroć dochodzi do ponownego pęknięcia przeszczepu, chirurg powinien dokładnie ocenić ewentualne niepowodzenia techniczne pierwszej operacji.

Możliwe problemy, które mogą prowadzić do ponownego rozerwania ACL, obejmują nieoptymalne położenie przeszczepu, niewłaściwe napięcie przeszczepu lub niepowodzenie zamocowania przeszczepu.

Przeszczepy ACL są bardzo silne. W rzeczywistości tkanka z autoprzeszczepem (tkanka z własnego ścięgna rzepki lub ścięgna podkolanowego) jest silniejsza niż ACL. Z drugiej strony, tkanka przeszczepu allogenicznego (tkanka dawcy) nie jest tak silna, a częstość ponownego rozerwania jest wyższa w przypadku tego typu przeszczepu. Dlatego sportowcy wyczynowi często decydują się na użycie własnej tkanki, mimo że rehabilitacja może być trudniejsza.