Anatomia cieśni nadgarstka

Cieśnina nadgarstka to anatomiczna struktura nadgarstka i dłoni, która chroni nerw pośrodkowy i kilka ścięgien. Często jest źródłem powszechnego, powtarzającego się urazu przeciążeniowego zwanego zespołem cieśni nadgarstka (CTS).

Kości, więzadła i struktury wokół nadgarstka i dłoni tworzą anatomiczny tunel. Uraz w tym miejscu może powodować ból, mrowienie i osłabienie nadgarstka i dłoni oraz może ograniczyć funkcjonalne korzystanie z kończyny górnej.

Anatomia

Anatomiczne granice kanału nadgarstka to kości nadgarstka i troczek zginaczy, zwany także więzadłem poprzecznym nadgarstka.

Wklęsłe kości nadgarstka – jest ich osiem – tworzą podstawę kanału nadgarstka. Te kości nazywają się:

• Łódkowaty
• Półksiężycowy
• Triquetrum
• Pisiform
• Trapez
• trapez
• Główkowaty
• Haczykowaty

Na szczycie tych kości znajduje się więzadło poprzeczne, rozciągające się od kości łódeczkowatej i czworobocznej po stronie kciuka do haczykowatego i grochowatego po stronie małego nadgarstka.Włókna więzadła poprzecznego nadgarstka przebiegają przez staw nadgarstka u podstawy dłoni.

Naukowcy odkryli znaczne różnice w grubości więzadła poprzecznego nadgarstka między osobnikami.Może to tłumaczyć, dlaczego niektórzy ludzie cierpią na zespół cieśni nadgarstka, podczas gdy inni, narażeni na podobne, powtarzające się obciążenia, nie odczuwają objawów.

Z więzadła poprzecznego nadgarstka również wywodzą się trzy małe mięśnie. To są:

• Porywacz krótkowłosy
• Zginacz pollicis brevis
• Flexor cyfrowy minimi

Te małe mięśnie poruszają kciukiem i małym palcem w każdej dłoni i tworzą naturalne kontury dłoni.

Funkcjonować

Zadaniem cieśni nadgarstka jest zapewnienie anatomicznego tunelu i ochrony różnych struktur, które przechodzą z przedramienia do dłoni. Istnieje dziewięć ścięgien (ścięgna łączą mięśnie z kośćmi) i nerw, który przechodzi przez kanał utworzony przez kanał nadgarstka.

Ścięgna przechodzące przez kanał nadgarstka to:

• Zginacz długi kciuka
• Cztery ścięgna zginacza palca powierzchownego
• Cztery ścięgna zginacza palca głębokiego

Ścięgno zginacza długiego kciuka jest zawarte we własnej pochewce maziowej, przechodząc przez kanał nadgarstka. Osiem ścięgien zginaczy palców znajduje się w jednej pochewce maziowej.

Osłonka maziowa to osłonka wokół ścięgna, która zawiera płyn maziowy, naturalny środek poślizgowy. Dzięki temu ścięgna mogą się swobodnie ślizgać i ślizgać podczas przechodzenia przez kanał nadgarstka.

Niektórzy klasyfikują również ścięgno zginacza promieniowego nadgarstka jako ścięgno przechodzące przez kanał nadgarstka. To ścięgno przechodzi przez pasma troczka zginaczy zamiast przez sam kanał nadgarstka.

Jedną z najważniejszych funkcji cieśni nadgarstka jest ochrona i zapewnienie przejścia dla nerwu pośrodkowego. Nerw pośrodkowy wyrasta z szyi od szóstego poziomu szyjnego do pierwszego poziomu piersiowego. Następnie spływa w dół ramienia i do dłoni przez kanał nadgarstka.

Po przejściu nerwu pośrodkowego przez kanał nadgarstka dzieli się na dwie odrębne gałęzie zwane gałęzią nawrotową i nerwami dłoniowo-palcowymi. Nawracająca gałąź nerwu pośrodkowego unerwia mięśnie wokół kciuka w obszarze zwanym również gałęzią kłębu.

Nerwy dłoniowe dostarczają informacji czuciowych z kciuka, palca wskazującego i środkowego. Unerwia również małe mięśnie w twoim pierwszym i drugim palcu zwane lumbricals.

Powiązane warunki

Najczęstszym schorzeniem związanym z cieśnią nadgarstka jest zespół cieśni nadgarstka (CTS). Ten problem dotyka około ośmiu milionów ludzi każdego roku.

Objawy zespołu cieśni nadgarstka obejmują:

• Ból nadgarstka
• Ból w dłoni w pobliżu kciuka
• Ból kciuka, pierwszego i drugiego palca
• Mrowienie w kciuku i pierwszych dwóch palcach
• Słabość w twojej dłoni
• Utrata masy mięśniowej kciuka (obszar zwany wzniesieniem kłębu)

Objawy cieśni nadgarstka mogą pojawiać się stopniowo i wahać się od łagodnego do ciężkiego. Zespół cieśni nadgarstka jest klasyfikowany jako uraz z powtarzającym się przeciążeniem (RSI), co oznacza, że ​​występuje w wyniku powtarzającego się obciążenia stawów nadgarstka i dłoni.

Zespół cieśni nadgarstka występuje, gdy więzadła poprzeczne pogrubiają się lub w wyniku zapalenia lub obrzęku jakichkolwiek tkanek w kanale.Dzieje się tak, gdy wielokrotnie obciążasz przednią część nadgarstka.

Ponieważ więzadło jest wielokrotnie uszkadzane, systemy naprawcze twojego ciała próbują je wyleczyć; komórki, które wytwarzają kolagen, są doprowadzane do obszaru, a więzadło staje się grubsze. Zgrubienie więzadła poprzecznego nadgarstka powoduje zmniejszenie przestrzeni w cieśni nadgarstka, a nerw pośrodkowy i ścięgna mogą tam zostać ściśnięte, co prowadzi do bólu, ograniczenia ruchomości, mrowienia i osłabienia ręki.

Inne stany mogą wpływać na kanał nadgarstka i prowadzić do bólu lub utraty funkcji ręki i nadgarstka. Mogą to być:

• Złamanie nadgarstka Collesa
• Złamanie nadgarstka przez Smitha
• Artretyzm nadgarstka

Rehabilitacja

Dostępnych jest kilka metod leczenia urazów cieśni nadgarstka. Obejmują one od konserwatywnych do inwazyjnych.

Rozpoznanie zespołu cieśni nadgarstka przeprowadza się na podstawie badania klinicznego oraz testu zwanego badaniem elektromiograficznym (EMG). Twój lekarz może delikatnie poklepać Twój nadgarstek w pobliżu cieśni nadgarstka. Jeśli nerw pośrodkowy jest podrażniony, może wystąpić ból lub mrowienie, co wskazuje na możliwy CTS.

Test EMG polega na użyciu małych igieł umieszczonych w pobliżu nerwu pośrodkowego i mierzeniu prędkości sygnału elektrycznego, który jest wysyłany w dół nerwu. Zwolnienie sygnału podczas przechodzenia przez kanał nadgarstka jest również oznaką CTS.

Leczenie zespołu cieśni nadgarstka może mieć charakter od zachowawczego do bardziej inwazyjnego.

Ćwiczenie na CTS

Twój lekarz lub fizjoterapeuta może zalecić ćwiczenia w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka. Ćwiczenia mogą obejmować:

• Ćwiczenia przesuwania ścięgien
• Poślizgi nerwu pośrodkowego
• Rozciąganie mięśni nadgarstka
• Ćwiczenia wzmacniające nadgarstki i dłonie

Szynowanie

Osoby z zespołem cieśni nadgarstka mogą odnieść korzyści z używania szyny na nadgarstek.Ta szyna, noszona w nocy podczas snu, utrzymuje nadgarstek i rękę w neutralnej pozycji, odciążając ścięgna i nerw pośrodkowy w kanale nadgarstka.

Zastrzyki

Twój lekarz może zalecić zastrzyk dla twojego CTS. Wstrzyknięcie silnego przeciwzapalnego kortykosteroidu może być stosowane w celu zmniejszenia bólu, zmniejszenia obrzęku tkanek w cieśni nadgarstka i poprawy ogólnej ruchomości nadgarstka.

Operacja

Operacja CTS polega na wykonaniu małego nacięcia w dłoni w pobliżu nadgarstka. Następnie chirurg odetnie pogrubione więzadło poprzeczne, odciążając ucisk nerwu pośrodkowego i sąsiadujące z nim ścięgna.

Po zabiegu dłoń zostanie zaszyta i przez kilka tygodni może być konieczne noszenie aparatu ochronnego. Możesz spodziewać się powolnego zwiększania nadgarstka oraz zakresu ruchu i siły. Większość pacjentów wraca do pełnej sprawności około ośmiu tygodni po zabiegu.

Jeśli objawy są poważne i nie ustępują po leczeniu zachowawczym, uzasadnione może być rozważenie leczenia inwazyjnego, takiego jak zastrzyki lub zabieg chirurgiczny.